mikudagur 30. desember 1998síða 25

Nr. 246 - 30. DESEMBER 1998 tíðindablaðið 25 havt konuna við, men verri enn so allir, og tað hevur merkt húsini, at ein persón- ur ikki hevur verið inni, ið gjørdi tað hugnaligt og gott at vera. Tó skal sigast, at tann dag, Færgernes Kom- mando ikki longur nýtir húsini, so hevur Tórshavnar Kommuna forkeypsrætt, sigur Ingelise Dinesen, sum eisini nýtir stóran part av síni tíð til at fáa tann sosiala partin á Marinustødini at virka. Tey umleið 40 fólk- ini, ið starvast á stødini - nógv tann størsti parturin av donsku monnunum eru gift- ir føroyskum konum - hava m.a. nýliga verið til jólatræ við børnum, eitt tiltak, ið Ingelise var primus motor í. Ingelise og maðurin trív- ast eisini so væl í Føroyum, at tey hava biðið Verjuna um longda tíð her. Vit trívast væl her. Tað hevur verið nógv betri enn væntað. Vit hava fingið nógvar føroyskar vinir og kenningar, so vit hava biðið Verjuna um at leingja starvstíðina her, til Jesper skal pensjónerast móti end- anum av ár 2002. Uppruna- liga áttu vit at farið heim við árslok 1999. Tað er 6- vanligt at biðja um tað og líka óvanligt, at ein fær loyvi til tess, sigur Ingelise, sum í síni tíð segði nei til at fara til Føroya. Maður hennara Jesper var annars sera hugtikin av Før- oyum, eftir at hann í 1988 hevði vitjað táverandi kommandørin. — Tað var í mai mánað og veðrið var av tí fagrasta. Sólin stóð hegt á himni og kommandørurin tók meg - Tå vit komu i kommandørhusini kendust tey myrk vid gomlum nógv i Rom og Belgia Stór og snotulig eru tey at síggja til uttanífrá, Kommandørhusini Yviri við Strond og um jóltíðir hevur Ingelise Dinesen gjørt serliga nógv fyri at x # á gera tað eykað hugnaligt, eitt nú við stjórnum í hvørjum einasta vindeyga í ovaru hæddunum við ein túr, har vit sóu nógv av Føroyum, m.a. Kirkjubø. Eg var seldur, fyri at siga sum er, og heimkomin segði eg vid Ingelise: Vit mugu til Føroya. Men hon var sera avgjørd og segði nei takk, sigur Jesper Dinesen, sum nøkur år seinni fekk tilboð um at gerast kommadørur i Føroyum. — Eg segði nei í fyrstani, ti eg helt ikki Ingelise vildi koma vid. Men tad visti seg, at hon hevði broytt meining. Millum annað, tí hon fyrr hevði sagt starv frá sær, fyri at fylgja mær 3 ár í Belgia. Eg skundaði mær tí at boða frá, at eg hóast alt fegin vildi til Føroya, sigur Jesper Din- esen, sum kom til Føroya, mahogniinnbúgvi og vit fingu í. eftir 3 år í Belgía. Har var hann í starvi hjá ovastanum fyri felagsverjuliðunum í Europa, og hann skifti um pláss við fyrrverandi kommandørin Knud Erik Christiansen, ið tók plássið í Belgia, meðan Jesper Din- esen gjørdist kommandørur i Føroyum. Jesper Dinesen er ovasti fyri umleid 40 monnum, ið starvast á Mar- inustødini, og er somuleiðis ovasti fyri vaktarskipini, ið eru í føroyskum sjógvi. Parið, bæði koma úr Keypmannahavn - hon er uppvaksin á Frederiksberg og hann á Eysturbrúgv- hevur einmælt samtykt, at tá tíðin í Føroyum er av, so skal pensjónistatilveran ikki livast í Keypmannahavn. — Tað hevdi verið okkum 6gjørligt at flutt til slíkan stórbý, eftir at hava búð í hesi náttúruni. Vit skulu til eitt stað, har ein hevur frið og náðir. Vit eru liðug við Keypmannahavn og rokna við at fara til Jutlands, siga Ingelise og Jesper Dinesen > staðin loyvi at taka við okkara egna innbiigv, sigur Ingelise Dinesen, ið hevur keyp!