mikudagur 21. januar 2004síða 4
‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
6
Nr. 13 - 21. januar 2004
Nr. 13 - 21. januar 2004
7
Tann fullkomna val-
plakatin skal vera
stór, greið og einkul.
Um hon ikki fangar
móttakaran innan
fyri eitt hálvt sekund,
so kann tað gera tað
sama. Lýsingarmað-
urin, Jákup Veyhe, og
grafikarin, Ingi Joen-
sen, siga sína hugsan
um valplakatstríðið í
ár
VALPLAKATIR
Kristian E. Andersen
kristian@sosialurin.fo
Myndir: Jens Kristian Vang
– Undir einum valstríðið
fyri nøkrum árum síðan
gekk Kristjan á Neystabø
runt í Havnini og hongdi
A3-plakatir við mynd av
sær sjálvum á upp á lykta-
pelar. Tað varnaðist mann,
og tað var av summum
hildið at vera eitt sindur
sjálvsøkið. Í dag er tað heilt
náttúrligt, og øll valevnið
burtursæð frá Johan í
Kollafirði gera hatta har,
sigur Jákup Veyhe, tá hann
verður spurdur um, hvat
hann heldur um valplakat-
stríðið í Føroyum í dag.
Jákup Veyhe, lýsingar-
maður, og Ingi Joensen,
grafikari, eru farnir ein túr
við Sosialinum at hyggja
eftir valplakatum í Havn.
Teir eru samdur um, at tann
fullkomna valplakatinum
skal skara burturúr, soleiðis
at móttakarin ella veljarin
varnast júst hana.
– Tann fullkomna val-
plakatin skal vera stór,
greið og einkul. Um hon
ikki fangar móttakaran inn-
an fyri eitt hálvt sekund, so
kann tað gera tað sama, sig-
ur Ingi Joensen, og peikar á
eina stóra plakat hjá Finni
Helmsdal. Plakatin er hvít
við andlitinum hjá Finnuri
á, og har er eingin annar
tekstur enn Finnur Helms-
dal, skrivað við grovum
svørtum bókstavum.
– Handan hjá Finni er
greið og einkul, og tú varn-
ast beinavegin navnið hjá
honum. Hasar hjá Anitu á
Fríðriksmørk og Høgna
Hoydal beint við síðurnar
av eru hinvegin truplar at
fáa eyga á. Teksturin sæst
ikki nóg væl, og har er
kanska eisini ov nógvur
tekstur. Um mann ikki
kennir tey bæði framman-
undan, er tað trupult at
varnast tær, greiðir Ingi
Joensen frá.
Drukna í plakatum
Hóast Jákup Veyhe heldur,
at valplakatir eru heilt nátt-
úrligar í valstríðnum í dag,
so sær hann eisini ein
vanda í hesum.
– Valplakatir kunnu ikki
avgera eitt val, men hin-
vegin eru tær ein fortreyt
hjá einum valevni. Annars
kann hetta valevnið detta
burtur í millum. Spurning-
urin er í dag, um vit ikki
drukna í plakatum. Eingin
skarar burturúr, tí øll hava
eina rúgvu av plakatum, og
allar eru líka stórar. Við
seinasta val, legði mann
merki til Heðin Mortensen
og Jógvan Arge, tí teir
høvdu so stórar plakatir.
Men í ár skara teir ikki
longur burturúr, tí nú hava
øll hini eisini stórar plakat-
ir, vísir Jákup Veyhe á.
Valplakatstríðið kann alt-
so blíva ov nógv, og úrslitið
verður, at eingin plakat
virkar. Jákup Veyhe sær tó
eina loysn á hesum.
– Tá tað nú er givið, at
tað snýr seg um at skara
burturúr, so verða tað tær
alternativu, øðrvísi plakat-
irnar, sum framyvir fara at
vera avgerandi. Eg havi lagt
merki til onkra sovorðna í
ár. Ein hjá Miðflokkinum,
sum einki annað er enn eitt
skelti við teksti, sum er
málaður við hond, er væl-
eydnað.
Hana
varnast
mann, sigur Jákup Veyhe.
C-ið er óheppið
Lýsingarmaðurin og graf-
ikarin bera eisini eyga við
tær minni hepnu plakatir-
nar. Tað tiltikna C-ið hjá
Javnaðarflokkinum fær av
Jákupi ikki tey bestu skoðs-
málini.
– C-ið hjá Javnaðar-
flokkinum er eitt sindur
óheppið. Um mann stendur
nær við, so riggar tað væl.
Men stendur mann longur
burtur frá, sær tað út sum
eitt feilprent, ella sum um
onkur hevur skrætt plakat-
ina. Hatta er visuelt eitt
sindur kiksað, vil Jákup
Veyhe vera við.
Eisini tær lítlu plakatir-
nar vera kritiseraðar. Sam-
bært Inga Joensen hoyra
tær heima í SMS ella á
gongugøtuni. Ikki í eini
rundkoyring, har nærum
einans
bilførarar
koma
framvið.
– Hasar lítlu A3-plakatir-
nar eru tað reina spill av
pappíri. Tær kunnu fara
beint í ruskspannina. Eing-
in ber eyga við tær, sigur
ein avgjørdur Ingi Joensen.
Tóm slogan
Bæði Jákup Veyhe sigur, at
valplakatirnar eru merktar
av
nøkrum
vánaligum,
einkisigandi tekstum
– Nógv slogan eru so øgi-
liga býtt. Ábyrgd, álit og
áræði. Byggja brýr og
binda bond. Tryggleiki og
framburður. Hatta er so
sjálvsigandi og harvið eis-
ini einkisigandi. Tað reina
slutur og vrøvl. Óli Breck-
mann hevur hinvegin okk-
urt nógv meira konkret. Eitt
vallyfti, sum sigur skattin
niður. Tað kann veljarin í
hvussu so er fyrihalda seg
til, greiðir lýsingarmaðurin
frá.
Ingi Joensen er samdur
við honum. Har manglar
okkurt í hasum tekstunum.
– Tað, sum mann saknar
á hesum plakatum og í val-
stríðnum yvirhøvur, er ein
ella onnur visjón ella onkur
størri slogan enn tey, sum
vera brúkt. Tey siga einki.
Tað er tugt og tanlað. Har
einki nýtt í, sigur grafikarin
Jákup Veyhe ber eyga við
eitt slogan, sum hann held-
ur vera rættiliga stuttligt og
áhugavert. Tað stendur at
lesa á einari stórari plakat
hjá Heðini Mortensen. Har
stendur Tín atkvøða = mín
stuðul.
– Hatta er áhugavert og
rættiliga komiskt eisini.
Hatta er øðrvísi enn hini.
Tað ber ikki brá av nakrari
hugsjón, men er hinvegin
eitt slag av einum sáttmála
við veljaran. Nakað fyri
nakað, sigur Jákup Veyhe.
Dýrt hjá
Fólkaflokkinum
Tað er uttan iva nógv, sum
hava borið eyga við tær
markantu svørt hvítu plak-
atirnar hjá Fólkaflokkinum.
Jákup Veyhe og Ingi Joen-
sen eru á einum máli um, at
hesar reint grafiskt og
visuelt eru tær flottastu í ár,
og teir vænta, at Fólka-
flokkurin mann hava brúkt
rættiliga nógvar pengar í
hesum valstríðnum. Teir
eru tó ikki heilt vísir, at
hesar plakatir eru so væl-
eydnaðar kortini.
– Svørt hvítu plakatirnar
hjá Fólkaflokkinum eru
ótrúliga flottar. Reint graf-
iskt eru tær væl gjørdar.
Litirnir og myndirnar eru
eisini góðar. Hinvegin eri
eg ikki vísur í, at tað er
rætt, at gera sær dælt av
einum
minimalistiskum
stíli við hvítari skrift rund-
an um svarta bakgrund.
Spurningurin er, hvat signal
teir senda út. Tað er ov
elegant á onkran hátt. Hatta
fangar kanska tann veljar-
aran, sum gongur við
Rolex-urið
og
Gucci-
klædningi. Men eg ivist í,
um tað rakar tann vanliga
føroyingin, greiðir Ingi
Joensen frá.
Jákup Veyhe hevur varn-
ast eina ávísa detalju hjá
Fólkaflokkinum. Mann sær
hendurnar á øllum valevn-
unum á plakatunum. Men
kortini er hetta ikki heilt
rætt.
– Á nærum øllum plak-
atum hjá Fólkaflokkinum
sær mann hendurnar hjá
valevnunum. Eg veit ikki,
um tað er tilvitað, men
stuttligt nokk, so sær mann
ikki hendurnar hjá Anfinn
Kallsberg,
sigur
Jákup
Veyhe skemtiliga at enda.
Drukna í valplakatum
Jákup Veyhe og Ingi Joensen vísa
praktikantunum á Sosialinum eina valplakat,
sum teir halda hevur eitt stuttligt slogan
Ein alternativ valplakat, sum sæmbært Jákup Veyhe er væleydnað
Valplakatirnar hjá Fólkaflokkinum eru tær flottastu reint grafiskt, siga Jákup Veyhe og Ingi
Joensen
C
M
Y
K
7
6