fríggjadagur 3. juni 2011síða 48

nr. 64 · 3. juni 2011 16 VIKUSKIFTI 6. partur Albert Isfeld post@sosialurin.fo Fríggjadagin 18. juni Suðureftir – føðingardagur og countryball (bygdaball) Veðrið gerst heitari jú longur suður vit koma, men ikki so heitt, at tað gert óbe­ hagiligt enn. Vit gera steðg í lítlum býi her í North Carolina, sum kallast Emporia. Her finna vit eina restauratón og fáa vit ein bita at eta. Vit leggja nú til merkis, at málið er blivið suðurstatsamerikanskt – málið kennist eitt sindur bleytari og tey eyðkendu amerikansku r´ini eru at kalla burtur. Aftaná at vit øll eru mett og væl sett, fara vit víðari suður gjøgnum alt North Carolina, sum at kalla alt er skógarland, í hvussu er framvið motorvegnum. Koma nú inn í South Carolina og halda leiðina fram móti býnum Florens, koyra nakað suðurum býin og fáa her eitt motel, sum kallast Ramada og liggur við eina plantagu, sum kallast Yong's Plantation, og nú hoyrist tað eyðkenda suðurstatsmálið alla staðni – sera charmerandi og fólk her, eins og alla­staðni vit hava verið í USA eru fólk blíð og hjálpsom. Tá vit hava innstallerað okkum, fara vit inn í pubbina, eitt sera hugnaligt og bygdasligt stað við øllum tí ið har hoyrir til. Eg havi eina fatan av, at eg eri settur eitt sindur aftur í tíðina – føli meg sum í 1950unum. Nakað seinni á kvøldið er karaoke í pubbini og vit fara til hetta fyribrigdi, sum gongur uppá at man velur ein sang og fær musikk og tekst at syngja eftir. Tað, vit ikki vita, er, at vit eru endaði í einum 68 ára føðingardegi hjá Jerry. Kona Jerry kemur yvir til okkara at siga okkum, at vit eru vælkomin at vera við í føðingardegnum, og at vit bara skuldu fáa okkum av matinum, sum var borðreiddur á borðum framvið vegg­inum, og tað sum vit vildu hava í barr­ini – sera fitt og fryntlig fólk. Hon og Gerry vóru gift fyri 6 mán­ aðum síðani, hon hevði áðrenn verið gift við øðrum manni í 44 ár, sum doyði frá henni. Vit vóru nú mitt í einum countryballi og countrymusikkurin bleiv sungin av fleiri av føðingardagsgestunum – nøkur vóru heilt góðir sangarar – og vit fingu at vita, at hvønn fríggjadag vóru tey til karaoke í hesi pubb, og var tað kanska grundin til at fleiri av teimum sum sungu, vóru so góð. Leygardagin 19. juni Savannah, høvuðsbýurin í Georgia Eru nú ávegis til Savannah, staðar­nøvn­ ini, sum øll at kalla vóru bretsk, eru nú í onkrum føri her úti á »countryside« eis­ini indiansk. Landslagið er tað sama – nógvur skógur og nakað av landbrúki síggja vit eisini. Savannah er lættur at koyra inn í, hann er ikki so fløktur – er bygdur yvir eitt net av kvadratum og rektanglum, og er býttur upp í íalt 22 parkir ella »Squeres«, so hann er lættur at finna runt í. Hann er týdningarmesti býur í Georgia, og búgva 132.000 fólk í býnum. Tað vóru bretar við James Edward Oglethorpe á odda, sum fingu loyvi frá bretska konginum at stovnseta koloniina Georgia í Amerika sum tann 13. koloniin hjá bretum. Býurin er í at kalla øllum miðbýnum lágur við bygningum frá tveimum til fýra hæddir og virkar soleiðis heilt óameri­kanskur, ja nakað sum ein bretskur býur. Sum áður nevnt eru grøn øki, 22 íalt, sum eru vælskipað og vøkur við stórum eikitrøum, eitt sera vakurt mynstur... Framvið Savannah ánni eru havna­ byggingar við victorianskum bygningum við pubbum og gistingarhúsum og gomlum pakkhúsum – man býar bara eftir, at Long John Silvur kemur gang­ andi við sínum træbeini – sera spenn­ andi havnakvarter. Eftir ánni sigla tey stóru bingjuskipini fullfermd við bingjum framvið, tað er The land of the free The south Koyra nú gjøgnum Virginia og seta okkum fyri at náa eitt langt strekki í dag og rokna við at koyra alt Virginia, North Carolina og inn í South Carolina Amerikatúrur 7. til 30. juni 2010 Eimskip við bryggju Við Havnalagið í Savannah