fríggjadagur 10. juni 2011síða 18

Fríggjadagur 10. juni 2011 · Nr. 67 18 Sosialurin Kjak Hugleiðingar úr Ápostla­ søguni Annar partur Størsta veiðigøla nakrantíð? Bjarni Djurholm, løgtingsmaður www.djurholm.fo Hvør vinnur olympiaduna á sumri 2011, makrelgongan ella Føroya Fólk? Um skamma stund er fiski­ vinnupolitikkurin hjá makrel­samgonguni veru­leiki. Í fyrsta umfari verða 20 tús­ und tons av makreli latin til olympiskan fiski­skap. Nógv skip liggja til reiðar skjótast at fáa tonsini innanborða, meðan onnur framvegis gera klárt at vera við í seinna olympiska umfarinum við endan av juli. Við mettu veiðiorkuni fara tað bert at ganga fáir dagar at fáa fyrstu 20túsund tonsini av ogn Føroya Fólks undir lúkurnar. Spurningurin er so, hvar verður allur makrelurin landaður? Í Kollafirði kunnu tey í mesta lagi arbeiða 1100 tons undan um døgnið, har nóta­ bátarnir frammanundan landa, so ilt er at síggja hvussu ogn alra okkara kem­ ur til høldar fyri besta prísin til flestar arbeiðstímar. Eitt alternativið er sjálvsagt, at stórur partur endar sum mjøl í Fuglafirði ella samsvarandi í Íslandi? Annar møguleiki í hesum olympiska leiki er, at nøkur risaskip, helst ogn hjá út­ lendingum, fara at liggja á feltinum og taka móti skund­veiðini. Úrslitið verður ikki nógv øðrvísi enn í fyrra møguleikanum, nevniliga lág­ ur prísur, avmarkað arbeiði á landi og so vinningurin til útlendingar. Søplað burtur Støðan kann tí gerast púra burturvið, har makrel­sam­ gongan gevur 42úsund tons av ogn Føroya Fólks upp fyri skutil við tí úrsliti, at kær­komna makrelískoytið til búskapin verður søplað burtur fyri lakasta prísin, vánaligastu góðskuna og við minst møguligum arbeiðs­ tímum á landi, har samfelags­ missurin lættliga kann fara at vera í 100 millióna klass­ anum. Hvør fær ábyrgdina av tí? Samstundis eru eingi at­lit tikin til teir skipabólkar, sum púra óforskylt av makrel­ málinum hava mist veiðu­ rættindi í norskum, grøn­ lendskum og ES-sjógvi. Skip, sum í 2011 dokumenterað hava mist 10-tals mio kr. Hes­ um er eingin áhugi fyri. Hovsa-politikkur Nýggi hovsa-umfordeilings­ politikk­urin við politiskt ásettum gjaldi fyri makrelin er nú veruleiki. Viðgerðin av markelmál­ inum seinastu tíðina fær øll skilafólk at ivast í evn­ unum hjá politisku skip­an­ ini at skapa tryggar karm­ ar. Óvissan um framtíðar umstøðurnar hjá fiskivinnuni hevur ongantíð verið størri enn júst nú. Spurningurin verð­ur tí, hvør vann olympiad­una í Føroyum 2011, makrel­sam­ gongan ella Føroya Fólk. Spenn­andi at vita, tá árið fer at halla. Richard Danielsen Seinast sóu vit, hvussu Lukas sigur frá, um at Jesus fór upp gjøgnum luftina, og lærisveinarnir mistu hann burtur i einum skýggi, og at soleiðis verður tað eisini, tá ið hann kemur aftur fyri okkara viðkomandi, sum trúgva, vit verða rykt burtur í skýggjum at møta hon­um í luftini. Hetta tyk­ist ótrúligt, og onkur flenn­ir at slíkari talu, men soleiðis verður tað veruliga, líka so satt sum hetta var, at lærisveinarnir sóu hann fara, líka satt er tað, at vit fara, tað er lyftið, sum orðið gevur okkum, og lyftini í Bíbliuni eru mong, sum eru gingin út, og øll fara vissu­ liga at ganga út. Ert tú til reiðar til hesa hending? Tá ið vit fara víðari í 1 kap. í Ápostlasøguni, síggja vit, at teir ellivu ápostl­ ar­nir savnast í einum sali í Jerúsalem saman við nøkrum kvinnum og brøðrum Jesusar til bøn. Síðani síggja vit, at har er ein flokkur uppá 120. Hes­ar bønar­løtur eru varð­veittar til dagin í dag millum guds­ børn, men vit mugu tíverri ásanna, at tað er tey fáu, sum møta upp til hesi bønar­møti, sum tó hava so stóran týdning í lívi hins trúgv­andi. Um øll trúgv­ andi vístu størri áhuga fyri hesum møtum, mundu vit ikki tá sæð stórri anda­ligan ávøkst millum okkara. Tað var í hvussu so tá, tá ið fyrsta samkoman virkaði, tá løgdust fólk í hópa­tali til samkomuna, sum vit síggja, tá ið vit lesa Ápostla­ søguna. 1. kap. endar við, at ápostl­ar­nir velja ein mann fyri Judas, sum sveik Harran. Hann eitur Matti­ as og vinnur á einum øðr­um Jósefi í lutakasti. Mattias varð so roknaður saman við hinum ellivu ápostlunum og varð eitt vitni um uppreisn Harrans Jesuar. Síðani lesa vit í 2. Kapitli, at Heilagi Andin kom yvir tey trúgvandi, hetta hevði Jesus lovað, meðan hann gekk her millum teirra, nú gekk tað út. Tað gekk soleiðis fyri seg, at tungur, eins og av eldi sóust, og tær settust á hvørt eitt teirra. Og tey fyltust av Heilaga Andanum og fóru at tala onnur tungumál, alt eftir sum Andin gav teim­um at siga. Har var ein flokkur av blandaðum tjóðum savnaður saman, og tey fingu nú boðskapin at hoyra hvør á sínum máli. Tey vóru sjálvandi ov­farin, men so vóru tað beinan­ vegin nøkur sum spottaðu, og tað førdi til, at Pætur fór at tala sína fyrstu talu, sum vit hava niðurskrivaða, og teir ellivu stóðu saman við honum. Pætur fer í Gamla Testa­ menti til Jóel profet og fer at tala um síðstu dagar, vit síggja, at longu tá kallar hann tíðina síðstu tíðir (hygg eisini 1. Kor.10,11) hvussu nær endanum munnu vit tá vera, sum liva í dag 2000 ár seinni. Hann heldur so fram at tala og fer til Dávid og vísir á at tað, sum har er skrivað, kann ikki vera um Dávid sjálvan, men at tað er um Kristus. Henda talan førir til, at mong taka ímóti orðinum og verða doypt, og 3000 leggjast avtrat samkomuni henda dagin. Framhald. Bjargafuglurin og makrelurin Erik Mortensen Kaldbak Tað hava verið nógvar broyt­ingar í líkindunum á landgrunnunum gjøgnum langa tíð. Gróðurin hevur altíð verið ymiskur, og hava tað verið góð og ring fuglaár. Men nú ber av. Fyri nøkrum árum síð­ an, hoyrdu vit hugtakið, makrelur her við Føroyar. Hesin makrelur hevur púra stongt fyri føðini hjá lomviga, álku, lunda, ritu og ternu. Nú eru vit í juni mánað, og havið alt er lívleyst. Nú vanta nógvir árgangar av fugli, og kann hetta ikki halda fram. Við hetta lag minkar stovnurin burtur í onki. Tí hann verður eldri sum tíðin líður, og tað doyr burturav alla tíðina. At hugsa sær øll fugla­ bjørgini oyðin mitt í fugla­ tíðini. Støðan er sera ring í Mykinesi, Skúvoy, Sandoy og Saksun, Nólsoy, ja øllum Føroyum. Kanska onkra løtu er ein bati, men tær eru fáar. Hetta haldi eg ikki, at vit hava upplivað fyrr. Tann fyrsti fuglurin man verða ternan sum hvørvur. Hon er illa fyri, aftaná nógv ring ár. Eg síggi nakrar sita og kúra í Kaldbaksbotni, og sama má verða um alt landið. At makrelurin hevur tikið ræðið á landgrunnunum, má verða tí okkurt gott er at fáa. Gróðurin hevur verið framúr í nøkur ár. Men hetta fær bjargafuglurin ikki ágóðan av. Hann er útistongdur frá hesum yvirfylta matkova, sum hann hevur livað av í mong túsund ár. Kanska kann hann so dánt lívbjarga sær sjálvum. Men at hugsa um egg og pisur er ómøguligt, við teimum livilíkindum sum eru. Vit Føroyingar mugu hava ein framíhjárætt at verja fuglin, sum hevur átt í Før­oyum frá fyrndartíð. Vit mugu verja sjófuglin, sum eigur at verða búfuglur í Før­ oyum. Skal fuglurin hava rása­ rúm, mugu hava rætt til at fiska nógv meira av makrel­ inum. Tað hevur sanniliga skund. Við hetta lag kunnu vit siga farvæl við lomviga, lunda, álku, ritu, ternu, og annan fugl, sum eg ikki nevni her. Vit standa á einum kross­ vegi til ta nýggju tíðina. Hes­ ar avbjóðingar mugu vit taka nú.