týsdagur 3. februar 2004síða 3
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
4
Nr. 22 - 3. februar 2004
Nr. 22 - 3. februar 2004
5
Pedagogfelagið fer
ikki at lata framferð-
ina hjá Tórshavnar
býráði fara aftur við
borðinum
STARVSFÓLKA-
POLITIKKUR
Áki Bertholdsen
aki@sosialurin.fo
– Hetta kann gerast eitt tví-
eggjað svørð hjá Tórshavn-
ar Býráðið.
Carita Bjørklund, for-
kvinna í pedagogfelagnum,
sigur, at tað skal ikki sleppa
at fara afturvið borðinum,
at Tórshavnar Býráð nú av
sínum eintingum hevur sett
reglar í gildi fyri, nær
starvsfólkið kann fara fara
til lækna, tannlækna og at
fylgja líki í arbeiðstíðini,
uttan at vera drigin í løn.
– Tað einasta býráðið fer
burturúr hesum, er, at nú
fara starvsfólk bara at
leggja seg sjúk í heilar dag-
ar, tá ið tey skulu til lækna
ella tannlækna, tí ongin fer
at offra nakrar tímalønir
upp á tað.
Men eru fólkini sjúk,
hava tey rætt til løn.
Hon sigur, at tey hava
spurt seg fyri á fleiri stovn-
um undir Býráðnum, men
ongin hevur havt trupul-
leikar av at starvsfólk eru
sloppin ymisk privat ørindi
í arbeiðstíðini.
– Tað sigur seg eisini
sjálvt, at ongin fer til lækna
og ongin fær tannapínu,
bara fyri at arga Tórshavn-
ar Býráð, leggur hon aftur-
at.
Forkvinnan í pedagogfel-
agnum heldur at tað er
óskiljandi, at býráðið tekur
eitt tílíkt stig av sínum ein-
tingum, uttan at tosa við
starvsfólkið um tað.
Hon sigur, at tað hevur
altíð verið siðvenja, at
starvsfólk hjá býráðnum
hava kunnað farið til lækna
ella tannlækna og at fylgja,
uttan at vera drigin í løn.
– Tí er tað avgjørt ein
samráðingarspurningur,
skal
hendan
siðvenjan
broytast.
Men Carita Bjørklund
leggur afturat, at pedagog-
felagið hevur júst verið til
samráðingar við Tórshavn-
ar Býráð. Men tá var ikki
grett eitt orð um, at privat
ørindi hjá starvsfólki var
ein trupulleiki.
Hon leggur afturat, at
ongin hevur nakað ímóti
greiðum mannagongdum.
– Men tað ber ikki til, at
býráðið broytir gamla sið-
venju av sínum eintingum,.
Hon sigur, at felagið fer
nú at taka málið upp og so
fær býráðið eitt svar. Men
av tí, at málið ikki er við-
gjørt enn, vil hon onki siga
um, hvat svarið verður.
Pedagogfelagið
hevur
einar 300 limir í starvi hjá
Tórshavnar Býráðið.
Reglarnar, sum Tórs-
havnar Býráð hevur
sett í gildi fyri starvs-
fólkið, eru brot á
ásettu mannagongd-
irnar. Kanska er enntá
talan um sjálva
starvsmannalógina,
siga sakførarar
STARVSFÓLKA-
POLITIKKUR
Áki Bertholdsen
aki@sosialurin.fo
Tórshavnar Býráð hevur
aftur stungið hondina í eitt
vespureiður.
Tað gjørdi býráðið hós-
kvøldið, tá ið tað samtykti
reglar fyri, hvørjki privat
ørindi, starvsfólki hjá bý-
ráðnum
kunnu
gera
í
arbeiðstíðini.
Í stuttum siga hesar regl-
arnar, at starvsfólk skulu
dragast í løn, tá ið tey fara
privat ørindi í arbeiðstíðini,
eisini tá ið tey fara til lækna
og tannlækna.
Tey sleppa eisini bara at
fylgja sínum næstringum til
gravar, uttan at verða drigin
í løn.
Men hetta hevur býráðið
ikki heimild til at gera, siga
tveir sakførarar, vit hava
tosað við.
Báðir teirra gera tó vart
við, at teir kenna bara málið
úr fjølmiðlunum og hvørg-
in teirra hevur sostatt sett
seg inn í málíð til fulnar.
Men í eitt áramál hevur
tað verið siðvenja í Tórs-
havnar Býráði, at starvs-
fólkini eru sloppin at fara
til lækna ella tannlækna, og
at fylgja líki í abreiðstíðini,
uttan at verða drigin í løn.
– Eina slíka siðvenju
hevur Tórshavnar Býráð
ikki loyvi at broyta av sín-
um eintingum, siga bæði
Eyðfinnur Jacobsen og Páll
Nielsen, sakførarar.
– Eftir øllum at døma er
tað í hesum føri talan um at
taka nøkur rættindi frá
starvsfólkunum og tað hev-
ur býráðið ikki loyvi til,
sigur Eyðfinnur Jacobsen.
Hann leggur afturat, at
hava ávísar mannagongdir
verið gomul siðvenja í eitt
áramál, eru tær galdandi,
sama um tær eru skrivaðar í
sáttmála ella ikki.
Eyðfinnur Jacobsen sig-
ur, at í hesum føri sær út til,
at tað hevur verið ein
óskrivað avtala ímillum
Tórshavnar
Býráð
og
starvsfólki, at tey hava havt
rætt til at fara til lækna,
tannlækna og at fylgja líki,
uttan at vera drigin í løn.
– Ein slík avtala, sum
hevur verið galdandi, er
líka nógv í gildi fyri tað um
hon ikki er skrivað niður,
sigur Eyðfinnur Jacobsen.
– Ein avtala kann saktans
verða órskrivað, leggur
hann afturat.
Hann sigur, at í hesum
føri sær út til, at Tórshavnar
býráð er i ferð við at draga
vunnin rættindi hjá starvs-
fólkinum innaftur.
– Men Tórshavnar Býráð
kann ikki einvíst broyta av-
talur við starvsfólkið.
– Kunnu starvsfólkini
prógva, at ávísar manna-
gongdir hava verið gald-
andi í áravís, ber ikki til hjá
Tórshavnar
Býráðið
at
broyta avtalurnar av sínum
eintingum, sigur Eyðfinnur
Jacobsen.
Brot á
starvsmannalógina
Páll Nielsen er samdur í, at
er talan um gamla siðvenju,
kann Býráðið av sínum ein-
tingum ikki draga rættindi
hjá starvsfólki inn.
– Er talan um eina sið-
venju, hevur tað rættargildi
og tað kann vera líka gald-
andi, sum sjálvur sáttmálin.
Og er talan um eina sið-
venju, sum hevur fingið
sáttmálagildi, kann hendan
siðvenja bara broytast í
sambandi við sáttmálasam-
ráðingar.
– Er talan um siðvenju,
sum hevur verið galdandi í
nógv ár, er nógv sum talar
fyri, at hon hevur fingið
sáttmálagildi.
Tí ber tað ikki til hjá
Tórshavnar Býráð av sínum
eintingum at broyta sið-
venjuna.
Men hann heldur, at tað
kann eisini væl vera, at
hetta, sum býráðið nú hevur
gjørt, eisini er beinleiðis í
stríð við lógina um starvs-
menn.
Eftir lógini um starvs-
menn er sjúka lóglig frá-
vera.
– Útgangsstøðið er, at tað
kemur eisini undir sjúku at
vera til eina heilsukanning
ella viðgerð.
– Kennir eitt starvsfólk
seg so illa, at tey eru noydd
at fara til lækna, vildi eg í
útgangsstøðinum mett, at
talan er um sjúku, har
starvsfólki hevur rætt at
vera frá arbeiði, uttan at
vera drigið í løn.
Talan kann í hesum føri
eisini vera um eftirlitskann-
ingar hjá lækna, sigur Páll
Nielsen.
Tórshavnar Býráð er
aftur farið út um mark
Kann gerast eitt tvíeggjað svørð hjá Býráðnum í Havn
Tórshavnar Býráð er aftur komið í lógarinnar klemmu: Hesuferð er tað ikki byggisamtyktin, sum spøkir, men starvsfólkið í
býráðnum. Býráðið hevur ikki rætt til at taki gomul rættindi frá starvsfólkinum, uttan at samráðast um tað, sigur sakførarar
Gertrud Váðklett fekk
annað blómutyssið
frá sjónvarpslækn-
anum. Ikki færri enn
tíggju uppskot komu
inn um, at hon skuldi
fáa blómutyssið. Sjálv
var hon púra bilsin av
heiðrinum
BLÓMUTYSSI
Solby A. Eliasen
solby@sosialurin.fo
Viðareiði: Tá sjónvarps-
læknin var liðugur við sín
fyrilestur, var stundin kom-
in til at handa blómutyssið.
Hann byrjaði at lesa grund-
gevingarnar upp.
– Tað er ein kvinna, sum
vit hava fingið ótrúliga
nógv uppskot um. Hon er
altíð tilreiðar við eini hjálp-
andi hond, har tað stendur á
og tørvur er á stuðuli og
hjálp. Tá deyðsføll hava
verið orsakað av sjúku ella
vanlukku hevur hon verið
ein hollur stuðul hjá teim-
um avvarðandi upp á allar
mátar. Við einum alt ov lág-
um blóðprosenti fer hon
upp úr songini fyri at
hjálpa, tá vit onnur høvdu
verið verandi seingjarliggj-
andi. Ein fantastisk kvinna,
og ongin er sum hon, segði
sjónvarpslæknin
millum
annað, tá hann las grund-
gevingarnar fyri, hví hon
skuldi fáa blómutyssið.
Heldur aftarlaga í salin-
um sat ein blóðreyð Ger-
trud Váðklett, tá læknin
segði hennara navn og bað
hana koma upp at taka
ímóti blómutyssinum.
Hjálpir avvarðandi
Gertrud sjálv visti ikki av
nøkrum, tá hennara navn
varð rópt. Men ábending-
arnar gjørdu skjótt sítt til, at
hon visti, at tað var hon.
– Serliga tá hann nevndi
blóðprosentið, tá byrjaði eg
at blíva eitt sindur heit, sig-
ur Gertrud, sum er sera feg-
in um blómutyssið.
Hetta verður eitt av teim-
um heilt serligu blómutyss-
unum hjá henni, tí tað er
enn ein staðfesting um, at
tað, sum hon roynir at gera,
verður virt.
– Mær dámar væl at
hjálpa. Sjálv arbeiði eg
ikki, so eg royni at gera
mítt á onkran annan hátt,
sigur Gertrud.
Millum annað fylgdi
Gertrud sjúku vinkonu sín-
ari gjøgnum alla sjúkraleg-
una, frá at sjúkan varð stað-
fest til hon andaði út fyri
seinastu ferð. Eisini hevur
hon hjálpt fleiri øðrum, har
sjúka ella deyði hevur
ávirkað familjuna.
– At hjálpa hevur so
sanniliga eisini givið mær
nakað gott. Eg havi sjálv
lært nógv av tí, sigur Ger-
trud Váðklett, sum sunnu-
kvøldið kundi fara heim
við einum blómutyssi, sum
tíggju fólk høvdu skotið
hana upp til at fáa og einum
kekki á 2.000 krónur frá
Norðoya Sparikassa.
Tað var ein avbera
glað og rørd for-
kvinna í Alzheimer-
felagnum, sum tók í
móti blómutyssinum
frá sjónvarpslæknan-
um í Norðurlanda-
húsinum leygardagin
BLÓMUTYSSIÐ
Solby A. Eliasen
solby@sosialurin.fo
– Tann, sum fær blómutyss-
ið í dag, er ein kvinna, sum
hevur gjørt eitt stórt arbeiði
innan fyri demenssjúkur.
Hon hevur tikið alt á sín
egnan rygg og verið ein
slóbrótari í og við at tað í
dag eru 20 demenskoordin-
atar í Føroyum. Hon tók
stig til at stovna Alzheimer-
felagið og er ein íbirtari. Vit
hava fingið nógvar áheitan-
ir um at lata Sigrun Mohr,
forkvinnu í Alzheimerfel-
agnum fáa blómutyssið í
dag, segði sjónvarpslæknin
í Norðurlandahúsinum.
Sigrun Mohr tók stig til
at stovna Alzheimerfelagið
fyri tveimum árum síðani.
Hon hevur somuleiðis gjørt
eitt stórt arbeiði innan hetta
sjúkraøkið. Millum annað
hetta gjørdi, at fleiri sendu
inn uppskot um, at hon átti
at fáa blómutyssið frá
læknanum.
Ikki bara eg
Sigrun Mohr visti sjálvandi
heldur ikki av nøkrum. Hon
og maðurin skuldu upp-
runaliga til Funnings í
vikuskiftinum,
so
hon
hevði ikki ætlað sær niðan í
Norðurlandahúsið leygar-
dagin.
– Eg skilti ikki mannin, tí
honum dámar so væl at fara
til Funnings, men hann
kom við øllum møguligum
undanførslum, so tað undr-
aði meg. Men tað vardi
meg ikki, at hatta var or-
søkin, sigur ein glað Sigrun
Mohr.
Ein grannakona segði
henni, at hon hevði frí-
billettir til tiltakið og lokk-
aði Sigrun við. Tá so sjón-
varpslæknin byrjaði at lesa
grundgevingarnar
fyri
blómutyssinum,
skilti
Sigrun alt.
– Eg bleiv glað og rørd,
og eg visti ikki, hvat eg
skuldi siga, greiðir hon frá.
Somuleiðis fegnast Sigrun
um, at felagið fekk ein
kekk
áljóðandi
5.000
krónur
frá
Norðoya
Sparikassa.
– Eg tók gott nokk stig til
at stovna felagið, men vit
eru ein góð nevnd, og tað
eru mong onnur, sum eisini
gera eitt stórt arbeiði.
Ongin ger nakað einsamall-
ur, so tað eri eg avbera feg-
in um, sigur Sigrun.
Hon sigur eisini, at hetta
er eitt av teimum heilt ser-
ligu blómutyssunum, sum
hon nakrantíð hevur fingið.
Og samstundis verður ljós
varpað á felagið.
Vælupplagdur og
undirhaldandi helt
danski sjónvarps-
læknin Peter
Qvortrup Geisling
fleiri fyrilestrar um
vikuskiftið. Teir
báðir almennu fyri-
lestrarnir vóru í
Norðurlandahús-
inum leygardagin
og á hotel Norð á
Viðareiði
sunnukvøldið
LÆKNIN HEVUR
ORÐIÐ
Solby A. Eliasen
solby@sosialurin.fo
Viðareiði: Klokkan var
ikki farin langt av sjey
sunnukvøldið, tá Jógvan
Eliasen bjóðaði teimum
um 200 áhoyrunum á
hotellinum vælkomnum.
Síðani fekk læknin orðið,
og tað livdi hann væl upp
til. Í samfull fimm korter
út í eitt tosaði Peter
Qvortrup Geisling um,
hvussu sendingin verður
gjørd, hvat sømir seg at
vísa í eini slíkari send-
ing, las nøkur brøv upp
og skemtaði óføra nógv.
Ikki einaferð steðgaði
hann á fyri at fáa sær ein
vatnsopa.
Láturmusklarnir fingu
nógva venjing hesa løtu-
na, tí hóast læknin tosaðu
um ymsar sjúkur, so
gjørdi hann tað á ein
lættan og skemtiligan
hátt, at fólk fingu undir-
hald við.
Øll vóru á einum máli
um aftaná, at sjónvarps-
læknin dugdi avbera væl,
og at tað hevði verið
áhugavert at lurta eftir
honum.
Vælnøgdir
Teir báðir fyrireikararnir,
Jógvan Eliasen og Niclas
Heri Jákupsson, eru av-
bera
vælnøgdir
við
undirtøkuna, sum vitjan-
in hjá danska sjónvarps-
læknanum hevur fingið.
– Tilsamans
hevur
hann hildið fyrilestrar
fyri oman fyri 1.000
fólkum, so tað er ikki at
forsmáa, siga teir.
Tíðarætlanin fyri vitj-
anini hevði ikki nógv
hol. Alt var lagt tilrættis,
og læknin hevur havt úr
at gera um vikuskiftið.
Hann vitjaði roykiátakið
hjá Klaksvíkar komm-
unu fríggjadagin, har 300
næmingar vóru tilstaðar,
hann
vitjaði
Lands-
sjúkrahúsið, har 250 fólk
lurtaðu eftir honum, og
400 fólk vóru í Norður-
landahúsinum
leygar-
dagin. Sunnudagin vitj-
aði hann á Klaksvíkar
Sjúkrahúsi og um kvøld-
ið var hann so á hotel
Norð. Hann var somu-
leiðis á vitjan hjá Archi-
bald Black listarmanni í
Klaksvík.
Læknin sjálvur letur
avbera væl at vitjanini.
Hann sigur, at alt var
væltilrættislagt, og hel-
dur hann, at hann til eina
aðru ferð fer at hava tað
lættari
at
koma
til
Føroyar, tí nú hevur
fingið nakað av vitan um
landið.
Læknin hevur ætlanir
um at gera tvær sending-
ar úr Føroyum einaferð í
summar, og tá hevur
hann somuleiðis ætlanir
um at halda feriu í Før-
oyum í eina viku, tá upp-
tøkurnar til sendingarnar
eru lidnar.
– Eg havi fingið ein
lítlan smakk av tykkara
landi, og mær dámar av-
bera væl hesar hvítu
oyggjarnar, og eg ivist
ikki í, at mær fer at dáma
tær minst líka væl grøn-
ar, sigur sjónvarpslækn-
in, sum fór av aftur
landinum tíðliga mána-
morgunin.
Mær dámar væl at hjálpa
Eg eri so glað
Gertrud Váðklett fær her blómutyssið og kekkin handað frá
Peter Qvortrup Geisling
Undirhald
fyri allar
pengarnar
Peter Qvortrup Geisling fyri fullum sali á hotel Norð á
Viðareiði sunnukvøldið. Tiltakið var líka væleydnað í
Norðurlandahúsinum leygardagin
Sigrun Morh,
forkvinna í
Alzsheimer-
felagnum fekk
blómutyssið frá
sjónvarpslækn-
anum leygar-
dagin. Tað vóru
sera nógv, sum
skutu hana upp
Mynd: Jens K. Vang
C
M
Y
K
5
4