fríggjadagur 15. juli 2011síða 13

13 Fríggjadagur 15. juli 2011 · Nr. 81 Sosialurin antíð fram teimum ungu at farið úr Fugla­ firði, hevði hetta ikki hent. Omman heldur tað vera út um alt mark, at hon skuldi fáa at vita í fjølmiðl­un­­um, at dóttirin varð varð­halds­fongsl­ að á Psykiatriska Deplinum. Dóttirin hevði annars biðið um, at mamman var hennara kontaktpersónur. Tey hava heldur ikki fingið at vita, hví drongurin doyði. Tey kunnu einki fáa at vita, tí kvinnan varð varðhalds­ fongslað handan dupult aftur­latnar hurðar. – Kanska var hann deyður, tá ið hon fór út, og hon vildi bara hava eina løtu einsamøll saman við soninum? Vit vita tað ikki. Sigrun hevur alt gott at bera starvsfólkunum á Psykiatriska deplinum, og teir flestu politistarnir hava eisini verið fittir. Sigrun hevur fleiri ferðir roynt at sloppið at sæð dóttrina, men tað hevur ikki borið til. Hon hevur frætt, at maðurin er sloppin inn. Tað heldur hon vera løgið, tá ið hon er kontaktpersónur. Eingin kreppuhjálp – Vit vóru sjálvandi øll langt niðri, tá ið vanlukkan var hend, og okkum varð tí lovað kreppuhjálp. Fyrst skuldi dóttirin og maðurin hava kreppuhjálp, og tá ið eg so spurdi, nær vit fingu hjálp, var svarið, at tá var so langt fráliðið. Tey á Deild 2 hava tó skipað so fyri, at eg og maðurin eru sloppin at ganga til samtalur, og tað eiga tey tøkk fyri. Tey fóru beinanvegin suður, tá ið mamma og barn vóru funnin, og dóttirin hevði ringt. Prestur sat hjá mammuni, tá ið Sigrun kom. – Vit vóru hjá dóttrini í tólv tímar. Politistar og starvsfólkini vóru ótrúliga fitt við okkum, sigur Sigrun. Í februar varð tann kroysta mamman, sum hevði mist sítt barn, útskrivað, men tað gekk bara ein lítil vika, til hon í sjúkrabili aftur fór á sjúkrahúsið. Hon orkaði ikki at vera í heimi sínum. Mamman var og vitjaði dóttrina 31. mars, og tá hevði dóttirin ikki sæð mann sín í ein heilan mánað. Dagin eftir varð kvinnan varðhaldsfongslað. Einki samband Sigrun var skelkað. Hon royndi at ringja til dóttrina, men har var einki samband. Frá sjúkrahúsinum fekk hon at vita, at dóttirin ikki mátti tosa í telefon, og at alt, sum sigast skuldi, mátti ganga gjøgnum politiið. Ta fyrstu tíðina høvdu Sigrun og tey gott samskifti við versonin, men nú tekur hann ikki longur telefonina. Sigrun hevur roynt at tosa við verjan hjá dóttrini, men verjin hevur verið ófyrikomandi og segði eina ferð við Sigrun, at hon ikki skuldi ringja aftur til sín. Tí hon úttalaði seg ikki til óvikomandi um málið hjá dóttrini. Við Sosialin sigur Bergleif Brimvík, leiðari á kriminal­ deildini, at politiið er liðugt við kanningarbeiði sítt, og at bíðað nú bara verður eftir, at mentalkanningin skal verða liðug. – Tí skilji eg einki av, tí politið hevur ongantíð av­ hoyrt vitnir. Hon er hóast alt dóttir mín, sigur Sigrun. Hetta hevur verið ein hørð tíð hjá teimum øllum somlum. – Hevði eg ikki kunnað biðið til Várharra um hjálp, og forbønir ikki vóru sendar upp til Hann, veit eg ikki, hvar eg hevði verið í dag. Mítt størsta ynski er, at allur sannleikin kemur fram, so dóttirin kann fáa hjálp til at koma víðari, sigur Sigrun Rasmussen. randi@sosialurin.fo Sigrun Rasmussen vil vita, hvat var tað, sum veruliga hendi náttina 21. desember, tá ið dóttir hennara í Gøtu fór út við pinkubarni sínum eina stjørnuklára desembernátt Myndir: Jens Kr. Vang Omman Hvat hendi? – Kanska var drongurin deyður, tá ið hon fór út, og hon vildi bara hava eina løtu einsamøll saman við soninum? Vit vita tað ikki, sigur Sigrun Rasmussen Eyðun Klakstein Løgtingsins Umboðs­maður hevur almanna­kunngjørt sína niðurstøðu um setan­ ina av aðalstjóra til Uttan­ ríkisráðið. Nógv stríð var um starvssetanina, tí løgmaður – eftir tilmæli frá einum minniluta í setan­­anar­­nevndini og lands­­­stýris­manninum í uttan­­­ríkis­málum – setti annan umsøkjara í starvi, enn tann sum meirilutin í sentanar­nevndini helt verða best egnaðan. Ógegni Løgtingsins Umboðs­mað­ ur finnist eisini at um­­boð­ unum, sum Uttan­ríkis­ráðið valdi í setanar­nevnd­ina at viðgera umsøkjararnar. – Umboðsmaðurin undr­ að­ist á tilmælið hjá lands­ stýris­manninum í uttan­ríkis­ málum at velja umboð fyri Uttanríkis­ráðið, sum ikki høvdu serligar fortreytir ella førleikar at viðgera og innstilla umsøkjarar  til eitt aðalstjórastarv, í setanar­nevndina. Eisini metti umboðsmaðurin, at annað umboðið hjá Uttan­ ríkis­ráðnum var ógegnugt at vera við í viðgerðini hjá setanarnevndini. Grundað á hetta var tað ein feilur í viðgerðini, at lands­stýris­ maðurin og løgmaður ikki viðgjørdu minniluta­ tilmælið sum eitt tilmæli, sum kundi vera litað av óviðkomandi áhugamálum, sigur Løgtingsins Umboðs­ maður í sínari niðurstøðu. Umboðsmaðurin vísur á, at sum setanarmyndugleiki hevði løgmaður sambært § 6, stk. 2 í fyrisitingarlógini skyldu at taka støðu til gegnið hjá umboðunum í setanarnevndini, og Um­ boðs­maðurin heldur tað vera sera átaluvert, at løg­ mað­ur ikki tók støðu til henda spurningin. Viðgerð manglar Umboðsmaðurin heldur greiða ábending vera um, at setanartilmælið hjá meirilutanum ikki fekk eina veruliga viðgerð, og umframt hetta átti lands­ stýrismaðurin í uttanríkis­ málum sjálvur at havt kannað, hvat lá í ynskinum hjá tí eina umsøkjaranum um eina smidliga skipan fyrsta árið. – Tað var ein veikleiki, at einki skrivligt tilfar var frá viðgerðini hjá lands­ stýrismanni og løgmanni av setanar­­tilmælinum, og tí sást heldur ikki, hvør orsøkin var til, at um­ søkj­ar­in, sum meirilutin hevði inn­stillað sum nr. 2, ikki varð tikin við í við­ gerð­ina yvirhøvur, sigur Umboðsmaðurin Samanumtikið metir umboðsmaðurin, at við­ gerðin var alt annað enn nøktandi, eins og tað var fatan umboðsmansins, at setanartilmælið ikki hevði fingið nakra veru­liga við­ gerð. Umboðs­maðurin mælir løg­manni til at um­ hugsa at taka málið upp­ aftur til nýggja viðgerð. Umboðsmaðurin finnist at starvssetan Avgerð Løgtingsins Umboðs­ maður mælir løgmanni til at umhugsa at taka setanina av aðal­ stjóra til Uttan­ríkis­ráð­ið upp av nýggjum, tí eitt umboð í setanar­ nevnd­ini var ógegnut, og tí fleiri mis­tøk vóru gjørd í setanini