mánadagur 18. juli 2011síða 15

15 Mánadagur 18. juli 2011 · Nr. 82 Sosialurin Sissal Kampmann Fríggjakvøldið á G! stóðu himmal­ sins slúsur víðopnar, men tíbetur var so at siga ongin vindur, og tað gjørdi altso mun, bæði so og so. Eins og í fjør, sóust fólk, ung sum eldri, vála oman og niðan eftir gøtunum við vátum hári og í regnklæðum í al­skyns litum, men tey vóru flest øll í góðum lag og í røttum festivalhýri. Váta veðrið og/ella tey vátu klæð­ini var heldur ikki nóg mikið til at halda fólkinum burtur frá stóra pallinum, hóast sandurin kapitul­eraði og minkaði við nógv­ um procentum. Nei, heldur umvent týsti fólk oman á sandin, beint fyri kl. 22.00, og kroystu seg framat palli­num, tí tá skuldi heimskendi bólk­urin, Travis, sum hevur uppru­ na í kenda skotska tónleika býnum Glas­gow spæla, - og hetta var ein bólk­ur tey flestu skuldu hoyra, við ella uttan regni. Tá Jón Tyril í junimánaði avdúk­ aði, at Travis var høvuðsnavnið á G! í ár segði hann, at hann metti, at bólkurin helst var eitt av stórstu nøvn­unum nakrantíð í søguni hjá G!, og tey flestu kenna helst eisini bólk­in, - um ikki annað løgini “Sing” og “Why does it always rain on me”, sum sangarin í bólkinum, Fran Healey hevur skrivað. Onnur, harafturímóti, eru so stór­ir fjepparar, at tey bert fóru á G! fyri at hoyra bólkin, hvørs fyrsta út­gáva kom í 1997 undir heitinum “Good Feeling”. Síðani eru komnar seks aðrar útgávur frá bólkinum, sum millum annað tvær reisur, í 2000 og í 2001, hevur vunnið Brit Awards sum besti bretski bólkur Og áskoðararnir fingu sanniliga eisini tað, tey vóru komin eftir. Í góð­an hálvan annan tíma spældu Tra­vis teirra væl kendu løg sum “Clos­er”, “Driftwood”, “Sing”, “Flo­ wers in the window” og “My eyes” og øll vóru eydnusom og glað. Ljóð­ ið var fínasta slag, og bólkurin var ótrúliga væl samanpældur og ikki minst dámligur í allar mátar. Sett­ list­in var perfekt samansettur til eina slíka konsert, og skotanir meg­n­aðu uttan trupulleikar at fáa fólkið við, hóast umstøðurnar, sum veruliga vóru hart ímóti ein­ hvørj­um uttandura aktiviteti. Ikki minst megnaðu teir at bygg­ja ein stemning upp og halda hann koyr­ andi gjøgnum alla fram­førslu­na. Alt samalt uttan nakað tvætl og óneyð­ugt fjas. Framførslan hjá Travis var erlig og beint framm, hóast foreldra leik­ lut­ur­in og stoltleikin og gleðin av at eiga børn, av og á hevði lyndi til at taka yvirhond hjá sangara­num. Millum annað bað hann áhoyr­ ar­arnar um at skriva ein sms til foreldrini, har tað stóð “I love you!” Men okey, eitt sindur av senti­ mentalit­eti skal væl til her í óndu verð. Sum eitt serstakliga passandi eyka­lag spældi Travis teirra kend­ asta lag, “Why does it always rain on me”, sum uttan iva er skrivað til júst hesa náttina á Gøtusandi. Helst hava tað eisini verið fáir av áhoyrarunum, sum ikki kendi seg aftur í tekstinum. Tí í sterka ljósi­ num frá pallinum sást regnið síla nið­ur á allar regnjakkarnar, sum lýstu í øllum ælabogans litum á sandi­num, meðan mannamongdin flutti seg aftur og framm eins og havið, sum skolaði upp á sandin og næstan, men bara næstan, inn yvir allar gummistivlarnar. Men, eg rokni við, at júst í løtuni gjørdi tað hvørki til ella frá at tað regnaði av grimd og so beint á hvønn ein­stak­ an av okkum. post@sosialurin.fo Tað ger onki, at tað altíð regnar á meg