mikudagur 27. juli 2011síða 15

15 Mikudagur 27. juli 2011 · Nr. 86 Sosialurin Av teimum mongu fólkunum í Vágsbotni í gjár vóru eisini nøkur av teimum mongu ferðafólkunum, sum vitja okkara land gjøgnum summarið. Trý av teimum vóru Heather og David Gear úr London, Ong- landi, og Hazel Hession úr Cardiff, Wales. ”Vit eru her á eini 15 daga cruiseferð. Skipið, Saga Ruby, legði at í Tórshavn í gjár, fer til Klaksvíkar í morgin og so víðari í ovurmorgin. So vit hava tveir dagar her,” sigur David. ”Hetta er ein ferð runt Bretland og so Føroyar aftrat,” sigur Hazel. ”Nú komu vit í morgun, so vit hava ikki sæð so nógv enn, men vit hava verið ein busstúr í Kvívík. Her er heilt ótrúliga vakurt. Nógv øðrvísi, enn eg hevði væntað,” sigur Heather. ”Eg væntaði tað satt at siga at vera minni siviliserað og nógv ráari veðurhart. Men eg síggi, at tit hava alt her í Havnini, sum hoyrir til ein stórbý,” sigur Hazel flennandi. ”Tað, sum serliga hugtók meg, var allar tekjurnar við grasi. Eg havi ongantíð sæð slíkt, so tað helt eg vera eitt upplivilsi í sær sjálvum,” sigur David at enda, áðrenn tey leggja leiðina longur niðan í býin at gagnnýta teir heldur fáu tímarnar, tey hava í okkara vakra høvuðsstaði. unt Bretland og so Hazel. gun, so vit hava ikki n vit hava verið ein slíkt, so tað helt eg vera eitt upplivilsi í sær sjálvum,” sigur David at enda, áðrenn tey leggja leiðina longur niðan í býin at gagnnýta teir heldur fáu tímarnar, tey hava í okkara vakra høvuðsstaði. - Hyggi hvønn dag til bátin Hvønn dag gongur hvalbingurin búsitandi í Havn, Dánjal Norðberg, túr oman í Vágsbotn. ”Mær dámar so ótrúliga væl her niðri. Her er so heitt, tá sólin sær, tí sólargangurin er so góður. Sjóluftin ger eisini sítt til, at man verður lættari brúnur,” sigur Dánjal við sínum eyðkenda flenni. ”Eg plagi at ganga oman her at hyggja til bátin hjá mær. Tað er ikki bara sum at siga tað, tá man er illa gongdur, men eg møti altíð onkrum, sum eg kenni her, sum fær koyrt meg niðanaftur,” sigur Dánjal. ”Nú havi eg búð í Havn í 16 ár, og er Vágsbotnur ikki broyttur tað stóra júst hesi árini. Men tá er tað øðrvísi við, tá bátabrúgvarnar komu. Áðrenn breyt tað heilt niðan til sjómannsheimið í illveðri, so nú er tað vorðið nógv hugaligari at koma oman her at eitt nú møta fólki,” sigur Dánjal, sum trívist serstakliga væl sum borgari í Tórshavnar býi. - Juice’ið er mega lekkurt Katrin Holm Poulsen, 16, úr Havn og Tinna í Garði Patursson, 15, úr Kirkjubø plaga at leita sær oman í Vágsbotn, tá veðrið er gott. ”Tað er ordiliga hugnaligt at kunna koma oman soleiðis og bara slappa av,” sigur Katrin. ”Vit hava hoyrt frá fólki, at juice’ið her skuldi vera so gott, so tað hava vit sitið og notið nú. Eg má siga, at tað livdi upp til allar forvæntningar,” sigur Tinna. Tær báðar vinkonurnar eru samdar um, at tað er komið meira lív í Vágsbotn, eftir at fleiri cafe’ir eru komnar runt vágina. ”Her er mega nógv broytt. Meira fólk er at síggja, og tað er eisini komin ein annar stemningur yvir staðið,” sigur Katrin. ”Vit eru her næstan líka ofta um veturin sum um summarið. Tá fara vit inn í onkra av café’unum og keypa okkum kakao. Tá eru gott nokk ikki eins nógv fólk, men tað er eisini fínasta slag,” sigur Tinna, sum heldur, at gamli býlingurin í Havnini hevur sína heilt serstøku sjarmu, sum dregur ung sum eldri oman á eitt nú Vágsbotn. - Eg skal doyggja í Føroyum Sigur man Vágsbotnur, má man í sama anda- drátti siga bátar og fiskiskapur. Sosialurin hitti tveir fiskimenn, sum høvdu leitað sær oman í Vágsbotn at njóta veðrið. Annar er Kjartan Kjartanson í Havn, meðan hin er Baldur Sigbjørnson úr Reykjavík. ”Her í Vágsbotni er gott at vera. Eg eri hvønn dag her niðri, og eg møti altíð onkrum. Eitt nú fór eg mær ein túr oman her og møtti av tilvild Bald, og hava vit sitið her og drukkið ein kopp av kaffi saman,” sigur Kjartan, sum er komin at kenna Bald, eftir at hann er fluttur til Føroya. ”Mær dámar sera væl í Føroyum. Ja, mær dámar so væl her, at eg ætli mær ongantíð at búgva í Íslandi aftur. Eg skal doyggja her í Føroyum,” sigur Baldur, sum hevur siglt við føroyskum línubáti tey síðstu tvey árini, eftir at hann rýmdi undan íslendsku fíggjarkreppuni. ”Eins væl og tað er hugnaligt her, so plagi eg eisini at fregnast, hvat bátarnir hava fingið. Tað hoyrir til,” sigur Kjartan at enda, meðan hann tømir kaffikoppin. Eg væntaði tað minni siviliserað Kjartan og Baldur njóta veðrið Dánjal Norðberg dámar væl í Vágsbotni ý Katrin og Tinna halda, at Vágsbotnur er nógv broyttur seinastu tíðina