mánadagur 8. august 2011síða 25

25 Mánadagur 8. august 2011 · Nr. 90 Sosialurin Rókur Jákupsson Jakobsen Ongantíð áður hava teir fram­ført á Summar­festivalinum, og tí var spennandi at síggja hvussu hetta fór at rigga. Við teim eyðkendu heima­gjørdu ljóðførunum trinu teir seks úr Orka á Flagspallin kl. 02:30 leygarmorgunin. Og so setti Orka ferð á maskinuna við tí ser­ merkta, tunga, myrka og markanta tónleikinum. Sum altíð, so stendur tú sum kánus tá tú sær Orka fram­ føra. “Ber hetta til?” er spurn­ingur sum ongantíð er fjarur. Hvussu kunnu hesir menninir fáa so fan­ tast­iskan klang og harmoni burtur úr slíparum, pelum, tunnum og so fram­vegis? Men tá ið teir seks saman duka á am­boðini, so fært tú eitt heilt einastandandi hart ljóð, sum ikki letur seg avnoktað. Hetta er tónlistarligur kreativitetur á serstakliga høgum støði. Bólkurin framførdi eina­mest løg frá feskastu út­gáv­uni, “Óró”. Tó var áhoyr­arafagnaðurin størstur, tá ið Orka framførdi bombastiska hittið “Fjøllini standa úti”. Tónleikurin hjá Orka er til tíðir torskildur, á tann hátt, at tú sum áhoyrari má hava allar kanalir víð opn­ar, fyri at fata teir mongu byggi­kubb­arnar í tón­ leikinum. Nógvu byggi­kubbarnir megna saman at menna eitt stórt og hart út­trykk, sum brestur út gjøg­num hátalararnar sum eitt vak­urt lag. Bólkurin er sanniliga eis­ini áhuga­verdur at hyggja at. Serliga teir báðir aftastu í rútmu­bólk­ inum, Uni Ár­ting og Høgni Lisberg, eru ein fragd at síggja. Teirra energ­ iska slagverk er á at líta sum ein synkronur dansur. Teir sveiggja við stórum rørslum, og hesin sjón­ ligi parturin av framførsluni er ser­stakliga gevandi fyri samlaða upp­livilsi av tónleikinum. Ólavur Jákupsson, sum í hes­um døg­um er sangari í bólk­inum, er eisini ment­ ur heilt nógv sum odda­maður. Hann tykist vera djúpt inni í tónleikinum, men hev­ur somuleiðis orku til at sam­skifta við áhoyrararnar, at hjálpa okkum við á hesi tón­listar­ligu ferð. Oyðandi ljósið Men tað sum tíverri stjól alt ov nógv av framførsluni, var at ljósið í tjaldinum ikki varð sløkt undir framførsluni. Tá ið ljósið er tendrað, gerst pallurin koll svartur, og tú hevði ilt við at síggja hvat ið gekk fyri seg á pallinum. Lampurnar, sum skulu upp­lýsa pallin, eru gjørdar til at upplýsa ein pall í myrkri, men tá ið ljósið er tendrað í hølunum eru lampurnar púra ineffektivar. Stór spell, tí framførslan var serstakliga góð, men hon var darvað av, at vit ikki sóu nóg væl. Samanumtikið vóru vit vitni til eitt brak av einari tón­listarligari framførslu, sum var avmarkað, tí at onk­ur ikki hevur røkt sína skyldu. Hetta stjól tíverri alt ov nógv av hesi góðu fram­førslu. Rókur Jákupsson Jakobsen Hanus G. fekk heiðurin at lata upp stóra pall­in á Vágsbøi. Og tað var ein ivasom byrj­an, við tøkniligum avbjóð­ing­um. Men eftir einum 10 minuttum við klimpri, fekk Hanus loyvi at byrja, og so koyrdi sjar­mer­ andi maðurin sítt one man show ígjøg­num. Uppsnollaður tók mað­urin við djúpu rødd­ini og kassa­gittar­in­um okkum við á eina hugnaliga ferð. Hann framførdi nak­rar klass­ik­ arar so sum “Saknur”, “18” og “Vón­svikin”, og fram­førdi har afturat nøkur løg frá róstu út­gáv­uni “Hørpu­spæl­arin”. Ongin ivi er um, at tað serliga vóru eldri løgini sum høvdu størst tokka mil­lum áhoyr­ar­ ar­nar. Hanus x 8 Hetta var 8. ferð at Han­us framførdi á Summ­ar­festi­ valinum. Undir­rit­aði saknar at Hanus tekur bólkin við sær á stóra pallin, tí hóast Hanus er stórur, bæði sum persónur og sum tónleikari, er hann ikki nóg stórur til hendan pallin. Í øllum førum ikki longu kl. 20 um kvøld­ið. Áður hava vit upp­livað Hanus við sera góðari manning, og tað lyftir tón­leikin á eitt heilt annað støði. Men hesum støðinum rakk Hanus ongantíð fríggja­ kvøld­ið. Tað kend­ist sum hann “bara” gjørdi tað trygga og vanda­leysa. Hóast tað er gott, so veitst tú at tón­ leikurin rúmar annað enn ein kassa­gittara og rødd. Tón­leik­ urin hjá Han­us er sera ein­fald­ ur, og undir­ritaði sakn­aði at hesin tón­leik­ur varð út­bygdur við størri og meiri spenn­andi mann­ing og út­seting. Júst sum vit kenna tónleikin frá “Hørpu­spælarin” Men Hanus hevur eitt heilt serligt pláss í føroyska tón­ leika­lív­in­um, og hetta stað­ festi hann eisini fríggja­kvøld­ ið. Hann er meira enn ein tón­leik­ari, meira enn ein lista­ mað­ur ið týð­ir yrk­ingar. Hann er eitt hug­lag. Tú kemur í ein heilt ser­ligan hýr, tá tú hoyrir sam­an­renn­ingina mill­um Han­ us G. og Poul F. Tað verður onk­urs­vegna ganda­kent. Hann hevur eina eyð­mjúka per­són­lig­heit, sum tú bara kann elska og virða, og hetta sluppu vit at upp­liva hesu hugna­ligu løtu á Vágsbøi. Hanus er meira enn tónleikur ummæli Í sirminum framman fyri einum hálvtómum Vágsbøi framførdi Hanus nakrar av vakrastu føroysku yrkingunum. Hetta var ein hugnalig løta, saman við einum stórum manni á einum alt ov stórum palli. Ummæli Mest alternativi bólkurin á skránni í ár, var óivað Orka. Frammanfyri einum hálvfullum Flagstjaldi dukaðu og bukaðu teir seg ígjøgnum eina flotta framførslu, sum tó var darvað av, at høvuðsljósið í tjaldinum ikki var sløkt Myrkur tón­leikur darvaður av ljósi Hvussu kunnu hesir menninir fáa so fantastiskan klang og harmoni burtur úr slíparum, pelum, tunnum og so framvegis? Mynd: Álvur Haraldsen Samanumtikið vóru vit vitni til eitt brak av einari tónlistarligari framførslu, sum var avmarkað, tí at onkur ikki hevur røkt sína skyldu