mánadagur 8. august 2011síða 28

Mánadagur 8. august 2011 · Nr. 90 28 Sosialurin Ítróttarblaðið Hilmar Jan Hansen Við nýggjum vølli og einari rúgvu av spentum áskoðarum, kundu spælar­arnir í steypafinaluni hós­ kvøld­ið ikki ynskt sær betri kar­mar um dystin. Tað kókaði eisini væl rundan um vøllin, og hóast fugl­firð­ ing­ar fóru tómhentir heimaftur, tá av­torn­aði, gjørdu teirra fjepparar so mikið um seg, at ÍF – um ikki ann­að – átti munin uttan fyri hvítu strikur­nar. Innanfyri var støðan tó eitt sind­ ur øðrvísi, tí um hugt verð­ur at tí, sum hendi ígjøgnum finaludystin, var tað EB/Streymur, ið hevði tamarhald á tí allarmesta, sjálvt um ÍF var øgiliga væl við. Talt upp í málkjansum, stóð ÍF einki aftan fyri EB/Streym, men úrtøkan var eing­in. Júst hetta við málskjótingini hev­ur verið ein trupulleiki hjá ÍF alt árið, men nú steypafinalan upp­rann, vóru venjararnir so sper­d­ir av skaddum spælarum, at teir noyddust at hava Høgna Zachariasen í álopinum í fyrra hálv­l­eiki og Bartal Eliasen í sein­na. Báð­ir eru best kendir sum mið­verj­ ar! Hinvegin hevði EB/Streymur ein hin vandamiklasta framherjan í landinum kláran til dystin, og Arn­ bjørn T. Hansen vísti eisini sínar dygdir tvær ferðir, tá hann fyrst skoraði til 1-0 tíðliga í dystinm og síðani í yvirtíðini punkteraði finaluna við málinum til 3-0. At skjóta mál er arbeiðið hjá einum fram­herja, og aftaná kundi bara stað­fest­ast, at Arnbjørn hevði gjørt sítt arbeiði til lítar og onkurvegna kundi persónifisera munin á lið­ unum báðum. Lætt og ómaksleyst Dysturin byrjaði javnur, og nokk so skjótt tóktist tað, sum høvdu lið­ini tveitt vanliga varsemið av sær, ið plagar at eyðkenna fyrstu minutt­irnar í einum avgerandi dysti. Men longu beinanvegin sást, at tað var nógv meira ómaksleyst hjá EB/Streymi at fara í álop, tí við fáum og neyvum sendingum kun­ du vandastøður fáast burturúr. Í hinum endanum mátti ÍF ar­beiða nógv meira fyri at koma í líkn­ andi støður – og soleiðis var tað í veruleikanum allan dystin ígjøg­ num. Stadionurið við Djúpumýri vísti 10:20, tá bólturin lá í málinum fyrstu ferð. Sorin Anghel var staddur beint uttan fyri ÍF-brotsteigin, tá hann sendi bóltin út í vinstru síðu til Hans Paula Samuelsen, ið smekk­aði innfyri. Og har var Arn­ bjørn á blettinum við sínum høgra fóti – og so var 1-0. Løtuna eftir málið hevði EB/ Streym­ur fult tamarhald á, tí bólt­ urin bleiv trillaður runt, sum lið­ num hóvaði tað, og leikluturin hjá ÍF var fyri tað nógva at renna aftan­á. Men tá Gert Hansen fekk ein skaða at dragast við og eisini mátti lata seg skifta út, fekk ÍF fat­ ur í rætta endanum ta síðstu, drúg­ vu løtuna av fyrra hálvleiki. Kortini sást, at saknurin í einum spælara, sum var framherji burt­ur­ av, lá tungur yvir liðnum. Hóast ÍF kom til atsóknir, vantaði alla tíð­ ina tað í, sum ger munin í slíkum støð­um. Lættast er helst bara at ímynda sær, hvat hevði hent, um EB/Streymur fekk tilsvarandi møgu­leikar… Í meira lagi Eftir steðgin hevði ÍF umskipað lið­ ið, so Høgni fór aftur í verjuna og Bartal fram í álopið. Og ikki gekk long tíð, so var Bartal í einari støðu, har hann fekk eitt mál kolldømt. Fugl­firðingarnir vóru ikki blíðir, tí teir hildu ikki liðformannin vera rang­staddan, men hvussu var og EB/Streymur Fótbóltur Við sínum fjórða sigri í fimm ár staðfest sundalagsmenn, at teir framvegis eru tað stóra steypaliðið, ið megnar at spæla seg í finalurnar og vinna tær – ár eftir ár. ÍF hevði eina rúgvu av kjansum, men fekk einki burturúr, og tí var sigurin hjá EB/Streymi uppiborin – hóast hann bleiv ríkiliga stórur