mikudagur 31. august 2011síða 13

13 Mikudagur 31. august 2011 · Nr. 100 Sosialurin Vildi ikki tveita ringin burtur - Hesin ringurin betýddi sera nógv fyri okkum báðar, tí eg var bert níggju ára gomul, tá pápi mín, doyði, sigur Bjarma Ivansdóttir Gærdbo av Velbastað Snorri Brend Tað finnast eldri og yngri søg­ur um kærar lutir, sum hava verið burtur, men sum sein­ni eru funnir aftur. Bæði í søgum og sangum er hetta evn­ið lýst. Eitt dømi er sangurin "Karin" hjá Steintóri Ras­ mus­sen, har hon finnur ein gullring, sum hon ber í samfull 10 ár, uttan vita hvør veru­liga eigur hann. Sann­ leik­in kom fyrst fram, tá ein gomul kona kemur á gátt og sig­ur Karini frá søguni um ring­in. Tástani var greitt, hvønn dýrgrip hon hevði bor­ið øll hesi árini. Nøkurlunda tað sama hendi í hesum førinum mill­ um Bjarmu av Velbastað og Rakul av Langasandi: Hin fyrra misti ringin. Hin fann hann aftur, so at siga. Søgan er í stuttum hon, at tá mamman, Anna, var liðug við 10. flokk, fekk hon ein ring, ein kærleiksknút frá manninum, sum síðani gjørdist húsbóndi henn­ara, og seinni pápi Bjar­mu. Keddar Tá Bjarma fekk sítt fyrsta barn, hin 28. februar 1999, gav mamman henni henda sera vakra ringin. Hon var ovur­ feg­in um hann, og gekk við hon­u­m hvønn einasta dag. - Í 2002 fekk eg arbeiði á Fiska­virking í Havn, og tá vit fóru til arbeiðis, máttu vit sjálvandi leggja ringar og slíkt í okkara klædnaskáp. Tað var eingin trupulleiki í hes­um, tí ringurin og alt hitt lá har tað skuldi, tá arbeiðs­ dag­ur­in var av, greiðir Bjarma frá. Men ein av teimum sein­ as­tu døgunum hon var til ar­beið­is her, lá ringurin ikki í klædn­a­skápinum, sum hann skuldi. Hóast Bjarma bæði leit­aði upp og niðri, heima og á virkinum var serstaki ring­u­r­in horvin. Hon ringdi bæði í eystur og vestur, men alt gjørdi tað sama: Ringurin var ikki at fin­na, hóast ídnar royndir og drúgva leitan. - At enda gav eg bara upp, tí nú hevði eg leitað á øllum hugs­andi og óhugsandi støð­ um, uttan at finna hann. Tað var bara so ergriligt at missa hann soleiðis, - jú, bæði eg og mam­ma vóru sera keddar av tí, greiðir Bjarma frá. - Hesin ringurin betýddi sera nógv fyri okkum báðar, tí eg var bert níggju ára gom­ ul, tá pápi mín, Ivan, doyði. Fiskavirking Lívið gekk sína vanligu gongd, og fyrr í ár søkti Bjar­ ma inn á FHS-útbúgvingina á Føroya Handilsskúla. Og slapp inn. Skúlagongdin byrjaði fyrr í mánaðinum, og her vóru nógv nýggj andlit í flokki­ num at venja seg við. Millum næmingarnar var Rakul av Langasandi. Hon var ikki eins heppin og Bjar­ ma, tí hon slapp ikki inn á skúl­an í fyrsta umfari, men kom kortini inn, tá onkur gav avboð. Í døgurðatímanum fyrra­ dag­in komu tær av tilvild av sita lið um lið við sama borð. Og tá er tað at Bjarma leggur merki til ein ring, ið Rakul gekk við. - Eg spurdi Rakul um eg kundi sleppa at síggja ring­in. Tá sigi eg við hana, at eg eina­ ferð hevði átt ein ring sum var akkurát líka sum hesin. Eg fortaldi henni so søguna frá 2002, greiðir Bjarma frá. Afturkomin úr skúla, norð­uri á Langasandi for­ tal­di Rakul móður síni frá hendingini í skúlanum. Og tá fekk hon eina heilt aðra søgu at vita um henda góða ring: Mamma hennara var ein av formonnunum á Fiska­ virk­ing, meðan Bjarma a­r­ beid­di her. Og her hevði hon eisini funnið henda vakra ring­in. Samgleðist Í samband við eina av árligu feriunum á Fiskavirking vórðu øll skápini hjá starvs­ fólk­unum ruddað og vaskað. Tá kom hon fram á eitt skáp, sum eingin hevði brúkt í langa langa tíð. Og her lá altso ringurin hjá Bjarmu. - Eg fekk so at vita frá Rakul, at mamma hennara vildi ikki koyra ringin burtur tá, tí hann var so vakur. Tað helt Rakul eisini sjálv at hann var, og tí hevur hon av og á gingið við honum, sigur Bjar­ma. Rakul hinvegin harmast uppá ein máta um, at hon ikki longur hevur henda ring­in. - Eg tók hann av mána­ kvøld­ið, tá eg fekk at vita, hvør átti hann. Og tað var líka­sum, at tað manglaði okkurt á fingrinum. Eg veit bara, hvussu glað eg hevði ver­ið, um eg var í somu støðu sum Bjarma. - Nú samgleðist eg bara við floksfelaga mínum Bjar­ mu, sum fekk sín ring aftur. snorri@sosialurin.fo At enda gav eg bara upp, tí nú hevði eg leitað á øllum hugsandi og óhugsandi støðum, uttan at finna hann. Tað var bara so ergriligt at missa hann FEGNAR GENTUR - Eg ætli mær at ganga við ringinum hvønn einasta dag. Hann skal ikki av aftur fingrinum, sigur Bjarma Ivansdóttir Gærdbo av Velbastað, sum í gjár fekk ringin aftur frá skúlafelaga sínum, Rakul Højsted Hansen av Langasandi Mynd: Jens Kristian Vang