hósdagur 15. juni 2000síða 5

9 tíðindablaðið sosialurin Nr. 112 - 15. juni 2000 8 tíðindablaðið sosialurin Nr. 112 - 15. juni 2000 EDVARD JOENSEN Í Klaksvík fór maður av húsi at hoyra Karsten Niss- en, biskup í Viborg, præd- ika í Christianskirkjuni ann- an hvítusunnudag. Sum vitiligt er, máttu øll tey, sum høvdu skrivað und- ir áheitanina á Karsten Niss- en, fara at lurta eftir honum, nú hann kom. Og tað gjørdu fleiri onnur eisini. Saman- lagt verður mett, siga fólk í Klaksvík, at nærri 800 fólk- um vóru í kirkju annan hvítusunnudag. Klokkarin og organistur- in, sum vanliga gera tæn- astu í Christianskirkjuni, høvdu boðað frá, at teir av persónligum grundum ikki ynsktu at vera í kirkjuni hendan dagin. Hesi ynski teirra vóru tikin til eftir- tektar, og í staðin kom ein organistur úr Havn norður at spæla, meðan næstfor- maðurin í kirkjuráðnum í Christianskirkjuni ringdi. Sagt verður úr Klaksvík, at uppmøtingin annan hvítusunnudag vísti heilt greitt, hvat kirkjufólkið heldur um støðuna, prest- arnir tóku í samband við, at danski biskupurin varð boð- in at prædika í Klaksvík. Tey eru púra ósamd við teirra egnu prestum. Ein kelda, Tíðindablaðið Sosialurin hevur tosað við, sigur, at í Klaksvík var Nógv vildu hoyra biskupin Tá Karsten Nissen, biskupur í Viborg, eftir áheitan frá meira enn hálvtsjeyndahundrað kirkjufólkum prædikaði í Christianskirkjuni annan hvítusunnudag, var kirkjan mestsum fullsett Christianskirkjan var mestsum full, tá Karsten Nissen. biskupur í Viborg, prædikaði annan hvítusunnudag Mynd: Símun á Høvdanum kirkjugongdin í ár heilt øv- ugt av tí, vanligt plagar at vera á hvítusunnu. Vanligt er, at hvítusunnudagur er tann stóri kirkjudagurin, meðan annar hvítusunnu- dagur mestsum dettur burt- urímillum. Í ár var fullkomi- liga øvugt. Tað vóru umleið 300 fólk í kirkju hjá sóknarprestinum hvítu- sunnudag, sigur kelda okk- ara, meðan tað vóru nærri teimum 800 fólkunum ann- an dag, tá Karsten Nissen, biskupur í Viborg, præ- dikaði. Kelda okkara sigur, at biskupurin var ein sera fryntligur og dámligur mað- ur, sum helt eina góða præ- diku hendan dagin. Saman við biskupinum var millum onnur fyrrver- andi danski kirkjumálaráð- harrin Torben Rechendorff. Eftir guðstænastuna vóru fremmandu gestirnir útferð í Norðoyggjum, har millum annað vitjað varð á Viðareiði. Ivi hevur verið um, hvørt tað er loyvt kirkjutænarum at bera seg undan tænastu soleiðis. Eftir at málið er kannað hjá rætta myndugleika kann sigast, at eingin kann nokta teimum at vera frá, um so- leiðis ber á. Hinvegin kann kirkjuráð- ið, um ráðið beinleiðis held- ur teir misrøkja tænastuna, teir eru í, biða teir um at gevast og so fáa onkran ann- an ístaðin. Talan er ikki um nakað starv sum so, men eina tænastu, teir gera kirkjuni og kirkjuliðnum. Í tí aktuellla førinum í Klaksvík er ikki líkt til, at kirkjuráðið metir, at talan er um nakað brot á gjørdar av- talur, soleiðis at tað fer at fáa fylgjur fyri teir báðar kirkjutænararnar, sum bóru seg undan annan hvítu- sunnudag. EDVARD JOENSEN Hóast Havnar Kirkja ikki var so stúgvandi full hvítu- sunnumorgun, sum tey flestu høvdu væntað, eydn- aðist høvuðstiltakið heilt væl, sigur Johanna Hansen, sum situr á skrivstovuni hjá Túsundárahaldinum. Alt klappaði og gekk, sum tað skuldi, sigur hon. Biskupsvitjanin í Kirkjubø varð flutt eitt sindur, og flutt varð runt við onkrum smá- vegis, men tað darvaði ong- um, sigur Johanna Hansen. Biskuparnir vóru í Kirkjubø hvítusunnuaftan, har teir fingu søguliga frágreiðing um staðið sum heild og Múrin serliga. Í Kirkjubø var tað Kirsten Eliasen, sum greiddi frá tí søguliga, meðan Petra Iver- sen sang Kingo fyri Túsundárahaldið eydnaðist væl Høvuðstiltakið í túsundárahaldinum fyri kristnanina av Føroyum, sum hildið varð á h v í t u s u n n u eydnaðist væl, siga fyrireikarar- nir gestunum. Vitjað varð á gamla garði- num, har Sólvá og Páll Pat- ursson buðu kaffi og pannu- køkur. Um kvøldið vóru fremm- andu gestirnir saman við drotningini og øðrum í Norðurlandahúsinum, har skipað varð fyri mentanar- kvøldi. Føðingardag kirkjunnar, hvítusunnudag, varð so sjálvt høvuðshátíðarhaldið, tá farið varð til hámessu í Havnar Kirkju. Hans Jacob Joensen, bis- kupur, prædikaði, og til staðar vóru millum onnur Margretha drotning og Heindrikur prinsur, um- framt teir nógvu útlendsku biskuparnar og aðrar fremmandar gestir. Sum vanligt er í slíkur førum, var prædikan hjá bispi umsett, soleiðis at út- lendingarnir kundu fylgja við, tí Hans Jacob Joensen prædikaði á føroyskum. Johanna Hansen, á skriv- stovuni hjá Túsundárahaldi- num, sigur, at alt gekk upp á stás. Har var einki, sum ikki riggaði, sigur hon. Ofta er tað soleiðis, tá slík høvi eru, at eitthvørt kór er við. Og soleiðis var eisini hesaferð. Tórshavnar Kam- arkór, undir leiðslu av Hans Paula Tórgarð, sang undir hátíðarguðstænastuni, sum Hátíðarguðstænasta í Havnar Kirkju hvítusunnudag ( Mynd: Jens Kristian Vang) Løgmaður helt politiska røðu fyri drotningini Hvítusunnukvøld beyð Føroya løgmaður døgurða á Hotel Føroyum í sam- band við stóra túsundára hátíðarhaldið fyri kristnanini av Føroyum. Millum gestirnar vóru Magretha drotning, Heindrikur prinsur og mongu útlendsku biskuparnir, sum vitjaðu í sambandi við hátíðarhaldið EDVARD JOENSEN Sum vanligur siður er, beyð løgmaður døgurða, nú drot- ningin var á vitjan um hvítu- sunnuna. Eins vanligt er, at verturin heldur eina røðu fyri gest- unum, og soleiðis var eisini hesaferð. Anfinn Kallsberg, løg- maður, helt røðu undir døg- urðanum. Men tað vóru fleiri, sum fýltust á, at løg- maður helt eina politiska røðu fyri drotningini. Niðan fyri prenta vit røð- una, løgmaður helt undir døgurðanum fyri drotning- ini og hinum gestunum á Hotel Føroyum á hvítu- sunnu. Deres Majestæt Deres Kongelige Højhed Mine damer og herrer Anledningen for Deres Majestæts besøg denne gang er de højtideligheder, der markerer, at der i år er gået 1000 år siden kristen- dommen for først gang blev forkyndt på Færøerne. Den kristne tro har fæstet dybe rødder på Færøerne, og de værdier, den inde- holder, har altid været hel- lige for den færøske befolk- ning. Vi kan næppe overvur- dere den betydning, denne tro har haft for dem, der gennem århundrederne har boet på Færøerne. De boede ikke her på grund af, men på trods af de omstændigheder, der var. Og i den konstante, hårde og ofte trøstesløse kamp, der krævedes for at opret- holde livet, var der brug for noget, der rak ud over den daglige strid. Når befolkningen —hvad tit skete — blev ramt af syg- dom og ulykker, var der brug for et håb, der rak ud over døden. Dette fandt vores forfædre i den kristne tro. Det var i høj grad den, der gav dem mod til livets daglige kamp, og gav dem trøst imodgang. Den var en afgørende del af de værdier, som det fær- øsk samfund blev bygget på. Som i de århundreder der gik, er kristendommen stad- ig i dag en værdifuld ejen- dom for den færøske nation, og en afgørende styrke i vores samfund. Det er dette de forskellige kirkesamfund markerer med de mange aktiviteter, der afholdes i løbet af året. Det glæder os, at Dron- ningen og og Prinsen, i for- bindelse med disse højtide- ligheder, aflægger officielt besøg på Færøerne. Da Regentparret besøgte Færøerne for tre år siden, var efterdønningerne fra krisen, der ramte os først i halvfemserne, ved at være overstået, og tingene var ved at normalisere sig. De vil på dette besøg læg- ge mærke til, at der er sket yderligere forbedringer. Vi har haft godt fiskeri i en årrække, økonomien har stabiliseret sig, og de fleste hænder er igen kommet i arbejde. At der i kriseårene ikke blev foretaget nogle invest- eringer overhovedet gør na- turligvis, at der på mange områder er behov og mangler, som ikke kan op- fyldes på en gang. Men vi glædes over at vi har havt flere gode år, og at der ikke er mørke skyer i horisonten. Dette har igen givet os den livslyst og det livsmod, der er en forudsæt- ning for at leve på Færøer- ne. Som det er Deres Maje- stæt bekendt, foregår der for øjeblikket forhandlinger mellem den danske regering og Færøernes landsstyre om et nyt fællesskab mellem landene. På basis af vores erfar- inger med hjemmestyreord- ningen, og de udfordringer, der står foran os, bør den færøske nation tage det fulde ansvar for sit land, og indgå et fællesskab med Danmark på dette grundlag. Vi ønsker ikke at vælge Danmark fra. Tværtimod mener vi, at vi som selv- stændigt land kan opnå et langt bedre forhold mellem Danmark og Færøerne, end under den nuværende u- klare fordeling af magt og ansvar. Deres Majestæt, Deres Kongelige Højhed. Danmark og Færøerne hør- er sammen. Der er så mange historiske,kulturelle, polit- iske, økonomiske og særlig familiemæssige bånd, der knytter os sammen, at en adskillelse hverken er mulig eller ønskelig. Vi ønsker, at den danske og den færøske nation fort- sat skal have samme konge- hus efter den politiske om- lægning af forholdet mel- lem landene. Dette ønsker vi, fordi vi ser kongehuset som et vigt- igt tegn på de uadskillelige bånd mellem Færøerne og Danmark. Men der er også uadskil- lelige bånd mellem Færøer- ne og de andre nordiske lande. Selv om vi udvikler os i hver sin retning på visse områder, så har vi alle fæl- les rødder, og et historisk og kulturelt fællesskab, der altid vil knytte os sammen. At få nordiske gæster på besøg, er som at få familie på besøg. Derfor glæder det os, at repræsentanter fra kirkerne i alle de nordiske lande også er kommet til fejringen af, at der i år er gået 1000 år siden kristendommen for første gang blev forkyndt på Færøerne. Vi håber at både Regent- parret og de andre gæster vil nyde opholdet. Til sidst vil jeg ønske folkekirken og de andre kirkesamfund på Færøerne tillykke med 1000 års jubi- leet. Og i dagens anledning vil jeg bære en særlig hilsen til Hans Kongelige Højhed Prins Henrik og ønske hjertelig tillykke med fød- selsdagen. Hjertelig tillykke og god pinse alle sammen. Løgmaður og frúa taka í móti drotningini, tá hon kemur til galladøgurða á Hotel Føroyum (Mynd: Jens K. Vang) varð sjónvarpað til hini Norðanlondini. Millum annað sang kórið eitt nýtt verk, sum Bjarni Restorff hevur gjørt við íblástri frá miðaldarsálmasangi. Johanna Hansen sigur, at hóast høvuðshátíðarhaldið á hvítusunnu nú er farið aftur- um, heldur Túsundárahald- ið fram árið út. Eitt nú verð- ur framsýningin hjá Palla Gregoriussen um føroysku kirkjurnar at síggja kring landið. Í summar fer hon at fylgja stevnunum, sigur Jo- hanna Hansen. Dagin eftir ólavsøku verður eitt serligt tiltak í samband við Túsundára- haldið úti í Fugloy. Tá fer Jógvan Fríðriksson, prestur, at halda fyrilestur í Hattar- vík, eins og okkurt kór fer at luttaka. Enn ber tó ikki til at siga heilt víst, hvat kór talan verður um, sigur Jo- hanna Hansen. Eisini aðrastaðni í landi- num hava fólk hildið tús- undárahaldið eitt sindur øðrvísi enn ein vanligan hvítusunnudag. Úr Tjørnuvík frætta vit, at kirkjuráðið beyð allari bygdini til døgurða í byrgd- arhúsinum eftir guðstæn- astuna hvítusunnudag. Og tað gekk betri enn í líkn- ilsinum um stóru kvøldmál- tíðina. Her komu øll, frætt- ist úr Tjørnuvík.