fríggjadagur 9. september 2011síða 41

Sosialurin nr. 104 · 9. september 2011 9 lu leysu nar vinnast? uttanum, oftast revsað hart av leysu veljarnunum. Tað snýr seg nevniliga ikki bara um at verða hoyrdur – tú skalt eisini hava nakað at siga! Dømi: • »Fólkatingssessurin gevur møguleika at vera har og ávirka lógarsmíðið, at umboða Føroyar og vera við í kjakinum«. (Miðflokkurin). Hetta veit veljarin longu, tí tað er ein sjálvfylgja. So hetta er orðaskvaldur, sum ikki eggjar til at velja flokkin. • »Tað er soleiðis, at Føroyar eru í einum ríkisfelagsskapi. Har eru tað nøkur øki, har føroyingar hava lóggevandi valdið, og tað eru nøkur øki, har danir hava lóggevandi valdið. Tí kann sessurin nýtast á nógvar ymsar hættir.« (Javnaðarflokkurin). Hetta vita allir føroyingar eisini. • »Vit vilja hava ávirkan, Føroya fólki at frama« (Sambandsflokkurin). Hvør flokkur vil ikki tað? Tann ivandi fær her onga grundgeving fyri at velja ein flokk, heldur enn ein annan. • »Føroysk áhugamál á fólkating!« (Sjálvstýrisflokkurin). Hvør flokkur gongur ikki inn fyri hesum? Loysn: Klisjéir og einkisigandi setn­ ingar hoyra ofta valinum til. Men kemur tú við onkrum óvæntaðum, onkrum, sum veljarin ikki visti framman­undan ella greiðum, ítøkiligum og væl­um­ hugs­aðum ætlanum, hevur tú betri møgu­leika fyri undirtøku frá teimum, sum ivast. Veljarin vil eisini heldur hava ópopuler, men erlig svar, heldur enn uttan­umtos, tá spurningar verða settir. At vísa stórlyndi Tað er sera sjáldan, at vit síggja tað í før­oyskum valstríðið, men um valevni hava mót til at geva øðrum flokkum og øðrum valevnum rætt av og á, hækkar tað munandi um teirra trúðvirðið. Tað er jú ósannlíkt at ALT, sum allir hinir flokkarnir siga og gera, er blóðskeivt. At kreditera aðrar flokkar og síðani út­ byggja teirra góðu hugskot við egn­um visjónum, gevur ofta nógv poeng hjá ivandi veljaranum, tí tað vísir yvir­ skot, virðing fyri hinum og at valevnið hugsar konstruktivt og vil finna loysnir. Tað sama er galdandi, tá onnur leypa á. Halt ein góðan tóna og svara hampuliga uppá tvitin álop. Kegl millum valevni endar ofta við, at ivandi veljarin vrakar bæði klændursvættini, uttan mun til hvør hevur rætt. Vís stórlyndi, tosa um politikkin, og lat tað persónliga liggja. Svara, men ger tað virðiliga. Dømi: Einki dømi varð funnið um, at politikarar geva hvørjum øðrum rós! Loysn: Verið ikki bangin fyri at rósa øðrum av og á, tá tað er uppá sítt pláss. Tað setir sjálvandi kapp­ingar­ neyt­arnar í gott ljós at verða róstir, men tað lýsir sanniliga eis­ini avsendaran sum reellan, sam­starvshugaðan og rúm­ ligan, heldur enn smáligan. Í føroyska val­stríð­num, sum í stóran mun snýr seg um at niðurgera hini, hevði eitt valevni, sum tordi at geva øðr­um viðurkenning, skilt seg burturúr mongdini. Velj­ arin í iva heldur ikki, at politikkur er svart/ hvítur, eins og føstu velj­arar­nir hava lyndi at halda. Veru­leikin er jú, at einki valevni hevur skeivt í øllum, eins og einki valevni hevur rætt í øllum. Tann, sum torir at viðganga tað, kann tí vinna ivandi velj­ aran. Veljarin, sum ivast í, hvar krossurin skal setast, verður gloymdur í føroyska valstríðnum, tí valevnini í stóran mun tosa við tey, sum longu eru sann­førd. Lítið verður gjørt fyri at flyta atkvøðurnar og argumentera á øðrvísi hát