mikudagur 14. september 2011síða 11

11 Mikudagur 14. september 2011 · Nr. 106 Sosialurin Orð: Snorri Brend Mynd: Álvur Haraldsen Tað er ikki sørt av gangi og óruddi rundan um borðið, her Eyðun situr so hugagóður frammanvert telduni. Á telduskíggja hansara eru fleiri myndir við eldsloga at hóma. Ikki tí, at her er talan um eitt vandamikið ella ógvusligt spæl, men heldur ein mynd við einum eingli og bønini Faðirvár sett inn í. Tey hjá Dugna eru júst í ferð við at innrætta seg í nýggjum hølum her á Sand­ víkahjalla. Og her, mitt í stóra rúminum, situr Eyðun við eitt borð og starvsfelagi og skúlafelagi hansara, Astrid Jacobsen við eitt annað. Bæði eru í starvsvenjing her á Dugna, og eru soleiðis vorðin partur av arbeiðinum at royna arbeiðsevnini hjá teimum, ið eru vinnutarnað. Endamálið er somuleiðis at skipa fyri arbeiðsvenjing, endurbúgving og umskúling, soleiðis at fólk aftur kunnu fara til arbeiðis. Felags fyri tey bæði er, at tey bera ymisk brek - Eyðun hevur eitt slag av vødda­ svinni, meðan Astrid varð fødd við likamligum breki. Hóast hon bert fær brúkt sína vinstru hond, sit­ur hon her við einum ser­støkum elektroniskum penni og tekn­ ar krossar á ein stór­skíggja. – Mær dámar eisini væl at vera her, sigur Astrid stutt. Lítlan áhuga Eyðun Salberg Magnussen er upprunaliga tvøramaður. Hann flutti tó hagani, tá beiggi hansara byrjaði skúla­ gongd í Havn fyri trimum ár­ um síðani. – Tað eru ikki somu møgu­ leikar í samfelagnum fyri ein sum hevur vøddasvinn, slær hann fast. Hansara barndómur varð sjálvandi merktur av likamliga brekinum, og tí kundi hann ikki luttaka í øllum tí sum javnaldrar hans­ara tókust við. Hóast nógv ítróttarligt virk­semi er á Tvøroyri, ikki minst innan Tvøroyrar Bólt­ felag, hevði hann ikki møgu­ leika at verða við í hes­um. Men fyri hann hevur tað ikki so nógv at siga: – Eg havi ongatíð íðkað nakað – og faktiskt havi eg eisini lítlan áhuga í ítrótti, slær hann fast. snorri@sosialurin.fo Nýggir kreativir møguleikar á Dugna STARVSVENJING – Mær dámar væl at sita við telduna. Men tað er væl ikki so nógv øðrvísi enn hvat so nógvir aðrir dreingir uppá mín aldur gera. Og mær dámar eisini væl at lesa, sigur 15 ára gamli Eyðun Salberg Magnussen, sum gongur í 9. flokki. Í farnu viku og í hesi vikuni er skúlabonkurin á Venjingarskúlanum skiftur út við eitt telduborð á Dugna. - Hetta er fínasta slag. Her havi eg møguleika fyri at royna ymiskt nýtt, serliga innan tað kreativa, sigur hann. Eg havi lært eitt sindur allíkavæl, – ikki minst, hvussu nógvir møguleikar tað eru við Photoshop MEINING Tey bæði - Astrid Jacobsen og Eyðun Salberg Magnussen úr 9. flokki á Venjingarskúlanum í Havn - eru í starvsvenjing hjá Dugna á Sandvíkafjalla. - Her er fínt at vera, og vit fáa nógv burturúr, siga tey bæði Mynd: Álvur Haraldsen Eitt hent amboð Hjá Eyðuni er tað so, at teldan er hansara amboð og hansara samskiftisvegur út í heim. – Men eg vil tó ikki á nakran hátt verða kallaður ein teldunørd. TAÐ eri eg ikki, men teldan er sera hent hjá mær. Júst her á teldustovuni hjá Dugna hevur hann allar møguleikar at styrkja um førleikar sínar á hesum øki, og kanska eisini royna nakað av tí í verki. Kring um hann er roynt fólk og øll útgerð ið hóskar til eitt slíkt stað, ið eisini ber sítt navn av røttum: Teldustovan. Tíverri fyri hann og Astrid varð telduskipanin fyrst rættiliga sett til í hesi vikuni, orsakað av flytingini. Tí er heldur avmarkað, hvat hann hevur fingið burtur úr. – Men eg havi lært eitt sindur allíkavæl, - ikki minst, hvussu nógvir møguleikar tað eru við Photoshop, staðfestir hann. Eyðun hevur ikki tikið avgerð um, hvat hann ætlar sær í framtíðini. Hann hevur góða tíð í so máta, og hugsar í fyrsta umfari at fara á Nám X komandi skúlaár. Hvat starv ið hann kundi hugsað sær í framtíðini, um hann ikki bar sítt likamliga brek, hevur hann onga beinleiðis hugsan um enn. – Tja, eg veit ikki. Eg kundi kanska verðið bóndi, sigur hann við einum brosi. snorri@sosialurin.fo