fríggjadagur 23. september 2011síða 13

13 Fríggjadagur 23. september 2011 · Nr. 110 Sosialurin Kjak Níggjundi partur Paulus og Barnabas fóru nú, eftir at teir vóru kall­ aðir at fara at prædika, út at ferðast, vit lesa, at teir fara til Kýpern fyrst, og síðani fara teir til Antokia í Pisidia, síðani til Ikoni­um, Lystra og Derbe, mong komu til trúgv, men Jødarnir stóðu ímóti, og í Lystra fóru teir so illa við Saul, sum nú verður kallaður Paulus, at teir hildu, hann vera deyðan, men Paul­us reist­ist upp, tá ið fígg­ind­ar­nir vóru farnir, og fór dagin eftir til Derbe. Kanska upplivdi hann her, tað, sum hann skrivar um seinni í 2. Korintbrævi. Har sigur hann, at hann visti um mann, sum var ryktur inn í triðja Himmal og hoyrdi ósigilig orð, sum ikki er menniskja loyvt at tala. Mundi tað ikki vera hann sjálvur. Úr Derbe fóru teir aftur til lystra, Ikonium og Antiokia. Teir styrktu lærisveinarnar og valdu teimum elstar í hvørji samkomu, bóðu og fastaðu og fingu síðani Harranum tey. Teir vóru síðani í Pisidia, Pamfýlia, Perge og Attalia. Haðani fóru teir við skipi til Antiokia, og kap. 14 endar soleiðis: Táið teir komu hagar, kallaðu teir saman sam­komuna og søgdu teimum frá stór­verk­ unum, ið Gud hevði gjørt við teimum, og at Hann hevði latið heidning­­unum upp dyr trúarinnar. Og so vórðu teir hjá læri­svein­unum har ikki so stutta tíð. Hetta, at teir valdu elstar í samkomuni, er vert at nevna. Hetta er skipanin, vit síggja verður lærd í Ápostla­ søguni og brøvunum. Hvør samkoma sær hevði fleiri elstar. Paulus lærir í 1. Timoteusar brævi og brævinum til Titus um umsjónarmenn og sam­komutænarar. Hesir skuldu ikki veljast av sam­komuni við valið, har fleirtalið vann. Nei hesum monnum vóru sett strong krøv, um hvussu teir skuldu vera, teir skuldu hava góðan vitnisburð. Í Nýggja Testamenti síggja vit einki til, at ein maður varð settur upp um alt, soleiðis sum katólska kirkjan lærir. Heldur ikki var nakrastaðni ein maður, Biskupur, ella hvat man vil kalla hann, sum var yvirhøvd yvir fleiri samkomum, soleiðis sum luterska kirkjan lærir. Hetta eru skeivleikar, sum eru komnir inn við tíðini, við tað at ikki hevur verið fylgt neyvt eftir læru ápostlana. Tá ið ein setur eina kós, so leggur man ikki til merkis beinanveg, um hon verður hildin. Men tíðin vil altíð vísa, at tú ert farin skeivur, um tú so bert hevur ligið eina grad við síðuna av, og tess longri tíð tess størri verður skaðin. Paulus lærir soleiðis í 1. Korintbr, 4,6: Hetta, brøður, havi eg fyri tykkara skuld heimført til mín sjálvs og Apollos, so tit á okkum kunnu læra hetta: "Ikki út um tað, sum skrivað stendur!" - fyri at eingin av tykkum skal blásast upp, fyri einum og móti øðrum. Og í 1. Timotusbrævi 4,16: Akta eftir tær sjálvum og eftir læruni, ger støðugt tað! Tí táið tú tað gert, skalt tú frelsa bæði teg sjálvan og tey, sum hoyra teg. Framhald Richard Danielsen Hugleiðingar úr Ápostlasøguni Miðflokkurin skjýtur nú upp at seta í verk skipan, har Taks skal geva skattaborgara ella –fyritøku bindandi svar, tá spurt verður. Skipanin skal tryggja øllum eitt betri grundarlag at taka støðu á, tá ætlanir eru um broytingar, ið kunnu hava skattligar avleiðingar. Tey eru ikki so fá, sum eru komin í ta støðu, at tey hava vent sær til Taks við fyrispurningi um eitthvørt og fingið munnligt svar – ofta umvegis telefon. Tá borgarin so hevur bygt sínar avgerðir á svarið frá Taks, kann hann vera komin í ta støðu, at skattliga avleiðingin gjørdist ein onnur enn tann, sum upprunaliga hildið. Orsøkin er sum oftast, at tá svarað verður, er málið ikki nóg væl lýst ella at partarnir ikki hava tosað sama mál. Fyri at geva borgaranum betri grundarlag – og fyri at geva Taks eitt betri grundarlag at byggja svarið á – verður skotið upp ein skipan við bindandi svari. Verður uppskotið samtykt, kann borgari framyvir fáa eitt skrivligt svar um ein­ hvørja dispositión við møgu­ lig­ari skattligari avleið­ing, sum er løg­frøði­liga bindandi. Tað merkir, at skatta­borg­ arin ikki kann fáa aðra skattseting enn hana, sum hann frammanundan skriv­ liga hevur fingið frá Taks. Uppskotið eigur ikki at økja um umsitingina, tí nú kunnu fólk kenna seg tryggari – sjálvandi treytað av, at uppskotið verður samtykt – og harvið byggja sínar avgerðir á betri grundarlag. Avleiðingin verður, at nøkur sleppa sínum ætlanum um ávísar dispositiónir, meðan onnur ikki nýtast at kæra, fyri at fáa sín rætt. Bill Justinussen Bindandi svar, takk! Nógv er skrivað um Bústaðar­ pakkan, sum ikki kom, um einstáttað sethúsa­útboð, um ov dýra fígging og um tørv­andi heimildir hjá Húsa­ lánsgrunninum. Tað tykist sum flest øll, og eisini allir politiskir flokkar, eru samd um, at vit hava eina stóra avbjóðing fyri framman, og at soleiðis hevur verið í eina rúma tíð. Týdningurin kann neyvan undirmetast. Prát um fólkavøkstur er eisini prát um, at tey ungu skulu støðast ella flyta heim­ aftur, um at tey eldru kunnu flyta úr størri í minni og lætt­ ari, at støk kunnu hava ráð at verða verandi í landi­num, og at hóskandi møgu­leikar eru til fólk við serligum tørvi – alt hetta eru mál, sum eisini knýta seg at einum fjøltáttaðum og kappingarførum bústaðar­ marknaði. Hvat merkir so tað Ein fjøltáttaður bústaðar­ marknaður merkir, at ymiskir bústaðir og bústaðarsløg eru í útboði. Tað eru ikki fólk ella familjur, ið skulu laga seg til tey sethúsini, ið dýrt eru til sølu, men heldur skal tað verða eitt breitt úrval av leigu-, luta- og eigaraíbúðum ymsastaðni í landinum, av ymiskari dygd og í ymiskari príslegu. Hetta kann eisini lata upp fyri, at eldri kunnu flyta úr stórum húsum í hóskandi íbúðir, soleiðis at húsini kunnu gagna barna­ familjum í staðin. Ein kappingarførur bú­ stað­ar­marknaður merkir, at tað ikki má verða nógv dýrari at seta búgv í Føroyum enn í londunum, sum vit saman­ bera okkum við. Búskap­ arliga grundarlagið er heilt einfalt ikki til staðar og er tú ikki kappingarførur, so tapir tú – eisini hvat fólkatali viðvíkur. Inntøkustøðið hjá okkum er í meðal lægri enn í t.d. Danmark og við einum hægri livikostnaði á nógvum økjum, gerst bústaðarkostnaðurin dropin, ið fær bikarið at flóta yvir. Rentustuðulin er lækk­ að­ur, og vit hava ikki íbúðar­ trygging til tess at lækka leigu­kostnaðin í Føroyum hjá teimum við lægri inn­tøk­un­um. Hesi viðurskifti eru tað tjóðar­ búskaparligar orsøk­ir til – og er tað ein onnur søga. MEN kunnu vit so einki gera ? Jú – tað ber væl til at fáa eitt størri og meira fjøl­ táttað útboð av ódýrum bústaðareindum í Føroyum. Lógaruppskot um øktar heimildir til Húsalánsgrunnin og lógaruppskot um luta­ íbúðafeløg eru til viðgerðar í Løgtinginum. Við hesum upp­ skotum er einki til hindurs fyri, at Húsa­lánsgrunnurin beinan­vegin kann fara undir at fyrireika leigu-, luta- og eigaraíbúðir í tann mun marknaðurin talar fyri tí. Latið okkum ikki steðga við hesum: Vit hava tørv á betri realkreditt fígging í Føroy­ um. Antin sum eina føroy­ ska realkreditt loysn ella sum eitt væl betri tilboð til føroyingar í samstarvi við útlendskan realkreditt veitara, enn tað sum vit í dag síggja frá føroyskum peningastovnum. Vit kunnu miðvíst arbeiða fyri at geva Húsa­láns­grunni­ num tann týðandi leiklut á bústaðarpolitiska økinum sum tørvur er á, og sum vit m.a. kenna frá “Husbanken” í Noreg og “Ìbúðalánasjóður” í Íslandi. Min vón er, at málini bæði : lógin um Húsalánsgrunnin og lógin um Lutaíbúðir fáa ta viðgerð tær hava uppiborið og verða atkvøddar igjøgnum i løgtinginum vid greiðum meiriluta. Vinnarin er brúkarin . Pakkin ið bleiv burtur - um bústaðar- og fíggingar­viðurskifti Johan Dahl landsstyrismaður