fríggjadagur 23. september 2011síða 46

nr. 110 · 23. september 2011 14 VIKUSKIFTI 1. partur Oddbjørn Vágslíð post@sosialurin.fo Tað stóð mær í boði at koma við Halli Joensen, nú hann fyri fyrstu ferð skuldi royna seg á einum Country Music Festival palli uttanlands, saman við country tónleikarum úr Danmark, Noregi, Svøríki, Týsklandi, Onglandi og USA. Festivalurin skuldi haldast í »Indelukket« í Silkeborg, Danmark. Hallur skuldi á pall sunnudagin tann 14-8-2011, frá kl.13.30 til 14.30. Satt at siga, var eg eitt sindur iva­ samur, um eg skuldi fara hesa søguligu ferð. Eg eri nú komin í pensiónsaldur, og heilsan er farin at bila. Eg visti ikki, hvussu eg kom at passa saman við hesum ungu tónleikaramonnum og -kvinnum, sum vóru í ferðalagnum. Men tá ið eg fekk at vita, at Jógvan Joensen, svigarpápi Hallur, eisini kom við, tók eg av. Ein onnur orsøk, sum gjørdi tað, at eg tók av hesum tilboði, var at vísa Halli, og ikki minst pápa hansara Karl Andre Joensen, sum er farin foldum frá, tann heiður at verða hjástaddur til hesa stóru løtu, tá ið Hallur fyri fyrstu ferð skuldi royna seg á einum Country festi­vali uttanlands. Pápi Hallur, Karl Andre, var hýru­ vognsførari í Klaksvík. Vit høvdu somu áhuga­mál fyri countrytónleiki, og okk­ ara felags countrystjørna var Hank Williams Sr. Av tí at eg ongantíð havi havt koyrikort, nýtti eg nógv hýruvogn. Og Karl Andre visti, hvat kassettuband við Hank Williams, hann skuldi seta í, tá ið Oddbjørn kom inn í hýrivognin. Útboðið av Hank Williams LP-plátum var ikki stórt í plátuhandlunum í Før­ oyun. Tó kom nakað av Hank Williams LP-plátum heim við fiski­monn­um úr Canada og New Foundlandi, og blivu tær nógv spældar. Hetta vóru alt studio­ upptøkur av Hank. Á ferð til London Á páskum í 1978 gjørdu eg og Jóanes Jacobsen úr Uppsølum í Klaksvík ein søgu­ligan countrytúr til Wembley Arena í London. Har var ein innandura country­festivalur hildin í tríggjar dagar. Mervyn Conn skipaði fyri hesum tiltaki á hvørjum ári. Á hesum festivali vóru 35 av tátíðar stóru countrystjørnum sum framførdu. Nevnast kunnu Don Williams, Merle Haggard, Kenny Rogers, Marty Robbins og aðrir. Rundan um kon­sertsalin, sum tók umleið12.000 fólk, vóru sølubúðir, sum seldu mat, cow­boy útbúnað og LP-plátur. o.a. Og her fekk eg hendur á fleiri Hank Williams plátum, sum eg ikki hevði hoyrt fyrr. Men tað besta av øllum var, at eg kom at kenna enska countryblaðið »Country Music People«. Og havi eg verið hald­ari av hesum blað líka síðani. Og standa allir árgangirnir í reyðum ring­bindi, sum verður framleitt til blaðið. Í gjøgnum hetta blað kundi eg fylgja við, hvat nýtt kom út við Hank Williams. Og so var at fáa fatur á LP’ini úr Onglandi ella USA. Og so at fortelja Karl Andre, hvat nýtt var komið í húsið. Og so at seta seg at kopiera hesa sangir, yvir á kasettubond til Karl Andre. Hallur sigur, at hann minnist eina ferð, at pápi sín kom inn í køkin hjá teimum. Í hondini hevði hann eitt kassettuband við Hank Williams, sum hann kysti og segði: »Nú skulu tit hoyra«. Og Hallur man hava lurta væl eftir. Tí nógvir av yndissangum við Hank, sum Karl Andre helt av, syngur Hallur fyri okkum í dag, til gleði fyri seg sjálv­ an, og ta stóru fjøld av áhoyrarum, hann hevur rundan um seg. Hósdagur 11. august Eg fekk at vita frá Halli, at eg bleiv av­heintaður hósdagin kl.12.30, og at vit fóru vestur á flogvøllin við reyða ferðabussinum hjá honum, við hvít­ um cowboyhatti á síðuhurðunum.So har var eingin ivi, har vit komu, at her komu tónleikarar, sum høvdu við country­tónleik at gera. Við í ferðalagnum úr Klaksvík vóru countrykongurin Hallur Joensen, kona hansara Annika, svigarpápin Jógvan Joensen, guitarleikarin Jóan Petur Hansen, vanliga nevndur »Beddi«, kona hansara Sigrid, trummuleikarin Høgni Klakkstein, Karl Sofus í Heimistovu, sum er ein av Føroya bestu dokumentar fotografum. Hann skuldi royna at fáa hesa søguligu ferð festa á film og fløgu. Og so Oddbjørn, sum bara skuldi fylgja við og njóta túrin. Komnir á flogvøllin, hittust vit við restina av ferðalagnum, sum komu úr Tórshavn. Steelguitarleikarin Jákup Zachariassen, bassguitarleikarin Eyðun Johannesen og songkvinnan Kristina Bærendsen, sum syngur kór saman við Halli. Keyboardspælarin Godtfred Joensen var staddur í Danmark sam­an við konuni, og skuldi koma til kon­sert­ ina sunnudagin. Manager (fyriskiparin) hjá Halli, Allan Samuelsen, var saman við unn­ ust­uni Annie Joensen farin til Silkeborg framm­an­undan. Eftir eina seinking uppá ein hálvan tíma, var hildið avstað. Og komu vit til Billund í øllum góðum. Har stóð ein stórur bussur og tók ímóti okkum og tón­leikaraviðførinum. Vit skuldu gista á Scandic Hotel í Silkeborg, og var hetta eitt frálíkt hotell við innandura svimji­ hyli, billardborði, og ikki minst fót­bólts­ spæliborði, sum bleiv nógv brúkt. Tá ið vit skuldu kekka inn, stóð ein plattur við tí nýggju fløguni hjá Halli »Enn stendur hurð mín opin« framman­fyri reseptiónsdiskin. Hallur tók eina eskju upp og gav okkum øllum eitt ein­tak av fløguni. Og var hann sjálv­andi sera spentur at síggja, hvussu tað enda­liga úrslitið kom at síggja út. Eftir at vit høvdu kekka inn og funnið okkara kømur, skuldi tann nýggja fløg­ an hjá Halli roynast á fartelduni hjá Karl Sofus, sum eg hevði kamar sam­ an við. Eg legði meg á seingina við bók­ling­inum, sum fylgdi við fløguni. Og bleiv eg stórliga bilsin og ikki sørt stoltur av, at vit kundu framleiða og tón­leika­liga frambera tílíkt dygdarverk. Ein føroyskt framleidd countryfløga. Her eigur Jákup Zachariassen, saman við yrkj­arum, lagsmiðum, tónleikarum, ljóð­bland­arum og ikki minst Hallur stóra tøkk fyri valaverk. Avtalan var, at vit skuldu hittast á matstovuni seinni. Vit vóru komin í seinna lagi, og var matstovan við at steingja. Men við vælvild frá kokki og servitrisu, fingu vit ein góðan bita og fóru troytt til songar. Avtalað var, at vit skuldu hittast kl. 9.00 til morgunmat dagin eftir, og planleggja dagin. Fríggjadagur 12. august Eftir at hava fingið okkum morgunmat og planlagt dagin, eitt nú hvat vit skuldu fara til, var farið avstað við einum mini­bussi inn á »Torvet« í miðbýnum í Silkeborg. Festivalurin skuldi byrja og undirhald var frá kl.12.30 til 15.30. Síðan fór alt fylgið so at siga í skrúðgongu í bilum og til gongu út á festivaløkið »Indelukket«, sum liggur tætt við. Vit fóru í góðari tíð inn til miðbýin. Har vóru teir í ferð við at rigga til á ein­um lítlum palli. Borð og stólar vóru á øk­inum, so vit tóku nakrar stólar og settu okkum niður við einari øl. Kvinnurnar hvurvu inn í handlar, at hyggja uppá útboðið, og hvat kundi keypast heim við. Eg hevði, áðrenn eg fór úr Føroyum, hugt eftir veðurlíkindunum í sjón­varpinum. Har var spátt regn allar dagarnar, so eg hevði tikið mær olju­klæðir við í viðføri. Nú sótu vit í miðbýnum í Silkeborg í brennandi sólskini. Karl Sofus hevði sikkurt hugt eftir somu veður spámonnunum. Tí hann hevði ongar sólbrillur við. So hann fór at keypa sær einar sólbrillur. Og tað fekk hann eisini. Eftir at hava verið í samskifti við ein sølusnilling kom hann út aftur við sólbrillum í besta »Bono« stíli, og sum kostaðu ein hálvan bóndagarð. Eingin av okkum høvdu fyrr verið á hesum festivali. So vit vistu ikki, hvussu hetta fór at ganga fyri seg. Men vit komu skjótt at merkja, at hetta var nak­að serligt. Tí skjótt tusti inn á økið við kvinnum og monnum í 30 til 70 ára aldur, íklødd fullan cowboybúna. Eftir at hava verið við til setan og hoyrt uppá countrytónleik eina løtu, komu Allan Samuelsen og unnustan Annie upp í hópin. Hann hevði roynt Í august mánaði spældi Hallur Joensen á contryfestival í Silkeborg. Oddbjørn Vágslíð var við á ferðini og hevur skrivað ferðafrásøgn. Hetta er fyrsti partur av trimum Á countryferð í Danmark