mánadagur 3. oktober 2011síða 27

27 Mánadagur 3. oktober 2011 · Nr. 114 Sosialurin 8. juli andaðist fyrrverandi vegamálastjóri í Danmark, Per Milner. Í donskum minn­ingar­ orð­um verður hann m.a. nevndur sum størsti danski byggiharri, síðan kirkjurnar í sínari tíð vórðu reistar kring landið. Heitið stendst av tí stóra “H”- skapaða motor­vega­ kervinum, ið fevnir um alt landið, og sum frá luftini líkist einum H. Ætlanin kom longu fram í 1936; men av ávísum or­ søkum, eitt nú av krígnum og fíggjarligum umstøðum, varð hon ikki framd fyrr enn undir tíðini, Per Milner sat sum vegamálastjóri og hátíðarliga saman við kongs­ húsinum í 1994 opnaði sein­ asta strekkið við Århus. Sjálvur minnist eg Per Milner serliga sum arbeiðs­ felaga fyri meira enn hálvari øld síðan í vegagerð í gamla Persia undir hansara hátign, Mahmad Reza Shah Pahlevi, hjá danska felagnum KAMP­ SAX, tá vit í áravís húsaðust í tjaldi, mátaðu upp lendið, teknaðu kort at leggja veg­ in eftir, prosjekteraðu tey strekki, gerast skuldu og fingu strekkini lutað sundur í umleið 50 km til hvønn at hava eftirlit við, til vega­ gerðin var liðug. Borin í heim, 25. nov. 1926, sum sonur tiltikna “kongin av Bornholm”, Christopher Milner, amtsvegamálastjóra, hevði Per lyndi til at vera heldur enn ikki ráðaríkur, og við hvørt stóð hart ímóti hørðum; men trúgvari starvs­ felaga verður leingi at leita eftir, og okkum í føroysku vegagerðini var hann í norrøn­um høpi av sonnum hollur stuðul, m.a. annað eydn­aðist Mikkjali Helmsdal, lands­verkfrøðingi, Jógvani Nolsøe og Per Milner at fáa okkara oyggjafelag, sum tað einasta, limaskap sum serstak tjóð í NVF – Nordisk Vejteknisk Forbund. Honum og eftirmanni Mikkjals, Henningi Jacobsen, landsverkfrøðingi, fyri at takka var gongd við at koma í føroyska luttøku í alheims vegagerð eftir sama leisti sum Per Milner hevði lagt til rættis og við góðum úrsliti roynt í Danmark; men tann inntøkukeldan varð sum kunnugt, so løg­ ið tað ljóðar, turrløgd, tá Lands­verkfrøðingsstovnurin av politiskum ávum í 1998 varð skorin niður frá fram­ skygdum framherja til hald, ábøtur og eftirlit, alt gott annars um tað at siga. At Per Milner ikki lá á tí latu síðuni, sæst sambært “bláu bókini” av, at hann, eftir lokna útbúgving og hertænastu, í 2 ár starvaðist hjá Kbhs. Amtsvejvæsen, 2 ár í ráðgevandi felag í San Fransisko, 6 ár hjá KAMPSAX í Persia og í tíðarskeiðinum, 1962 – 1996, í Dansk Vej­ direkto­rat, tey seinastu 24 árini sum vegamálastjóri. Í 1967 var hann fyri heims­ bankan gjøgnum KANPSAX leiðari av eini kanningarferð til Brasilia at gera yvirlit yvir støðu landsins í vegahøpi. Per Milner var nevndar­ limur og/ella stýrislimur í 29 feløgum og fyritøkum og, í flestu av teimum teknisku, ávís skeið sum formaður. Hann var heiðurslimur í Rådet for større Færd­ sels­sikkerhed, Nordisk Vej­ tekn­isk Forbund og Dansk Vejhistorisk Selskab. Frá­ farin fyri aldur tók hann í 2003 prógvið Bachelor of Arts (KbhsUnivers.) í eyst­ur­ europiskari søgu. Per Milner legði eisini eftir seg nógv søguligt tilfar frá drúgvum royndum, og kundu bøkur verið skrivaðar um mannin sjálvan; men tað ber ikki til í stuttum minn­ ingarorðum, og fari eg vegna mongu verandi og farnu vin­fólk hansara í Føroyum við hesum fáu orðum í sam­ kenslu við øllum hansara at lýsa frið yvir minnið um føroyavinin Per Milner. Á ólavsøku 2011 Heini Olsen Per Milner in memoriam – ein føroyavinur farin Nøvn Jona Jacobsen á Glyvrum andaðist leygarmorgunin á Landssjúkrahúsinum, 69 ára gomul. Jona var gift við John Oluf Jacobsen, og tey eiga børnini Flóvin, Elnu, Oluffu og Johan. Ommubørnini eru 7 í tali, Morten og Villiam, Bergur og Ólavur, Sonja og John og Lív Helena. Jona var dóttur Elinu og Jákup Hansen á Glyvrum og var triðelst av 7 systkjum. Systkini vóru Emilia, Sonja, Byrgerð, Eydna, Mads og Kristian Martin. Emilia and­ aðist í 1999. Jona var trúgvandi og legði stórt arbeiði í Missi­ óns- og ungdómshúsið á Glyvr­um. Hon var við í tí mesta arbeiðinum har, mill­ um annað byrjaði hon, sam­ an við øðrum, Blá Kross arbeiðið har, og eitt av teirra hjartamálum var ung­dóms­ møtini. Í stýrinum fyri Missi­ óns­húsið sat hon í nógv ár. Sunnudagsskúla hevði hon eisini, og at syngja í streingja­kórinum var henni ein stór gleði. Í Leguhúsinum í Nesvík var Jona eisini virkin; við barnalegum tey fyrstu árini og seinni við bygdalegum. Jona starvaðist sum heima­hjálp í nógv ár, og seinnu árini, hon arbeiddi, var hon á Vesturskyn á Toft­ um. Jona Jacobsen farin