fríggjadagur 7. oktober 2011síða 36

nr. 116 · 7. oktober 2011 4 VIKUSKIFTI Interview Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo 36 ára gamli Johnny í Grótinum hevur í fleiri ár havt týðandi leiðsluuppgávur í bankaheiminum. Nú skiftir hann hest til LÍV, sum BankNordik, har hann hevur starvast seinastu seks árini, hevur keypt helmingin av. Alment byrjar hann sum stjóri á nýggjárinum, men Johnny í Grótinum er longu farin undir fyrireikingarnar á LÍV, har hann skal arbeiða saman við fráfarandi stjóranum, Tummas Eliasen, komandi tíðina. – Tað, sum tiltalar meg nógv við hesari uppgávuni, er, at vit byggja á nakað gott. Vit hava góð starvsfólk, nógv av teimum hava verið her í nógv ár, og vit hava ein trúfastan kunda­ skarða, sum er bygdur upp ígjøgnum nógv ár. Hinvegin eru vit eis­ini á einum pensjónsmarknaði, sum serliga uttanlands er fyri stórum remb­ ingum og broytingum, og tað verður ein avbjóðing fyri okkum at stýra fyritøkuna ígjøgnum hesar broyt­ingar­ tíðir, og samstundis menna fyri­tøk­una, so at okkara kundar merkja, at tæn­ astan og tilboðini eru góð, sigur Johnny í Grótinum. – Høvuðsuppgávan hjá mær í fyrstu syftu er, at bæði starvsfólkini og kund­ arnir hjá LÍV merkja ágóðarnar av, at tey nú eru blivin partur av einum størri fíggjarsamtaki.   Avmarka seg Johnny í Grótinum hevur seinnu árini røkt ymiskar leiðsluuppgávur fyri BankNordik, men nú hevur hann fingið eina stóra uppgávu, sum hann skal brúka komandi árini uppá. – Tá ið eg og Tummas Eliasen tos­ aðu um tað praktiska viðvíkjandi stjóra­skiftinum, og vit sótu her á horna­skrivstovuni við útsýnið yvir Kongabrúnna, so segði hann við meg »her kemur tú at sita í nógv ár, so hetta skalt tú venja teg við«. Og tað er ein bryting fyri meg, tí síðani eg kom aftur í BankNordik í 2005, havi eg havt fýra ymiskar leiðsluuppgávur, men nú eri eg farin í holt við eina stóra uppgávu, sum kemur at taka fleiri ár, og tað kenni eg eisini sum nakað gott. Hetta er ein uppgáva, sum gevur meining, og har eg kann gera mun, sigur Johnny í Grótinum. – Tað er við eyðmjúkleika, at eg taki á meg leiðsluuppgávur. At leiða er eis­ ini eitt handverk, sum mann skal læra seg. Tað snýr seg nógv um at lurta eftir starvsfólkum og at samskifta. – Í míni tíð í BankNordik havi eg verið leiðari fyri ymiskar bólkar av starvsfólki, sum ynskja og krevja ym­ iskt. Og eitt av tí, sum eg havi lært hesa tíðina, er, at mann skal ansa eftir ikki átaka sær ov nógv. Onkuntíð havi eg kent á mær, at eg havi havt ov nógvar bóltar í luftini í senn, og tað ætli eg mær at ansa eftir, tí sjálvt um eg ynski at verða við, har tað hendir, so skal eg eisini hugsa um at verða nærverandi hjá mínum starvsfólkum í tí dagliga. Tað ætli eg mær at hugsa um í hesum nýggja starvinum. Eg vil arbeiða tætt við mínum starvsfólkum og samskifti nógv við tey. – Tað er spennandi at leiða fólk, og í banka- og pensjónsverðini snýr tað seg nógv um menniskju. Tað er tænasta, vit skulu veita, og kundin upplivir hesa tænastu ígjøgnum okkara starvsfólk. Mín leiðsluuppgáva snýr seg nógv um at fáa fólk at brúka sínar førleikar rætt og hava eina kós, sigur Johnny í Grótinum.   Sum smádrongur reypaði hann um, at hann einaferð skuldi verða stjóri. Seinastu árini hevur hann røkt týðandi leiðsluuppgávur í BankNordik, og nú skal hann verða stjóri fyri LÍV. Vit hava hitt Johnny í Grótinum og práta um persónligu avbjóðingina við at vera leiðari, um at taka tungar avgerðir, og um fáa javnvág millum arbeiði og familjulív kennist natúrligt at vera leiðari