mikudagur 2. november 2011síða 26

Mikudagur 2. november 2011 · Nr. 127 26 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Miðvikan 2. partur Poul Johannes hevur fleiri ferðir verið í vanda á sjónum. Fyrstu ferð var í 1949, tá ið hann. 18 ára gamal, var við »Havfrúnni«, har Wolfang Andreassen av Oyrabakka var skipari. Teir vóru undir Íslandi á línu­ veiðu. »Havfrúgvin« var eitt gott skip men hevði heldur lítlan motor. Tað var tí ringt at stýra upp, tá ið línan skuldi dragast. Eina ferð, meðan teir fiska á Norðlandinum, gjørdist satt ódnar­ veður við kavaroki av landnyrðingi. Wolfang gjørdi tí av at fara inn á Siglufjørðin at kroka. Teir skuldu eisini taka agn. Í hesum líkindum sigldu teir inn móti landi. Tað frættist seinni, at har er so forbrent við magnetiskum botni. Teir høvdu hvørki ekkolod ella radara, og tað sást ikki fram um stavn. Orsakað av ódnarveðrinum var tað trupult at meta um, hvussu nær teir vóru komnir landi. Tí legði skiparin skipið stilt fyri at kasta loddið fyri at máta dýpið. Fara á land Skipið hevði ikki meiri enn lagt stilt, tá ið eitt stórt brot legði seg yvir tað. Manningin merkti, at skipið tók botn og varð slongt eftir síðuni inn móti fjøruni. Har var útgrunt. Fleiri stór brot skolaðu yvir skipið, og trýstu tað longur og longur inn í fjøruna. Skiparin tendraði radiosendaran og sendi neyðarkall. Hetta var júst klokkan 22.00 um kvøldið. Her hendi nakað, sum kann sigast at vera ein hægri leiðsla. Fjarritarin á telegrafstøðini á Siglu­­­fjørðinum hevði vakt til klokkan 22.00. Seinni greiddi hann frá, at van­ liga sløkti hann radioútgerðina júst klokkan 22. So fór hann at lata seg í frakkan, áðrenn hann fór til hús. Hetta kvøldið var øðrvísi. Hann visti ikki hví, men kl. 22 fór hann fyrst eftir frakkanum og læt seg í hann, og fer so at sløkkja. Júst meðan hann er ávegis yvir móti sendar­anum fyri at sløkkja, hoyrir hann neyðarkallið frá »Hav­frúnni«. Her vóru tað sekundir um at gera. Telegrafisturin fær sam­ band við Wolfang, sum segði frá, at teir vóru farnir á land, men hann visti ikki akkurát hvar tað var. Men hann helt, at tað var vestanfyri Siglufjørðin. Telegrafisturin boðar frá beinan vegin, hvussu støðan var. Fleiri skip fóru út av Siglufirði at leita eftir teimum. Har vóru bæði íslendsk og føroysk skip, men líkindini vóru so vánalig. Tað var so nógv kavarok, at skipini sóu einki. Klokkan eitt klárnaði í. Tá sóu teir vitan beint innanfyri. Hann høvdu teir ikki sæð fyri kava­rokinum. Skiparin gav tá boð um at stoyta olju á eina madrassu, hanga hana upp í formastrina og seta eld á hana. Tá sóu skipini, hvar teir vóru farnir á land. Leitingarmenninar frá Siglufjørðinum vóru beinanvegin varskógvaðir. Poul Johannes Poulsen: Kundi eins væl gingið burtur við »Havfrúnni« Tað hava verið fleiri vanlukkur við føroyskum skipum, har tað kundi gingið nógv verri, men har manningin kortini er bjargað. Eitt dømi um hetta er »Havfrúgvin« í 1949 Manningin avmyndað á Siglufirði. Aftast rað frá vinstru: Ingolf Andreasen, Norðskála, Samson Poulsen, Ljósá, Poul Johannes Poulsen, Ljósá, Frederik Ejdesgaard, Eiði, Johan Petersen, Norðdepli, Peter Mc Gavin, Tórshavn, Karstin Isaksen, Tjørnuvík og Odmar Tróndheim, Leirvík. Miðraðið: Óli Rasmussen, Fuglafjørð, Petur Andreassen, Eiði, Wolfang Andreassen, Norðskála, Tórhallur Andreassen, Norðskála, Jógvan Johansen, Eiði, Sverri Festirstein, Eiði. Fremst: Svend Christiansen, Leirvík, Elmar Ellingsgaard, Eiði, Hans Edmund Johannnesen, Hvannasund, Johannes Petersen, Runavík »Havfrúgvin«