týsdagur 17. februar 2004síða 14

Nr. 32 - 17. februar 2004 27 27 26 Nr. 32 - 17. februar 2004 Strandingar høvdu allar møguleikar at taka stigini sunnu- dagin, men tá teir ikki tóku av, so gjørdi Kyndil tað HONDBÓLTUR Jákup Mørk Hans Áki Dal-Christiansen hevði leikbann, ogJacob Jónsson hevði ein brotnan fingur. Økslin hjá Finnuri Hansson kundi als ikki nýtast at skjóta við, og so hevði Janus Einar Sørensen eisini verið ivasamur upp til dystin. Tað vóru fortreytirnar, sum Kyndil mátti virka eftir, tá teir sunnudagin skuldu gera seg til at taka ímóti steypavinnarunum úr StÍF, sum samstundis eru eitt av liðunum, sum av øll- um alvi berjist fyri at broyta myndina av føroyska hond- bóltsoddinum. Misnýttir møguleikar Her var Kyndil á odda und- an dystinum sunnudagn, og tann støðan stendur við. Eisini hóast tað í longum løtum tóktist so, at her kundi endin bara gerast tann, at StÍF skuldi fara við stigunum. Hóast strandingar eisini hava fingið skert munandi um sín hóp, so man hópurin hjá teimum teljast millum teir breiðastu í landinum, og tí hava teir higartil í sera stóran mun megnað at byrgt fyri missinum av serliga Sveini Justinussen og Mari- an Cirloganescu. Tað tóktist hinvegin ikki, sum megnaði Kyndil at koma seg yvir missin av sínum stuðulsspælarum. Janus Einar tóktist vera klárur, men í aðrar mátar stóð illa til. Finnur var á vøllinum, men hóast hann fleiri ferðir hevði møgu- leikan, so var eingin skot- roynd at síggja, tí økslin vildi ikki loyva honum hetta. Jacob sat á beinkin- um, og tað bendi leingi á, at her skuldi hann verða ver- andi, og so var tað upp til aðrar at taka yvir. Og júst í hesum hevur Kyndil havt sín kanska størsta trupulleika í ár. Tað er eingin ivi um, at teir fyrstu sjey á vøllinum telj- ast millum teir allar stinn- astu leikararnar í føroysku kappingini, men breiddin í hópinum hevur latið nógv eftir at ynskja. Og hetta sá eisni út til at kosta heilt nógv. Hóast strandingar als ikki fingu glið á sítt spæl, so megnaði Kyndil í alt ov lítlan mun at hótta gestirnar, og meira enn nakað, so tóktist alt bara vera ein spurningur um, nær StÍF av álvara kom ígongd. Tí møguleikarnar høvdu teir. Ikki minst sein- asta triðingin av seinna hálvleiki megnaðu teir ferð eftir ferð at bróta álops- spælið hjá Kyndli, soleiðis at eyðkeynda kontra-spælið kundi setast í verk, men fleiri ferðir á rað vórðu gyltir møguleikar misnýttir, soleiðis at munurin ikki gjørdist tann heilt stóri kortini. Spælskiparar gjørdu mun Misnýttu møguleikarnir hjá StÍF saman við til tíðir beinleiðis vánaliga spælin- um frá Kyndli førdu við sær, at dysturin í nógvar mátar var um at rura áskoð- ararnar í svøvn, tó at væl mannaðu strandingarnir royndu at halda lagnum uppi við tankanum um stig- ini, sum tóktust vís. Spakuliga byrjaði Kyndil tó at koma fyri seg. Jacob Jónsson treiskaðist boðini úr fingrunum og fór kortini inn á vøllin, og saman við Jónleif Sólsker var hann við til at seta eitt sindur av skili á spælið hjá Kyndli. Strandingar tóktust tó alla tíðina at halda fast um leiðsluna, og við góðum tíggju minuttum eftir á klokkuni vóru gestirnir framvegis tvey mál framm- anfyri, men so kom av álvara vend í. Við Jacob og Jónleif inni á vøllinum hevði Kyndil í eina lítla tíð sýnt, hvussu stóran týdning tað kann hava at hava kanska besta strikuleikaran í landinum á liðnum. Janus Einar fekk fleiri ferðir bóltar spældar inn hálvgum í loyndum, og altoftast megnaði hann eisini at fáa antin mál ella brotskast burturúr, og so var tað, at verjan hjá StÍF av álvara fór at halta. Kontraspælið koyrdi sjálvsagt heldur ikki av tí sama, og tí gekst nú meira enn striltið hjá StÍF at fáa nakað sum helst burturúr. Í sjálvsving Og nú vaknaði Kyndil eis- ini. Eyðkendi stríðsviljin, sum hevur borið liðið so langt higartil í ár, var nú aftur at síggja. Fyrstu trý korterini tóktist annars, sum trúðu menn lítið uppá, at hetta á nakran hátt skuldi bera til, men nú var tað eins og eitt pendul, sum var um at fara í sjálvsving. Hóast Josef Abrahamsen misnýtti brotskast, tá Kyndil loksins hevði møguleika at javna, so tóktist hetta á ongan hátt at nerva liðið. Heldur settu menn enn meira ferð á, og tá Jónleif Sólsker so eisini sýndi, at hóast ferðin á beinunum kanska er nakað minni, so megnar fótskiftið fram- vegis at seta verjuleikarar av, kom sjógvur av álvara í. Strandingar royndu sum seinasta vápn at mansverja bæði Jónleif og Jacobn, og fingu eisini eftir lítlari løtu minkað niður í 24-21. Mønustingin fingu teir tó, tá Kyndil tveir minuttir fyri tíð fekk tríggjar metrar. Dómararnir høvdu armin á lofti, og Jacob mundi ásanna, at tað var nú ella ongantíð, tá hann uttan nakað fet yvirhøvur støkk upp sum ein fjøður og lang- aði bóltin í meskarnar. StÍF var nú snøgt sagt knekkað. Seinastu minutt- irnar fánaðu herrópini frá viðhaldsfólkunum burtur í einki, samstundis sum tey hjá Kyndli gjørdust alt meira ljódlig við sínum klappum. Og ikki uttan orsøk. Kyndil hevur nú lagt seg trý stig á odda í bestu mansdeildini, og tó at tann leiðslan væl kann vera minkað niður í eitt stig longu mánakvøldið, so heldur liðið framvegis fast um oddasessin. Og hann man vera tað, sum vigar mest av øllum. Dysturin í tølum Kyndil-StÍF 27-21 (8-9) Málskjúttar Kyndil: Josef Abrahamsen 6(2), Ken Zachariasen 5(1), Janus Einar Sørensrn 5(1), Jónleif Sólsker 3, Hanus Johansen 2, Finnur Hans- son 2, Jacob Jónsson 1, Høgni Klein 1, Gunnar Wardum 1, Hans Arni Thomsen 1 StÍF: Artur Johansen 8(1), Leivur Justinussen 3, Sverri Justinussen 3, Andre F. Danielsen 3, Jón Ras- mussen 1, Mihai Marinescu 1, Pauli Hansen 1, Borgar Danielsen 1 Brotskøst: Kyndil 7, StÍF 1 Útvísingar: Kyndil 3, StÍF 3 Dómarar úr Neistanum: Kristian Johansen & Sámal Hansen. Fylgidómar rest- aðu nakrar ferðir. Millum annað eitt klokkuklárt reytt kort ta einu ferðina. Kyndil-StÍF 27-21 (8-9): Slitnir Kyndlarar halda fast Jón Rasmussen og hinir í StÍF noyddust sunnudagin at lúta fyri Kyndli í høllini á Hálsi Mynd: Álvur Haraldsen C M Y K 26 Vestmenningar høvdu vitjan av hoyvíkingum í høllini í Vestmanna sunnu- dagin, og hóast fyrri hálvleikur helst var ein tann vánaligasti, ið VÍF hevur leikt leingi, so eydnaðist tað kortini vest- menningum undir leiðslu av einum stórspælandi Sámal Joensen at vinna ein sannførandi sigur HONDBÓLTUR Terji Nielsen terji@sosialurin.fo Kravið til vestmenningar undan dystinum móti H71 sunnudagin var stutt og greitt ein sigur, um VÍF yvirhøvur skal hava nakran sum helst møguleika fyri at gera seg galdandi í odda- stríðnum. Hinvegin var støðan eisini tann, at vunnu hoyvíkingar dystin fóru teir fram um vestmenningar á stigatalvuni, og tað hevði verið ein vanlukka fyri sið- vanda liðið úr hondbólts- bygdini Vestmanna. Eingin Levi í hoyvíksmálinum Undan dystinum var greitt, at H71 noyddist at verða ein týðandi leikara fyri uttan. Landsliðsmálverjin Levi Nybo hevði meitt seg, og tískil høvdu hoyvíkingar einans Bjarna Arnason at dúva upp á millum stengur- nar. Gaman í sat Levi á beinkinum og var inni til eitt brotskast, men tað var alt. Nú Jákup á Borg hevur sagt hondbóltinum farvæl fyri í ár, og H71 eisini noyddist at verða Niels Viggo Niclasen fyri uttan, vóru hoyvíkingar noyddir at seta ein nýggjan mann inn í álopið, og tað fall unga Esberni Patursson í lut. Esbern spældi bæði á høgra bakki og á miðjuni, og tað kom hann bara væl frá. Í verjupartinum bleiv Esbern avloystur av Bárði Brimvík. Hjá vestmenn- ingar var støðan tann, at Áki Olsen sat á beinkinum, men har bleiv hann sitandi allan dystin. Hoyvíkingar løgdu bragdliga fy ri. Fyrstu longu løtuna vóru teir klárt við yvirluta, og serliga var tað í høgru álopssíðu, at teir fingu nógv mál. Henrik Gerster ella Esbern Paturs- son fór inn móti VÍF- verjuni, ið rykti saman fyri at verja, og tá so Gerster ella Esbern beindu bóltin víðari, var gott pláss hjá vonginum ella bakkinum at fara ígjøgnum og skora. Sum heild kann sigast um fyrra hálvleik, at verjan hjá VÍF als ikki fekst at virka. Tað bøtti tó nakað um støðuna, tá ið Daniel Rapa kom inn, tí hann er stórur og sterkur leikari, ið var førur fyri at taka nærdystir- nar við eitt nú Gerster, Halgir, Olaf og aðrar krops- sterkar leikarar hjá hoyvík- ingum. Spælið gekk ógvuliga skjótt úr enda í enda í fyrra hálvleiki, og til tíðir gekk spælið eisini ov skjótt, so at bólturin fór út av vøllinum ella endaði hjá einum mót- støðumanni. H71 tóktist tó at hava munandi betur stýr á sínum spæli, meðan einki lukkaðist hjá vestmenning- um. Til dømis fingu hoy- víkingar ein mann útvístan, tá ið knappir níggju minuttir vóru leiktir, men skoraðu tó nærum beinan vegin. Beint eftir hetta mál- ið reyk enn ein hoyvíkingur út, so at VÍF vóru 6 móti 4, men enn einaferð eydnaðist tað H71 skora, og vest- menningar fingu ikki mál! Fyrri hálvleikur var ikki hálvrunnin, og H71 hevði lagt seg á odda 9-4. Nú kendu vestmenningar seg noyddar at taka time-out, og eftir hetta batnaði spælið nakað hjá heimaliðnum, so teir hildu tørn og nakað afturat fram til hálvleik. Tá ið komið var til hálvleiks, høvdu gestirnir úr Hoyvík eina leiðslu upp á trý mál, 17-14, og trúfastu áskoðar- arnir hjá vertunum tóktust ikki at hava tær stóru vónirnar um, at gongdin fór at venda eftir steðgin. Eykamálverjin hjá H71, Bjarni Arnason, ið av álv- ara fekk roynt seg sunnu- dagin, stóð ein góðan fyrra hálvleik, men tað skal eis- ini sigast, at atsóknirnar hjá vestmenningum vóru rættuliga tamar fyri steðg- in, og harafturat var verjan hoyvíkingum tøtt, og H71 hevði fleiri góð blokk av skotroyndunum hjá vest- menningum. Sámal og VÍF vakna úr dvala Eftir steðgin var dysturin heilt ein annar. Vestmenn- ingar vóru sum hamskiftir, og serliga ein maður skar- aði framúr. Landsliðsleik- arin Sámal Joensen, ið hevði verið ógvuliga ano- nymur ta løtuna hann var á vøllinum í fyrra hálvleiki, var bart út sagt flúgvandi. Hann gjørdi ikki mætari enn at skora átta mál fyrstu 20 minuttirnar av seinna hálvleiki. Tað tóktist sum um, at alt hann royndi seg við endaði í málinum aftan fyri Bjarni Arnason. Í hinum endanum var Dejan Lacok komin at standa fyri Eli Müller, og tað hjálpti eisini um støð- una hjá vestmenningum, tí Eli hevði ikki ein góðan dag sunnudagin, og hóast Dejan ikki stórspældi, so hevði hann tó nakrar góðar bjargingar. Hetta gjørdi, at leiðslan hjá H71 hvarv, og seinni hálvleikur var bert níggju minuttir gamal, tá ið heimaliðið tók leiðsluna. Nú tóku hoyvíkingar time- out, og eftir hetta gekk rættuliga javnt á, hóast vestmenningar allatíðina høvdu munin við einum ella tveimum málum. Tá ið so okkurt um tíggju minutt- ir vóru eftir at leika, og VÍF var á odda 25-23, kom av- gerandi løtan í dystinum. Vestmenningar fingu brots- kast, sum Sámal sendi í netið, og samstundis reyk leikandi venjarin hjá hoy- víkingum, Henrik Gerster, út í tveir minuttir. Hesar báðar minuttirnar kostaðu H71 trý mál eftir reyv, og VÍF kom tískil á odda 28- 23. Hoyvíkingar vóru ikki meiri enn blivnir fullmann- aðir, tá ið teir fingu enn eina útvísing, hesaferð til Bárð Brimvík, og aftur hesaferð kostaðu teir báðir minuttirnir teimum trý mál eftir reyv, so nú var støðan knappliga 31-24 til VÍF, og dysturin var væl og virði- liga avgjørdur. Seinastu tíggju minuttirnar var orkan farin at ganga undan hjá hoyvíkingum, og tá var lagamanni hjá fótfimu vest- menningunum, Johnny, Agnar, Petur Frank og Inga at renna hoyvíkingarnar sundur og saman. Tá ið dysturin bleiv bríkslaður av, var støðan tann, at heima- liðið úr Vestmanna hevði vunnið ein tryggan sigur, 34-26, eftir at teir vóru aftan fyri 14-17 í hálvleik- inum. Tað vil siga, at VÍF vann seinna hálvleik 20-9! VÍF-H71 34-26 (14-17) VÍF: Sámal Joensen 9(1), Agnar Joensen 6, Ingi Olsen 5, Johnny Joensen 4, Daniel Rapa 3, John Zachariassen 3, Harald Bjørgvin 2, Petur Fr. Joensen 1, Áki G. Olsen 1 H71: Henrik Gerster 9(4), Esbern Patursson 4, Halgir Dahl-Olesen 4, Heini Bendtsen 3, Christian Eli Zachariasen 2, Olaf Vester- gaard 2, Johnny Durhuus 1, Bárður Brimvík 1 Brotskøst: VÍF 3(3), H71 7(4) Útvísingar: VÍF 3, H71 7 Dómarar: Gunnar Gregor- iussen og Geir Wardum: Stýrdu dystinum fyrimynd- arliga Sámal leiddi VÍF til sigurs Undir leiðslu av Sámali Joensen eydnaðist tað VÍF at venda dystin móti H71, so tað, ið líktist einum tapi, bleiv til ein sannførandi sigur