mánadagur 14. november 2011síða 27

27 Mánadagur 14. november 2011 · Nr. 132 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Nøvn 02.10 2010 bleiv er fastur til ein lítlan fittan drong. Tað var lítli Sámal. Eg minnist, at eg gleddi meg, (sum eitt barn gleð­ir seg til jóla) til eg skuldi blíva fastur. Tað vóru 9 ár síðani ein nýføðingur seinast var í familjuni, so Sámal, tú var ein sólstrála, sum kom í oktobur 2010. Stutt fyri midnátt leygarkvøldið 02. okt 2010 fekk eg eini sms-boð frá beiggja mínum, at nú var sonurin komin. Eg gleddi meg at sleppa at síggja teg Sámal, men eg valdi at bíða til maðurin kom heim mánadagin, so fóru vit øll til Havnar fyri at síggja teg, ein sunnur og vælskaptur drongur. Tú var akkurát so mjúkur og fittur, ið eg hevði ímyndað mær. Tú vart fyrsta og einasta barn hjá Anniku og Óla-Christian. Mamma tín var eitt sindur í iva, hvat var “normalt” við einum nýføðingi, og var tí ofta á Landssjúkrahúsinum við tær, og fekk staðfest, at tú vart ein sunnur og raskur drongur. 02.12 2010 bleivst tú doyptur í Leirvíkar kirkju. Og fastir var biðin at vera 1. gumma. Hetta var fyrstu ferð, at fastir skuldi bera eitt barn til dópin, so Sámal, tú var nakað heilt serligt hjá fastur. Kl 1 náttina til 21.des 2010, tá broyttist alt. Pápi tín ringdi til ommu í Leirvík, og segði, at hann visti ikki, hvar tú og mamma tín vóru. Omma og abbi í Leirvík og fastir fóru til Syðrugøtu at leita eftir tær, men vit funnu teg ikki. Og løtu seinni fingu vit at vita, at tit vóru funnin. Tit vóru bæði á lívi, og tit blivu koyrd til Havnar á Landssjúkrahúsið. Fastir var so glað, at tú hevði tað gott og fór heim at sova. Kl. 8 um morgunin vaknaði fastir av telefonini. Tað var omma í Leirvík, hon segði við fastur, at tú vart deyður, einans 80 dagar gamal. Tá steðgaði alt upp hjá fastur, tað var jól og jólastákanin var í hæddini. Øll gleddu seg at halda jól, og her sótu vit við stórari sorg, og dugdu ikki at síggja eina mein­ing, hví tað skuldi enda so. 2. jóladag skuldi tú til gravar. Jarðarferðin var úr Leirvíkar kirkju. Eg kann ikki takka nokk fyri alla ta hjálp, vit fingu ta, tíðina tú lá á børu, og til fyrireikingarnar til tína jarðarferð. Kann ikki lata vera við at nevna nøvn. Anna og Marius tit vóru/eru fantastiskt. Utt­an tykkum høvdu vit ikki klárað at komið í gjøgnum jólini 2010. Takk fyri alt, tit gjørdu og enn gera fyri okkum. Sverri Steinhólm, takk fyri góð og troyst­ar­rík orð, bæði í kapellinum og í Leir­víkar kirkju. Sirikit Jacobsen og Mikkjal Nielsen. Takk Sirikit, at tú vildi koma og syngja sangin, tú gjørdi til sonin hjá tykkum og takk Mikkjal, at tú vildi spæla undir í Leirvíkar kirkju til jarðarferðina hjá Sámali. Óli Marnar Christiansen, veit at tú hevði nógv um at vera jólin 2010, men tú skalt hava 1000 takk fyri, at tú vildi seta tíð av og hjálpa okkum at fáa mat til ervið hjá Sámal. Til tykkum, sum varða av bygdarhúsinum í Leirvík. Takk fyri, at vit kundu hava ervið í bygdarhúsinum. Øll tit, ið bakaðu til ervið 1000 takk Við hesum vil eg lýsa frið yvir minnini um Sámal Nybo Heilsan vit í Leirvík Fastir Minningarorð – Tøkk Sámal Nybo 02.10 2010 – 21.12 2010 Í dag, mánadagin 14. no­vemb­ er, eru liðin seksti ár síðani, at Liss og Rósing Rasmussen í Runavík góvu hvørt øðrum sítt ja. Tey eru bæði ættað av eystara armi á Skála­fjørð­ in­um – hann úr uppi í Toft í Søldarfirði og hon úr Túni á Toftum. Tá ið Liss og Rósing bú­ settust í Runavík, var tað ber­ligt í Heiðunum. Tey bæði taldust millum teirra, sum bæðí á ein og annan hátt lyftu hetta plássið fram til tann vøkstur, gróður og trivnað, sum hevur verið sein­astu stóru hálvu øldina. Rósing fekst við bilar, hevði nógv fólk í arbeiði og ofta útlendskar gestir, sum vitjaðu heima hjá teimum og ofta eisini gistu har. Liss stýrdi heimafrontinum við tryggari hond, og tey hava átt sín stóra lut í sam­komu­ virkseminum í Berøa alt síð­ ani, at gamla Ebenezer varð flutt úr høvuðsstaðnum og miðskeiðis í seksti árunum varð reist aftur í Saltangará. Gestablídnið og hjarta­ lag­ið hava verið stór, og tað hevur ongantíð verið keði­ ligt, har Liss og Rósing hava verið, um tað so hevur verið heima ella í Danmark, har tey vóru nógv, og har so nógv vitjaðu tey í Smidstrup og hinum plássunum í Norður­ sjællandi, har tey hildu til um sumrarnar og eisini búðu í nøkur ár. Rósing hevur altíð verið ein gentlimaður, Liss hevur altíð verið við upp á tað, og vit eru mong, sum kunnu skriva undir uppá, hvussu tey hava hjálpt, tænt og stuðlað. Í mong ár vóru tey uppi í hjálpararbeiðnum í Rumenia, sum tey framvegis fylgja við í, og Liss var nógv í Zarepta tann tíð tað var. Hjá teimum hevur hugburðurin verið, sum tað stendur í Matteus 5,41: Og noyðir onkur teg at ganga eina míl við sær, so gakk tvær við honum! Liss og Rósing eiga seks børn – Anna, Bogi, Beinta, Ing­un, Rógvi og Gudny. Beinta býr í Havn, Anna býr á Nesi, og øll hini búgva í granna­lagnum hjá foreldru­ num, sum nú hava íbúð í kjall­ aran­um hjá Rógva. Ommu og abba­børn­ini eru 21 – fýra gentur og seytjan dreingir – og lang­ommu og lang­abba­ børnini eru ellivu – seks gent­ur og fimm dreingir. Stóra dagin halda Liss og Rósing saman við teirra næstu. Hjartaliga tillukku við diamantbrúdleypinum og takk fyri alt gott í tíðini, sum farin er. Sanna og Jóannes Liss og Rósing 60 ára dag SunnudagSSkúlin í Ebenezer er hvønn sunnudag kl. 12.00 Øll eru hjartaliga vælkomin! EbEnEzEr