fríggjadagur 18. november 2011síða 39

nr. 134 ·18. november 2011 7 VIKUSKIFTI Hvussu tíðliga fekst tú áhuga fyri politikki? Árstalið minnist eg ikki heilt, men tað byrjaði, tá eg fór at lesa búskap og handil í 2004. Rættiligan áhuga fyri føroyskum politikki fekk eg í 2007, tá fyrsta PISA-kanningin varð avdúkað. Nær tók tú avgerð um at fara upp í politikk? Tað var sama árið. PISA-kanningin vísti, at føroyingar vóru nakrir sibbar og lærararnir kundu ikki brúkast. Eg havi gingið í fólkaskúla í Føroyum og í framhaldsdeild í Hollandi. Eg visti, at hetta passaði ikki, og eg skrivaði tá eitt lesarabræv, ið nevndist »It’s not all Gloom and Doom«, og tá tók eg avgerð um at stilla upp til komandi løgtingsval. Kom tað óvart á teg, at tú var valdur á Ting? Eg havi arbeitt fram ímóti hesum síðani 2007, men eg visti, at skuldi tað lukkast, skuldi alt ganga upp í eina hægri eind. Og tað gjørdi tað, tíbetur. Hvat fer tú serliga at arbeiða fyri á Tingi? Skúlamál var tað, sum eg legði dent á í valstríðnum, og tað verður eisini tað fyrst og fremst, sum eg fari at leggja meg eftir í Løgtinginum. Hvat er tín lívrættur? Sushi. Hevur tú áhuga fyri ítrótti? Eg havi ógvuliga stóran áhuga fyri ítrótti, og serliga fyri fótbólti og Manchester United. Eg fái ikki íðka ítrótt sjálvur, men Manchester United fyllir nógv í gerandisdegnum. Hvørji eru fremstu frítíðar áhugamálini? At hyggja eftir Manchester United, at skriva og at lesa. Ber til at kombinera skúlagongd og løgtingsarbeiði? Í mínum føri lesi eg stjórnmálafrøði, so tað er politikkur dag og dagliga, so eg realiseri bara teoriina í praksis. Hvørjum hyggur tú eftir í sjónvarpinum? Manchester United, enskum fótbólti og Champions League. Annars ikki nakað serligt. Hvønn tónleik lurtar tú eftir? Tað er eitt sindur blandað, men mær dámar væl Kanye West og Teit Lassen. Hvør bók liggur á náttborðinum? 1984 hjá George Orwell. mynd: Álvur Haraldsen Vita tit, at hvør kassakvittan, at hvørt kontuavrit, hvør rokning er ein lottoseðil? Nei, ha? Jú, síggja tit, fyri at gera dapra gerandisdagin hjá okkum trúgvu og góðtrúnu viðskiftafólkum spennandi og eitt lítið sindur eksotiskan í øllum sortanum hava bankin og handlarnir javnan smáar kappingar til okkara. Spælið við og fáið pengar aftur. Kappingarnar eru rættiliga einfaldar. Vit skulu finna ein feil í kontuavritinum ella í kassakvittanini. Vinningurin er tað, sum vit annars høvdu mist, um vit ikki leitaðu eftir feilinum og funnu hann. Ikki er vinningur hvørja ferð, men tó oftari enn í øðrum kappingum. Munurin er tó tann, at peninga­stovnar ella handlar ella øll onnur, sum vit hava peningaligt samskifti við, hava ongantíð boðað frá hesari kapp­ ingini. Men tað geri eg so nú. Nógvir pengar eru at vinna eftir einum ári. Handlar hava til dømis altíð tilboð. Tey koma tvær ferðir um vikuna, tveit av trimum posta­ døgum, í hvønn postkassa og tey eru skrivað undir vørunum á handilshillunum. Eingin, sum veit, at tvey pluss tvey eru fimm, veit ikki um tilboðini. Eingin uttan kassin. Kassin fær ikki altíð at vita, at í dag er hendan ella handan neyðsynjarvøran, so sum fimm pottar av litaðum sukurvatni, er upp á tilboð. Og her kemur so kappingin. Tú keypir og rindar fyri vør­ur­nar. Fær ella biður um kassa­kvitt­an­ ina, lesur hana gjølla, minst til handskarnar, tí slíkir strimlar eru eitraðir fyri at ræða kundarnar, so teir ikki vilja hava hann, tú lesur kassakvittanina og bingo: eingin avsláttur fyri vøruna, sum er tilboð, tilboð, tilboð rópt út um allar geilar. Har vóru so tær krónurnar. Tað sama ómaksgjaldið hjá bankanum, sum hann tók av einasta undantakinum, sum sleppur undan ómaksgjaldi. Har vóru nakrar krónur afturat. Vónandi krevur bankin ikki ómaksgjald fyri at flyta tær aftur á kontuna. Eingin onnur kapping ella vedding ella skaving geva so ofta vinning sum hendan, eg júst eri komin við. Ikki so nógv hvørja ferð, men samanlagt um árið ikki so lítið. Og peningastovnarnir og handl­arnir fegnast sjálvandi eis­ ini, tí teir siga altíð, at teir ræðast ikki kapping, tí kapping er sunn. Men tað ræður sjálvandi um at vera árvakin og studera gjølla kontuavrit, kassakvittanir og rokningar. Ikki minst ræður um at vera árvakin, tá eitt nú ferðaseðlar skulu keypast á netinum. Teldan spyr á ein slíkan hátt, at tú, ansar tú ikki beista væl eftir, keypir okkurt, sum tú als ikki ætlaði et keypa. So sum avlýsingartrygging. Teldan spyr ikki bart út, um tú vilt hava eina slíka, ja ella nei. Hon spyr, um tú vilt halda fram at bíleggja ferðaseðilin uttan at tekna eina avlýsingartrygging. Eina trygging, sum tú ikki hevur brúk fyri og ivaleyst einki er verd, skuldi tú fingið brúk fyri henni. Hetta er sálarfrøði á fyrsta stigi. Tú svarar nei, tí tú vilt ikki hava hesa trygging, men tað var nettupp ikki tað, teldan spurdi um. Hon spurdi, um tú vildi fara til næsta stig uttan at tekna av­ lýsingartrygging, so rætta svarið er sjálvandi ja. Slíkar fellur eru allastaðni. Endamálið er eittans, tað er at lumpa fólk. Júst hetta ger lívið so spenn­andi, alla tíðina at vera á varð­haldi, alert. Frálíkur heila­ fimleikur. Kundi eisini verið eitt frálíkt telduspæl, og er tað ivaleyst. At keypa á netinum er eitt ótolandi spennandi telduspæl. Tað kostar nógv at tapa. Vit kunnu ikki liva av at klippa hvørjum øðrum. Men vit kunnu liva av at snýta hvønn annan. Umafturafturum høgni djurhuus hanus samró lagt til rættis: Leo Poulsen PISA fekk meg at far upp í politikk Hanus Samró er ógvuliga nógv frammi fyri tíðina, tí ikki bert er hann nývaldur løgtingsmaður, hann er eisini nýklæktur rithøvundum. Hann elskar sushi, og fer at arbeiða við skúlamálum á Tingi Kassalotto