hósdagur 19. februar 2004síða 3
‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
4
Nr. 34 - 19. februar 2004
Nr. 34 - 19. februar 2004
5
Bakkafrost fer ikki at
krevja endurgjalds-
krav frá Heilsufrøði-
ligu Starvsstovuni
fyri skuldsetingarnar
um at hava útflutt
ILA- sjúkan laks
ÚTFLUTNINGUR
Áki Bertholdsen
aki@sosialurin.fo
– Vit vilja heldur líta fram-
eftir.
Bakkafrost fer ikki at
leggja
endurgjaldskrav
ímóti
Heilsufrøðiligu
Starvsstovuni.
Tað hevur leiðslan á virk-
inum nú avgjørtt.
Bakkafrost umhugsaði
annars at leggja endur-
gjaldskrav ímóti Heilsu-
frøðiligu Starvsstovuni eftir
art skuldsetingarnar um at
Bakkafrost hevur útflutt
laks, sum er deyður av ILA,
eru sleptar.
Heilsufrøðiliga Starvs-
stovan
meldaði
herfyri
Bakkafrost fyri fútanum
fyri at hava útflutt laks,
sum varð deyður av ILA.
Men niðurstøðan hjá fút-
anum var, at onki løgfrøði-
ligt hald var í málinum og tí
varð ákæra ikki reist.
Heilsufrøðiliga Starvs-
stovan tók hesa avgerð til
eftirtektar og gjørdi somu-
leiðis av at sleppa málinum,
heldur enn at fara víðari til
ríkisákæran við tí.
Leggja hetta afturum
Regin Jacobsen stjóri á
Bakkafrost segði tá, at virk-
ið nú fór at umhugsa at
krevja endurgjaldskrav frá
Heilsufrøðiligu Starvsstov-
uni fyri at tann skaða, virk-
inum hevur verið fyri av at
vera meldað av órøttum.
Men nú er leiðslan á
Bakkafrost liðug at um-
hugsa málið.
– Vit hava gjørt av, at vit
fara ikki at krevja endur-
gjaldskrav frá Heilsufrøði-
ligu Starvsstovuni, sigur
Regin Jacobsen.
Hann sigur, at á Bakka-
frost eru tey komin til ta
niðurstøðu, at tað tænir øll-
um pørtum best at leggja
hetta málið afturum.
– Farið er farið og vit
hava gjørt av at leggja hetta
málið
afturum
okkum.
Hetta málið hevur fingið
nóg mikið av viðgerð, so
vit gera ikki meiri við tað.
– Ístaðin vilja vit líta
frameftir og tað hava vit
eisini mælt Heilsufrøðiligu
Starvstovuni til at gera og
so at báðir partar royna at
fáa eitt so gott samstarv
frameftir.
Tað merkir ikki, at tey á
Bakkafrost eru samd við
Heilsufrøðiligu Starvsstov-
una um mátan, sum Starvs-
stovan hevur handfarið
málið upp á.
–Heilsufrøðiliga Starvs-
stovan er ein stovnur, sum
vit skulu hava samstarv við
hvønn einasta dag og vit
halda, at tað tænir øllum
pørtum best at leggja hetta
málið afturum og at royna
at líta frameftir. Men tað vit
hava at siga um hetta málið,
hava vit sagt á røttum staði
og vit ætla okkum ikki
undir eina almenna viðgerð
av Heilsufrøðiligu Starvs-
stovuni, tí tað tænir ongum
endamáli,
sigur
Regin
Jacobsen.
Ivi hevur tikið seg
upp um grótið til
samferðsluhavnina.
Teir, sum koyra grót
til samferðslu-
havnina, eru sendir til
hús og yvirfriðingar-
nevndin skal nú
viðgera málið. Men
hon hevur ikki fund
aftur fyrrenn um ein
mánað, sigur Lands-
verkfrøðingurin
SAMFERÐSLUHAVN
Áki Bertholdsen
aki@sosialurin.fo
Arbeiðið uppá samferðslu-
havnina í Trongisvági til
nýggja Smyril er steðgað-
einaferð enn.
Ivi hevur tikið seg upp
um grótið, sum verður
brúkt til samferðsluhavnina
og tískil er øll koyring við
grótið hildin uppat.
Somuleiðis eru allir bil-
førararnir, sum koyra grót,
sendir til hús.
Tað, sum ivamálið er um,
er, um tað er loyvt at
sprongja meiri grót í grót-
brotinum inni í Líð, enn tað
longu er sprongt.
Tað er hesin spurningur-
in, sum greiða nú skal fáast
á.
Men tað kann taka tíð at
fáa greiði á tí málinum.
Oyvindur
Brimnes,
Landsverkfrøðingur, sigur,
at málið skal fyri í yvirfrið-
ingarnevndini. Men hon
hevur ikki fund aftur, fyrr-
enn um ein mánaða.
Ógreiða um lopyvið
Tá ið Landsverkfrøðingurin
søkti um at sprongja grót
inni í Líð, varð ásett, at ikki
mátti farast út um eina
ávísa linju, sum varð merkt
upp, at sprongja.
Men Landsverkfrøðing-
urin sigur, at nú hevur
ógreiða tikið seg upp um,
akkurát, hvar hendan linjan
er.
Oyvindur Brimnes sigur,
at sum hann hevur skilt tað,
vóru bara nøkur punkt sett
upp, sum byggimeistarin,
ið ger havnina, skuldi halda
seg innanfyri.
Men nú hevur ivi tikið
seg upp um, hvussu linjan
gongur.
Oyvindur Brimnes sigur,
at friðingarnevnevndin á
staðnum heldur, at byggi-
meistarin hevur loyvi til at
sprongja
nakað
afturat
burturav lendinum.
Men fyri at beina allan
iva burtur, verður málið
lagt
fyri
yvirfriðingar-
nevndina eisini.
Men hon fer ikki at við-
gera málið, fyrrenn á fundi
um ein mánað og tað verður
so tað fyrsta, at koyringin
av gróti til sjálvan molan
verður tikið uppaftur.
Landsverkfrøðingurin
leggur altíð slík mál fyri
yvirfriðingarnevndina fyri
at sleppa undan øllum iva,
sigur hann.
Hann sigur, at feilurin er
helst tann, at umsóknin frá
Landsverkfrøðinginum um
loyvi til at taka grót, hevur
ikki verið nóg fullfíggjað
ella nóg greið, sum hann
málber seg.
Tí hevur ivamál nú stung-
ið seg upp um heimildina at
taka grót.
Oyvindur Brimnes sigur,
at endar tað við, at yvirfrið-
ingarnevndin kemur til tað
niðurstøðu, at tað ikki er
loyvt at sprongja meir í
sjálvum grótbrotinum, má
ein onnur loysn finnast,
men hann dugir ikki at siga,
hvat tað skuldi verið fyri
ein loysn.
Ikki vist at tað seinkar
Spurningurin er so, hvørja
avleiðing hetta fer at fáa
fyri sjálva samferðsluhavn-
ina.
Tíðarætlanin hevur altíð
verið ógvuliga knøpp og
hetta ger tað ikki betri.
Arbeiðið at gera sjálvt
atløguplássið kann halda
fram við gróti, sum er
sprongt, men arbeiðið at
koyra grót til sjálvan molan
má halda uppat.
Tað skilst, at tað skulu
einir 50 metrar av mola
gerast afturat.
Landsverkfrøðingurin
sigur, at tað er ikki vist, at
hetta merkir, at havnin ikki
kann takast í brúk, tá ið
nýggi Smyril kemur í
oktober.
– Atløgusíðan kann ger-
ast liðug við grótið sum er,
men so kann sjálvur molin
gerast liðugur, tá ið ein
endalig loysn funnin á trup-
ulleikanum við grótinum,
sigur hann.
Hetta er aðru ferð, at ar-
beiðið upp á samferðslu-
havnina er steðgað tí at eitt
loyvi ikki er greitt. Fyri jól
steðgaði arbeiði ein dag
ella tveir, tí loyvi var ikki
fingið til at dumpa tað, sum
varð grivið upp av botni.
Vilja heldur líta frameftir
enn at krevja endurgjald
Hava steðgað arbeiðnum upp á
samferðsluhavnina í Trongisvági
Bakkafrost hevur gjørt av at lata skuldsetingarnar um ólógligan útflutning fara og tí verður onki
endurgjaldskrav reist ímóti Heilsufrøðiligu Starvsstovuni
Arbeiðið at koyra grót til molan í nýggju samferðsluhavnina í Trongisvági er steðgað og
Landsverkfrøðingurin sigur, at bíðað verður nú eftir einum fundi, sum verður í
yvirfriðingarnevndini um ein mánað
Blaðstjórin á Sosial-
inum, Eirikur Linden-
skov, heldur eins og
tíðindaleiðarin í Út-
varpi Føroya, at tað er
uppgávan hjá fjøl-
miðlunum at varpa
ljós á ymisk viður-
skifti, sum hava við
ferðsluvanlukkur at
gera. Men hann sigur,
at tann fyribyrgjandi
parturin so sanniliga
eisini spælir inn
ETIKKUR
Solby A. Eliasen
solby@sosialurin.fo
– Uppgávan hjá fjølmiðl-
unum er fyrst og fremst at
bera tíðindi út, og tað er
eisini tað, sum vit liva av.
Og tíverri eru slík sorgar-
tíðindi eisini er partur av tí,
sigur Eirikur Lindenskov.
Eirikur tosar millum ann-
að um, at ferðsludeyði helst
er ein tann størsta deyðsor-
søkin millum ung í dag, og
tí heldur hann, at tað er av
alstórum týdningi, at ljós
verður varpað á hetta javn-
an.
Men hann staðfestir tó, at
tað tíverri í flestu førum
bert er talan um eitt upplop
í nakrar dagar, og so doyr
kjakið burtur, inntil ein
onnur vanlukka er hend.
Hann heldur, at tað verð-
ur gjørt ov lítið við at lýsa
um vandan sum heild. Og
tá talan bert er um eitt upp-
lop, so sigur hann seg skilja
væl, at fólk bert uppfata
hetta sum eina roynd at
selja blaðið.
– Men tað er at taka ov
rívan til, heldur Eirikur og
vísir á, at tað eisin eru upp-
gávan hjá fjølmiðlunum at
upplýsa og royna at gera
eitt fyribyrgjandi arbeiði á
hesum økinum.
Vísa fyrilit
Mannagongdin á Sosial-
inum er, at tá slík sorgartíð-
indi berast, sum at eitt
menniskja hevur latið lív í
ferðsluni ella í aðrari van-
lukku, so verða tíðindi ikki
borin út, fyrr enn løgreglan
hevur leysgivið tey.
– Og tað var eisini júst
hendan mannagongdin, ið
nýtt varð til hesa vanlukk-
una, sum júst er hend, sigur
Eirikur.
Um løgreglan ikki hevði
váttað tíðindini, so vóru tey
als ikki í blaðnum hendan
dagin.
Blaðið roynir at vísa
teimum avvarðandi fyrilit,
og eins og hjá útvarpinum
er tað eisini komið fyri á
Sosialinum, at upplýsingar
verða afturhildnir, sum ikki
verða mettir at kunna fara í
blaðið.
– Men samstundis er tað
nakað fyribyrgjandi í at
seta eina tílíka mynd í blað-
ið, sum var í hesum før-
inum, heldur blaðstjórin.
Tá tosað verður um tað
fyribyrgjandi, sum er í
greinum, innsløgum ella
myndum um ferðsluvan-
lukkur, leggur Eirikur dent
á, at javnvág má og skal
vera millum tað fyribyrgj-
andi í tí og fyriliti fyri teim-
um avvarðandi.
– Vit meta, at tað er fyri-
byrgjandi, at fólk síggja
slíkt, og okkara uppgáva er
eisini at upplýsa um vand-
an, sum er, sigur hann.
Null-hugsjónin
Blaðstjórin sigur, at Sosial-
urin sær stórt í Null-hug-
sjónini hjá Ráðnum fyri
Ferðslutrygd, og tað heldur
hann eisini eigur at verða
gjørt okkurt við.
– Tað er eisini ein upp-
gáva hjá okkum fjølmiðlum
at fylgja hesum málinum
upp, sum ein partur av upp-
lýsing og fyribyrging, sig-
ur hann.
Hann heldur, at Null hug-
sjónin er eitt gott sam-
felagsgagnligt mál, sum
blaðið vil verða við til at
fremja við upplýsingarar-
beiði, sum skal til.
Sosialurin:
Fyribyrging er
týdningarmikil
Upplýsingararbeiði og fyribyrging er eisini ein stórur partur av
uppgávuni hjá fjølmiðlunum – líka so væl sum tíðindaflutn-
ingurin er, sigur Eirikur Lindenskov, blaðstjóri á Sosialinum
Savnsmynd
Fjølmiðlavirksemið
í sambandi við van-
lukkuna við Áir
tann 11. februar í
ár, sum kravdi eitt
mannalív, hevði við
sær, at løgreglan
hevur havt fund við
flest allar partar,
sum høvdu ein leik-
lut í samband við
vanlukkuna ella
annars hava við til-
búgving at gera
TÍÐINDASKRIV
post@sosialurin.fo
Á hesum fundinum varð
arbeiðið í sambandi við
vanlukkuna
gjøgnum-
gingið. Hesin fundurin
hevði ongar atfinningar
til tað faktiska arbeiðið á
skaðastaðnum ella avrik-
ið hjá løgregluni.
Tey trupulleikakendu
sjónarmið, sum hava ver-
ið frammi í fjølmiðl-
unum, hava tí ikki røtur í
tí arbeiði, sum útint bleiv
í sambandi við ferðslu-
vanlukkuna.
Alarmsentralurin
er
ein móttøkutelefonskip-
an á politistøðini í Havn,
har vaktleiðarin millum
annað hevur ábyrgdina
av at fráboða øllum, sum
hava ein leiklut í arbeið-
inum at bjarga mannalívi
og annars taka sær av
teimum uppgávum, sum
hendingar hava við sær.
Umframt fyriskipar vakt-
leiðarin arbeiðið hjá løg-
regluni, sum samskipar
allar størri hendingar á
landi.
Tá ferðluóhapp – sum
tað umrødda – henda, er
reglan, at sjúkraflutn-
ingstænastan og bruna-
umsjónarmaðurin
fyri
viðkomandi øki beinan-
vegin fáa boð. Fyri at
veita skjótast møguligu
hjálp, verður altíð gjørd
ein raðfesting. Er neyðug
hjálp tøk á staðnum, ella
er slík hjálp skjótari
frammi frá øðrum, fáa
ein ella fleiri partar antin
ikki boð – ella ikki boð í
fyrstu atløgu.
Í hesum førinum var
neyðug hjálp umbiðin og
eisini tilvildarliga á stað-
num stutta tíð eftir van-
lukkuna. Tí var raðfest-
ingin, at brunaumsjónar-
maðurin fyri økið var
kunnaður seinni. Umbið-
in stuðul varð avlýstur, tí
fólkið á staðnum kláraði
uppgávuna skjótt og væl.
Bæði
sjúkraliðsfólk,
brunaliðsfólk og løgregl-
an – við hjálp frá øðrum
– greiddu uppgávuna væl
– og skulu tey hava tøkk
fyri tað. At mannalív
kortin ikki stóð til at
bjarga, harmar okkum øll.
Tað harmar somuleiðis
løgregluna nógv, at tað,
sum hevur verið ført
fram í fjølmiðlunum,
kann geva almenning-
inum ta fatan, at alarm-
sentralurin ella løgreglan
røkir sína uppgávu á tann
hátt, at óneyðugar fylgjur
kunnu standast av van-
lukkum.
Ongar
atfinningar
Jóhann Mortensen,
tíðindaleiðari í Út-
varpi Føroya, heldur
ikki, at talan er um
útpensling ella at fjøl-
miðlarnir válka sær í
vanlukkum, tá hesar
og ymisk viðurskifti
teimum viðvíkjandi
verða varpað út í fjøl-
miðlunum
ETIKKUR
Solby A. Eliasen
solby@sosialurin.fo
Í Sosialinum mikudagin
hevur Leila Solmunde av
Kambsdali harðliga at fjøl-
miðlunum fyri at válka sær
í ferðsluvanlukkum og ikki
at vísa fyrilit fyri teimum
avvarðandi, tá vanlukkur
hava kravt mannalív.
Hesum er tíðindaleiðarin í
Útvarpi Føroya, Jóhann
Mortensen ikki samdur við
henni í.
– Tann etiski spurningur-
in liggur altíð fremst, tá
innsløg verða gjørd um
ferðsluvanlukkur,
sum
krevja
mannalív,
sigur
hann.
Somuleiðis sigur hann, at
í slíkum førum er tað als
ikki spurningurin um at
vera fyrst við tíðindunum,
sum ger seg galdandi. Tað
ræður heldur um at fáa tíð-
indi út, og at tey so eru røtt.
– Útvarpið bíðar ofta
longi við at koyra tíðindi
um vanlukkur út, og vit
halda okkum eisini altíð til
góðan pressusið, sigur Jó-
hann.
Avlíva leysatíðindi
Tíðindaleiðarin vísir á, at tá
slíkar vanlukkur henda,
gongur tað ofta ikki long
tíð, fyrr enn leysasøgur
byrja at breiða seg. Tað er
komið fyri, at útvarpið hev-
ur fingið ymiskt at vita,
men av fyriliti ikki vil
varpa søguna út, og so
ringja fólk og spyrja, hví
tey ikki hava nevnt hesi
viðurskifti í tíðindasend-
ingini.
– Og ofta tá so hesi
viðurskift verða nevnd í út-
varpinum er tað líka so
nógv fyri at avlíva leysa-
søgurnar, sigur Jóhann.
Til hesa vanlukkuna, sum
júst er hend, er nevnliliga
talan um, at útvarpið ikki
fór út við søguni um alarm-
sentralin beinanvegin.
Tey fingu tíðindini um, at
mannagongdin ikki varð
fylgd til redaktiónsfundin
seinnapartin vanlukkudag-
in, men valdu ikki at koma
út við henni fyrr enn dagin
eftir.
Men hann leggur dent á,
at um slík mál ikki verða
tikin upp, tá ein vanlukka er
hend, so verða tey als ikki
tikin upp.
– Um tað bíðar 14 dagar,
so er tað ov seint, tí tá eru
tað møguliga onnur átrok-
andi evni frammi, sigur tíð-
indaleiðarin, sum eisini
heldur, at tá tað er staðfest,
at tað var ivasamt um
mannagongdin varð fylgd í
hesum sambandinum, at
tað er upp á sítt pláss, at
fjølmiðlarnir taka tað upp.
– Vit meta tað vera abso-
lutt viðkomandi, at tað so
verður tosað við partarnar,
sum hava við hetta at gera.
Varin orð
Samstundis sum tíðinda-
leiðarin tosar um, at partur-
in av uppgávuni hjá fjøl-
miðlunum eisini er at varpa
slík sorgartíðindi út, so
leggur hann eina við, at tað
altíð verður hugsað um tey
avvarðandi.
Hann sigur, at tey royna
at vera varin í teirra orðum
og talu fyri ikki at stoyta
nakran. Og ofta verða als
ikki allir upplýsningar, sum
útvarpið
hevur
fingið,
varpaðir út.
– Vit vita, at tað er svárt
hjá teimum, ið sita eftir. Og
eg haldi so avgjørt ikki, at
vit pensla nakað út í okkara
miðli. Orð hava eina megi
sjálvi, tá tey verða søgd í
útvarpinum, at tað er ikki
neyðugt at nýta so mong av
teimum,
sigur
Jóhann
Mortensen, sum leggur
afturat, at pressan kann sig-
ast at vera varðhaldsmaður-
in hjá almenninginum.
– Um fjølmiðlarnir ikki
seta fingurin á, tá alt ikki
verður gjørt rætt, hvør skal
so gera tað, spyr hann at
enda.
Útvarp Føroya:
Etiski spurningurin stendur fremst
Jóhann Mortensen,
tíðindaleiðari í Útvarpi
Føroya sigur, at miðilin
altíð setur teir etisku
spurningarnar í fremstu
røð, tá tað snýr seg um
tíðindaflutning um
vanlukkur, sum krevja
mannalív
Savnsmynd
C
M
Y
K
5
4