Sosialurinarkiv
Sosialurin 2011-12-02, síða 39
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 2. desember 2011síða 39

‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

nr. 140 · 2. desember 2011 7 VIKUSKIFTI Hví valdi tú at lesa í júst Liverpool? Tað vóru fleiri ting, ið spældu inn, men í høvðus­ heitum var tað fótbóltsliðið. Um eg skuldi lesa, so skuldi eg av landinum og ein dystur millum AGF og Randers ljóðar ikki líka spennandi sum Liverpool móti eitt nú Manchester United. Systur mín hevur eisini lisið her og tað gjørdi fyrireikingar arbeiðið væl lættari og henni dámdi eisini væl her. Tú fylgir væl við í ítrótti, hevur tað altíð havt tín áhuga? Altíð! Eg vaks upp í Borgartúni saman við fleiri javn­ aldrum og fótbóltur hevur altíð staðið frammaliga hjá flestum okkara. Rokni ikki við, at nakar har ella í Argja Skúla er bilsin av, at eg í dag arbeiði við ítrótti. Enskir útvarparar eru tiltiknir dugnaligir, og tú kemur sjálvur frá útvarpsfamilju. Hevur tað altíð verið eitt ynski sjálvur at varpa út fótbólt? Ja, eg havi síðani eg kann minnast runnið aftaná gamla tá hann hevur útvarpað og tá evnini ikki vóru til at blíva nakað sjálvur, so var útvarpingin ein sjálvfylgja. Pápi gavst at útvarpa mitt í 90’inum og síðani tá rann eg aftaná Jógvani og Suna Merkistein hvørja ferð tað var landsdystur á Svangaskarði. Tað passaði ikki altíð saman við tímatalvuna í Argja Skúla, men eg hevði so skilagóðar og fittar lærarar at tað plagdi at ganga, ella vóru teir bara glaðir fyri at sleppa av við meg! Tú liggur tætt upp at pápa tínum í útvarping, er tað av tilvild? Nei, tað er nokk ikki av tilvild. Eg plagdi at útvarpa fiktivar dystir í kamarinum hjá mær og tað var við gamla og Jógvani sum fyrimynd. Hvat føroyskt saknar tú mest í Onglandi? Tað er væl familjan og vinir og kenningar. Í Føroyum er altíð okkurt á skránni frá føðingardøgum til veitslur, men tað er eisini deiligt at koma heim til tey um summarið og vetur. Hvat er tín lívrættur? Grindalikkja. Gamli plagar at koma ótrúliga væl frá tí og eg kann eta tað sum kips. Foreldrini plaga at koma væl frá tí tá tey stríðast í køkinum, so tað er oftani góður matur at fáa. Verri er tá eg skal finna upp á okkurt sjálvur! Er tú veiðimaður (haru, fugl, fisk o.a.)? Nú fer onkur sikkurt at flenna, men nei. Eg kann illa kalla meg veiðimann, men mær dámar nú væl at fiska tá eg nú eina ferð fái møguelikan – eisin á vøllinum. Hvussu heldur tú teg í form? Í Føroyum royni eg at spæla so nógvan fótbólt sum eg kann og kann enntá finna upp á at fara í Yndi ella Svimjihøllina, men synd at siga at eg nakrantíð havi verið orduliga í form. Fylgir tú væl við tí, sum hendir heima í Føroyum? Í hesum døgum er ikki ringt at fylgja við gongdini heima, so eg royni at hava eygu og oyru opin fyri tí sum hendir. Ein maður er ákærdur fyri at hava dripið Pidda Hansen, hvussu nógv fyllir tað hjá tær? Eg eri skelkaður av hendingini og teir føroyingarnar eg kenni her niðri tosa nógv um tað. Tað er eisini fleiri ferðir komið upp at venda, tá bretar spyrja um Føroyar og viðurskiftini hjá okkum. Hvør bók liggur á náttborðinum? Eg tori næstan ikki at siga tað, men seinasta bókin eg havi lisið uttanfyri skúlan var ein um Manchester United venjaran Sir Alex Ferguson. Tað var í samband við at hann hevði verið venjarin hjá teimum í 25 ár, so eg helt eg mátti lesa eitt sindur uppá. Hon liggur við síðuna av bókini hjá Liverpool málverjanum, Pepe Reina, og bókini hjá Guns N’ Roses guittarleikaranum, Slash. Nógv verður tosað um at fáa útbúnar føroyingar heim aftur. Hvussu verður við tær? Tað hevði sjálvnadi verið ein dreymur at sloppið at roynt seg á BBC ella eitt nú Sky Sports, men kappingini um slík størv er knallhørð í Bretlandi, so tað er væl hugsandi at leiðin gongur aftur til Føroyar. savnsmynd Tey søgdu um ein bilseljara, at hann tók alt, sum kundi skrúvast leyst, úr nýggju bilunum, áðrenn hann seldi bilarnar. Síðani seldi hann millum annað trygdar­ belti, girstong og eykahjól sum eykaútgerð. Sjálvandi er eyka­ dekk eykaútgerð. Bissniss er bissniss, og nøkur eru meira besnissað í bissnissi enn onnur. Blunkljós er eisini eykaútgerð til bilar í Føroyum. Eykaútgerð, sum nógv velja frá. Verri enn so allir bilar í Føroyum hava blunk­ ljós. Ella vita tey, sum koyra, ikki, hvussu tey fáast at blunka, tá tey eiga at blunka. Veit ikki, um nakar ella nøkur hevur kannað, um kvinnur blunka oftari enn menn, tí menn duga ikki at multitaska, bæði at snara róðrinum og flyta stongina til blunk­ljósini í senn. Ikki er spurt um hetta í manntalinum. Uttan at róðrið verður snarað, snarar bilurin ikki. Hann snarar uttan at hann blunkar. So annað, ikki bæði, hjá monnum. Teir koyra uttan at blunka uttan at rodna. Serliga rundkoyringarnar, sum nú eisini eru á bygd og í útjaðaranum, krevja meira enn multitasking light. Men hetta, at bilar ikki blunka, ger ferðsluna meira spenn­andi, tá tey, sum koyra, skulu gita, hvønn veg, bilurin framman­fyri nú fer, handan vegin ella breiða vegin. Bussar á ongari leið blunka tó altíð. Haldi ikki, ferðslulógin krevur, at blunkljós verða brúkt. Tey eru bara vegleiðandi. Ikki ber til at døma dólskar sjaførar fyri ikki at blunka. Tað er ikki revsivert at blunka til vinstru og snara til høgru. Tað fær onga avleiðing, júst sum í politikki. Signalera eitt, ger tað øvugta, snara 180 stig í bæði borð. Blunkljós eru annars vorðin meira framkomin. Tey sløkkja sjálvi, sum oftast. Viðhvørt er neyðugt næstan at koyra út av vegnum ella upp á gongubreytina fyri at fáa tey at sløkna. Fyrr snaraði bilførarin rútin niður og stakk armin út fyri at vísa, hvønn veg, hann ætlaði sær, tann breiða ella tann smala. Tað gera tey, sum súkkla, fram­vegis. Ella gjørdu. Tað er ringt at stýra við einari hond, tí eru 16 hendur í landsstýrinum. Aðalráðini eru líka nógv sum flokkarnir í samgonguni. So hevði Framsókn ikki bakkað og left the building, vóru aðalráðini framvegis níggju. Aðalráðini kosta so lítið at reka, at har er einki at spara kortini. Tey hava flatan rakstur. Og arbeiðsloysið skal minka, sigur samgongan, sum sjálvandi gongu á odda sym fyrimynd og bjargar arbeiðsplássum, sum skuldu leggjast niður, men tað var so fyri tann 29.oktober. Aftur til bilarnar. Fleiri bilar verða seldir nú, men kortini minkar fólkatalið. Føroyingar liva ikki leingi uttan bil í heimsins dýrasta landi. Uttan at blunka keypa tey bil, so tey ikki noyðast at ganga til handils at keypa heimsins dýrastu mjólk. Mjólkin er sjálvandi so dýr, tí hon er líka skaðilig sum brenni­ vín, sum er so devulsdýrt, tí tað er so skaðiligt. Sá herfyri hesa undurfullu samrøðu í danskari satirusending. Tær eru ikki sum okkara, tær eru stuttligar. Tvey fólk uttan skattalætta standa og roykja og túnatosa uttan fyri Borgerservice. Hann við hana: »Torben er holdt op med at drikke.« Hon: »Nååh, hvorfor dog det?« »Han siger, at øl løser ikke nogen problemer.« »Jo, men det gør mælk heller ikke.« »Det har du ret i.« Meira enn reyvalumma­ heimspeki og gerandislogikkur. Menn duga (heldur) ikki at multitaska. Tað er einki krav at blunka. Tí velja nógv, sum keypa bil, orsaka, nógvir, sum keypa bil, perurnar til blunkljósini frá, tá teir fara oman eftir ynskilistanum við eykaútgerð og seta krossin. Umafturafturum høgni djurhuus Tróndur Arge lagt til rættis: Leo Poulsen Plagdi at útvarpa fiktivar dystir í kamarinum Tróndur Arge fekk sítt gjøgnumbrot sum fótbólts útvarpari á Rás2 fyri fáum árum síðani, men gjørdist beinanvegin ein kend rødd á rásini. Ein turr grindalikkja er gloypibiti, og so dámar honum væl at fiska – eisini á fótbóltsvøllinum Uttan at blunka