mikudagur 14. desember 2011síða 22

Mikudagur 14. desember 2011 · Nr. 145 22 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Miðvikan 2. partur Børnini á myndini av Honnu og Zacharias í fyrsta partinum vóru teirra elstu børn Hensia og Kristian. Tað var eisini komin villa í abbarnar hjá Hensiu. Abbin í faðir­ ætt æt Hanus Zachariassen. Tað var hann, sum gekk burtur á báti í 1905. Abbin í móðurætt var Kristian Olsen. Eisini varð greitt frá Zakaris, son Julius, abbabeiggja Hensiu, sum doyði blaðungur. Hann var trúlovaður við Katrinu í Tjørnuvík, sum seinni giftist við Olaf Petersen lærara, fyrst í Tjørnuvík, síðani á Argjum. Hjallgrim, sonur teirra, greiðir frá, at so stórt var trúfestið, at tey høvdu alla sína tíð mynd av Zakaris hangandi í stovuni, eisini eftir, at Katrina var deyð. Hensia: Pápi lat “Irex” fyri at bjarga húsinum Pápi var á sjónum stóran part av síni tíð. Eina tíð átti hann “Irex”. Hana keypti hann úr Lysekil í Svøríki í 1923. Hon var bygd í Elmshorn í Týsk­landi í 1888. Pápi førdi hana árini 1924-1926. Ein av teimum, sum sigldu við pápa var Hans Havid Hansen í Hósvík, skipari á “Nólsoy”, tá ið hon gekk burtur. Pápi hevði bygt í Streymnesi. Men hetta vóru sera ringar tíðir við heimskreppuni, sum eisini rakti Føroyar meint. Tí kom at standa á hjá mongum. Pápi kom tí í ta støðu, at hann mátti velja í millum at lata húsini ella skipið fara. Tískil seldi hann "Irex" til Absalon Jacobsen á Skála, sum var pápabeiggi Poul Andreas, sum eg seinni giftist við. Pápi var føddur 23. november 1893. Hann fór til skips í 1911 við “Del­ finini” hjá Søren Müller í Havn. Skipari tá var Sofus Højgaard ættaður úr Rituvík. Hann misti konuna og giftist seinni við Helenu Egholm, jarðarmóðir í Havn. Seinni fór pápi við sluppini “Saltoyra”, eisini hjá Müller reiðarínum. Pápi tók skiparaprógv í 1915 hjá Jens í Dali í Havn. Sama ár var hann 2. bestimaður hjá Kvívíks Tumm­asi við “Streymoynni” hjá Oyggja­felagnum í Havn, sum tá var eitt stórt reiðarí. Í 1916 var pápi við “Mariu” hjá Tummasi við Kráir í Vági. Um várið 1917 var pápi við “H.M. Stanley” úr Vági. Tá tóku teir upp manningina av eini jollu av einum enskum trolara, sum ein týskur kavbátur hevði søkt. Í 1917 og 1918 førdi pápi “Bonetu” hjá Niels Jákupi Nielsen, keyp­ manni í Sandavági. Í 1919 førdi hann “Research” úr Sandavági og 1920-1922 “William Stephenson” hjá Mari­onnu Nielsen í Vestmanna. Hon var vanliga kallað Marianna hjá sýslu­mann­in­um. Hon var ein tann fyrsti kvinnu­ligu reiðari í landin­um. Hon kom úr Vágum til Vest­manna at reka reiðarí. Meðan teir á sumri 1920 lógu avhálaðir á Langanesgrunninum sóu teir langt burturi nakað, sum líktist eini boyu. Teir fara í bátin at vita, hvat hetta var. Nakað seinni koma teir sleipandi við hesum lut­ in­um. Tá var hetta ein mina, og pápi bað teir sleppa hesum í stundini. Tað hevði verið lítið av fiski hetta summarið. Fleiri skip høvdu sæð minur og fóru heim. Men “William Stephenson” bleiv liggjandi saman við øðrum skipum, og hesi skip fingu nógvan fisk. Men vandaleyst hevur tað ikki verið, tí “Karen” úr Vági hvarv við mann og mús sama ár, og hildið varð fyri vist, at tað var orsakað av minu. Aftaná at pápi hevði havt “Irex” var hann við ymiskum skip­um. Í 1928 og 1929 førdi hann “Eyst­ uroynna” av Strondum. Í 1931 var hann við “Skálanes” hjá Dáva í Gerðum. Hon var bygd fyri “Erne­ stinu”, sum Dávur hevði mist í 1930 á Suðurlandinum. Ófrættatíðindi frá “Ananu.” Í 1936 róði pápi út frá “Ananu” í Grønlandi. Hetta er størsta fiski­far, sum føroyingar hava átt, í hvussu er um hugt verður eftir mann­ing­ ar­talinum. Skipið var 5.000 tons til støddar. Tað vóru ikki færri enn 160 mans við. Hetta var seinna árið “Anana” var í flotanum. Hetta árið gekk nógv verri enn í 1935. Tað viðraði illa. Umframt hetta vóru trupulleikar við donsku myndugleikunum. Kom­ nir heim aftur varð “Anana” seld. Pápi var á báti saman við Jo­ hannes Iversen í Kvívík, Joen Jacob­sen í Hvalvík og Anton Oluf Vang í Kvívík. Tilsamans vóru 26 bátar, sum avreiddu til “Ananu”, har manning umborð fekk fiskin til høldar. Eitt kvøldið ringja tey av reiða­ rínum Uvak og siga, at báturin, sum pápi var við, var burturgingin. Um pápi var deyður, nei, tað vistu tey ikki. Mamma fekk ein slíkan hvøkk. Hon var við barn, og tað barnið doyði fimm mánaður gamalt. Hild­ ið var, at barnið fekk mein av skelk­ inum, sum mamma fekk. Men mamma ringdi dagin eftir til reiðaríi og fekk at vita, at har var eingin mannskaði. Tað sum veruliga hendi, var, at teir mistu tríggjar bátar av dekkinum á Kappaleiðini á ferðini heim, og aðrir bátar fingu skaða. Tað var illveður ímóti. Skipið hevði eina so lítla maskinu, at teir kláraðu ikki at andøva, og tóku teir tí skipið undan. Tá fáa teir hendan sjógvin, og panikkur var umborð. Tað mundi vera hetta, sum elvdi til hesi tíðindi, sum skaptu óneyðugt órógv heima. Tey seinastu árini pápi var á sjó­num, var hann bestimaður hjá beiggja mínum, Kristiani. Hetta var við "Sæborg" í Leirvík. Kristian fylti annars 90 ár nú um dagarnar. Eg kann siga, at eg eri uppvaksin mill­um sjómenn. Men Hanus, beiggi, fór at læra til málara ungur. Stein­bjørn fór so at læra hjá honum, og hann er kendur málari í dag. Hákun var nógv ár til skips, men hann fór seinni at koyra buss. Sonur hansara, Heðin, kendur frá politikki, hevur tikið við eftir honum. Pápi doyði 30. apríl 1981. Fyrsta wc í Streymnesi Sum ung var mamma í Vestmanna, har hon seymaði oljudansar fyri reiðaran Marionnu Nielsen, tað vóru so onnur sum ferniseraðu teir. Hetta var áðrenn oljudansar vóru framleiddir á verksmiðjum. Tá ið mamma kom aftur til Streym­nesar, hevði hon við sær fyrsta wc, sum kom til Streymnesar. Tað varð eisini sett upp heima hjá okkum. Sisternan var av jarni og hekk uppi undir loftinum. Tí sigi eg framvegis at ”at sláa niður”. Pápi fór til skips í mars og kom heim aftur í oktober. Hann mátti gera nógv arbeiði, meðan hann var heima. Pápi hevði gjørt ein køst í túninum, og hann skuldi tøm­ ast, áðrenn hann fór avstað. Tøð­ rúgvan var løgd so nær veltuna sum gjørligt, og pápi snøggaði hana til. Tá var so mikið lættari hjá okk­um heima at seta epli niður. Ein Hensia Jacobsen: Pápi var ein rættur sjómaður Pápi Hensiu, Zacharias Zachariassen, var ein rættur sjómaður av tí gamla slagnum. Sum greitt frá í fyrsta partinum mundi hann blaðungur doyð á sjónum. Men her kom hann at balast í nógv ár Johanna og Zakaris Sigga Sofía og Kristian Olsen, omma og abbi Hensiu í móðurætt Hensia Jacobsen