fríggjadagur 23. desember 2011síða 11

11 Fríggjadagur 23. desember 2011 · Nr. 149 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Snorri Brend Strendur: Klokkan var ikki farin nógv av seks gjára­ morgunin, tá hjúnini Súsanna og Niels Martin Olsen vóru tikin á bóli, í orðsins sanna týdningi. Á miðjari nátt høvdu børn teirra og onnur sett upp eitt heiðursportur við hús­ini undir Torvbrekku á Strond­ um. Hetta var tó bert fyrsta stigið í ætlanini at heiðra silvurbrúðarparið. Nakrar fáar tímar seinni, árla á morgni savnaðust børn, familja og onnur líka norð­an úr Tjørnuvík og Hal­ dórs­vík uttanfyri húsini og skóru í at syngja tveir sangir í hesum sambandi. – Tey hava dugað sera væl at hildið tað hemmiligt. Vit merktu so ikki nakað á nøkrum teirra dagin fyri. Alt hevur gingið so sera friðarliga fyri seg, greiðir ein ovurfegin Súsanna frá. Aftaná var ein góður drekka­munnur á skránni, og so­leiðis var allan fyrrapartin fram ímóti middegi í gjár, tá Súsanna fór til Havnar at keypa tær seinastu jóla­ gáv­urnar, saman við mann­ inum, ið arbeiðir í høv­uðs­ staðnum. – Hetta hevur verið ein fínur dagur, sigur hon. – Nú gleða vit okkum bara til fríggjakvøldið í næstu viku, tá vit verða eini 280 fólk savnaði saman í Bygdarhúsinum í Leirvík. Kongabræv Súsanna minnist væl tann minniliga dagin í 1986, tá hon sum bert 16 ára gomul og Niels Martin sum 20 ára gamal giftust. Av tí at hon var so mikið ung, mátti serloyvi fáast til tey bæði ungu at ganga saman í hjúnaband – eitt sonevnt Kongabræv. Tey máttu eisini fáa loyvi frá for­eldrunum fyri at kunna gift­ast. Tað var presturin á stað­ num, Petur Petersen sum skip­aði pappírsarbeiðið, með­ an Jógvan Fríðriksson, sum nú er bispur okkara, gifti tey í Sjóvar kirkju. At Súsanna bert var 16 ára gomul sum brúður, fekk sum vera man prátið at ganga. – Tað vóru tey sum vóru sannførd um, at eg var við barn, og at tað var orsøkin til at eg giftist sooo ung, sigur Súsanna, sum eins og Niels Martin bæði eru vaksin upp við trúgvandi foreldrum. – Men tað var eg ikki. TAÐ var ikki orsøkin til at vit skuldu giftast, og eingin pressaði okkum til tað. Vit vóru simpelthen bara so for­ elskað, sigur hon við einum brosi. Prellaði av Okkum vitandi er Súsanna yngsta brúðurin her á landi. Júst tí, kom tað sera óvart á fólk at hon skuldi giftast fyri 25 árum síðani. – Summi gleddust sjálv­ andi saman við okkum, men tað vóru eisini tey ið bein­ leiðis tóku synd í mær. – Tey góvu okkum ikki nógvar tjansir fyri okk­ara hjúnabandi. Tey mest dap­ urt­skygdu søgdu, at hetta fór ikki at halda longur enn nakrar fáar mánaðir – kanska ikki longur enn til ólavsøku árið eftir, sigur Súsanna og brosar. Men fyri tey bæði høvdu hesir spádómarnir einki at siga: – Teir líkasum prellaðu av, tá man er so forelskaður. Hetta kom í øllum førum ikki langt inn um húðina á okkum báðum. Um hetta mundið arbeiddi Súsanna í einasta handlinum í heimbygdini Haldórsvík – handilin hjá Niels Hansen. Tað fyrsta árið búðu tey heima hjá foreldrum hen­ nara í Vík, men tá elsti son­ urin, Bogi varð føddur eitt ár seinni, fluttu tey út á Strendur. Og her búgva tey enn. – Eg ivaðist onga løtu í, at hjúnaband okkara fór at halda. Og tað hevur tað gjørt til denna dag. snorri@sosialurin.fo Vit vóru – og eru – so forelskað SILVURBRÚDLEYP – Tað vóru tey sum ikki trúðu, at hjúnaband okkara fór at halda longur enn til ólavsøku, sigur 41 (einogfjøruti!) ára gamla Súsanna Hammer Olsen á Strondum. Í gjár høvdu hon og maðurin, Niels Martin, silvurbrúdleyp FORELSKAÐ Tað vóru ikki øll, sum vóru eins fegin um tað, tá Súsanna og Niels Martin Olsen giftust fyri 25 árum síðani. – Men vit vóru bara so forelskað, greiðir Súsanna frá. Her eru hon og maðurin, Niels Martin avmyndað saman við foreldrum sínum Mynd: Ruth Olsen Tað vóru tey sum vóru sannførd um, at eg var við barn, og at tað var orsøkin til at eg giftist sooo ung