mikudagur 18. januar 2012síða 6

Mikudagur 18. januar 2012 · Nr. 8 6 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 er mangan hart. Men tað er ikki fyrr enn man er komin inn, at tað veru­liga stríðið byrjar, sigur hon hugsunar­som. Skilir frustratiónina Hóast tað gekk hart útyvir hana persónliga, so skilir Jóna, at fólk vórðu ill, bangin og frustrerað um tey stóru málini, sum samgongan hevur tikið upp. – Hatta er jú ein stór broyting, og eg skilji væl, at fólk høvdu nógvar frustratiónir. Tey vóru helst skuffað av mær, tí tey høvdu kanska ikki væntað, at eg fór at atkvøða fyri einum slíkum upp­skoti. Jóna heldur tó, at nýggjar skip­ anir altíð fara at skapa ør­kymlan. Ofta vísir tað seg tó, tá ein tíð er farin, at tað ikki er so galið, sum frammanundan hildið. Men hon slær fast, at tað altíð fara at vera mál í politikki, sum tær ikki hóvar. – Politikkur snýr seg um at svølgja nakrar kamelar fyri at kunna ávirka nøkur onnur mál. Tað er eisini galdandi fyri meg. Skal eg kunna arbeiða fyri mín­um hjartamálum, so má eg vera har, sum avgerðirnar verða tiknar. Tað hava tó ikki bara verið nega­tivar viðmerkingar. Fleiri eru eisini, sum stuðla Jónu, og sum biðja hana halda á. – Tá harðast leikaði á, og eg hugsaði um at gevast, vóru fleiri, sum bakkaðu meg upp. Ein segði, at um eg gavst í politikki, bara tí eg fekk eina harða byrjan, so fekk eg allar mínar veljarar uppá nakkan. Og tað var hóast alt verri enn at hava ill mótstøðufólk, heldur Jóna. Hon viðgongur, at um hon hevði havt sitið í fleiri valskeið, hevði hon kanska handlað øðrvísi. Men hon var spildurnýggj í tinginum, og tað var ringt at hava tað stóra yvirblikkið. – Tað var sum ein bóltur, sum fór á rull, og tað bleiv bara meiri og meiri og meiri. Men eg haldi, at eg kann halda høvdinum høgt. Hinvegin eru fleiri, sum áttu at lært seg at stýrt frustratiónunum betri. Eg eri ikki beisk, men eg hevði altso ikki uppiborið hasa út­spillingina, heldur Jóna. At hjálpa Størsta hjartamál hennara er framvegis tey, ið á onkran hátt eru fyri vanbýti í samfelagnum. Jóna heldur, at hóast vit hava eitt gott samfelag, so eru nógvir sam­ felagsbólkar, sum detta burtur­ ímillum. – Tað eru nógv í Føroyum, sum hava tørv á eini hjálpandi hond. Vit hava ikki verið nóg góð til at hugsa um allar føroy­ ingar, tí vit hugsa altíð um tey so­nevndu »normalu«. Taka vit Marknagilsdepilin sum dømi, so kostar hann 400 milliónir. Og tað verður alt ov lítið hugsað um umstøðurnar hjá brekaðum, orðblindum ella øðrum við eitt sindur øðrvísi tørvi. – Vit hava eisini sæð fleiri dømi um, at fólk mugu berjast sum úlvur á skóg fyri at vinna sær nøkur – í míni verð – sjálv­ søgd rættindi. Tá tey so endiliga fáa hjálp, so hoyra vit, hvussu fan­tastiskt tað er. Tað haldi eg slett ikki. Eg haldi tað hinvegin vera fantastiskt, at vit ikki gera meiri fyri at hjálpa teimum nógv fyrr. Jóna lýsir seg sum eina kenslu­borna kvinnu. – Eg búði nógv hjá ommu míni, tá eg vaks upp. Kanska stavar tað frá henni. Men tað liggur djúpt í mær at hjálpa teimum, sum hava hjálp fyri neyðini. Eg føli veruliga við teimum. Tí hevur Jóna eisini ilt við at skilja, hvussu fólk kundu vera so órein ímóti henni, og hví tey als ikki dugdu at sýna empati móti tí menniskjanum, sum hóast alt er aftanfyri politikaran. – Hasin atburðurin og handan útspillingin liggja so sera fjart frá mær, og eg hevði ongantíð farið uppí eitt slíkt kór, sum bara vil rakka fólk niður. Vit undrast onkun­tíð á, at børnini happa hvøn­nannan, men børnini gera tað, tí tey vaksnu gera tað. Lært nógv Eingin av hinum nývaldu ting­ fólkunum var fyri somu ákoyr­ ingum, sum Jóna Mortensen. Fleiri av teimum garvaðu ting­ fólk­unum undraðust á, at hon varð so nógv umrødd í miðl­unum. Men Jóna hevur lært nógv sein­ astu mánaðirnar. – Eg eri nú nógv betri rustað til politiska spælið. Eg havi lært, at fólk eru eirindaleys, og tey kunnu gerast beinleiðis órein, um tey kenna seg kroyst. Og eg havi funnið útav, at nógv fólk ikki duga at stýra sínum frustra­ tiónum. Jóna hevur latið sín face­book­ profil uppaftur, men treyt­irnar eru øðrvísi nú. – Óansæð hvat eg skrivi, so verður tað nú vent til politikk. Ein dagin legði eg eitt sitat út av Dalai Lama, og mín sann, um onkur ikki fekk vent tí til mína støðu og flatskattin. So tann stutt­leikin, sum eg mangan hevði á facebook við at vera við í longum og áhugaverdum tráðum, er farin. Tað er ókey, at tað er soleiðis; tað má eg bara liva við. Hon umhugsar tó at gera sær ein nýggjan profil, har hon bara hevur familju og persónligar vinir. – Facebook er ein hentur sam­ skiftismiðil, men hatta er ikki ein pallur, sum eg havi hug at stilla meg út á einaferð afturat, heldur Jóna. Hóast politiska karrieran byrj­aði við einum turbulentum túri í miðlameldrinum, so er Jóna postiv, tá vit tosa um hennara polit­isku framtíð. – Hetta er ein góð barlast at hava til restina av valskeiðnum. Eg fái helst úr at gera komandi árini, tí tað eru nógvir føroy­ ingar, sum hava tørv á eini hjálp­ andi hond. Vit mugu hava eina hug­burðs­broyting, so vit auto­ matiskt hugsa tey veikastu inn í okkara avgerðir. – Men eg vóni, at restin av val­ skeiðnum verður so mikið huga­ lig og arbeiðslig, at eg fái hug at stilla uppaftur til næsta val. eydna@sosialurin.fo í meldrinum Fakta: • Jóna Mortensen • Ættað úr Havn • Gift við Carl Mortensen • Eigur trý børn: Eyðun 31 ár, Høgni Raja 22 ár og Anitha 19 ár • Útbúgvin bankakvinna og hevur starvast í Eik í 26 ár • Tey veikastu hava altíð staðið hjarta hennara serliga nær • Er virkin í Reyða Krossi og Føroya Væl • Hevur stillað upp tríggjar ferðir áður: til seinasta løgtingsval, seinasta býráðsval og seinasta fólkatingsval • í frítíðini dámar Jónu væl at lesa bøkur, ið læra hana nakað – bæði spirituellar og upplýsandi annars. • Jóna er millum annað eisini kend fyri at tosa opið og alment um at vera sjúk av krabbameini, fyri stóru innsavningina til Somalia, sum hon stóð fyri í 2011, og fyri síni mongu lesarabrøv. • Móðir Theresa er hennara størsta fyrimynd – Eg rann ikki undan kritikki, eg rann undan ágangi. Tað var óreint og skitið, sigur løg­tings­ kvinnan Jóna Mortensen, sum stongdi sín facebook- profil eftir hørð persónlig álop orsakað av politikk­ inum hjá samgonguni Mynd: Finnur Justinussen