mánadagur 23. januar 2012síða 24

Mánadagur 23. januar 2012 · Nr. 10 24 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Kjak Tá fíggjarlógaruppskotið fyri 2012 6skal til 2. viðgerð í Løgtinginum í næstu viku, kemur andstøðan í fíggj­ar­ nevndini við eini alter­na­ tivari fíggjarlóg. Talan verður um eina fíggjarlóg, ið inniber munandi minni hall enn uppskotið frá samgonguni. Hetta verður serliga gjørt við, at andstøðan rað­festir fleiri mennandi og vakst­ rarskapandi íløgur kring landið, saman við tálm­an av rakstrar­útreiðslu­vøkstr­i­ num hjá tí almenna og nýggj­ um inntøkum. Alneyðugt er at fremja veruligar nýskipanir í før­ oyska samfelagnum. Bæði inn­an almenna fyrisiting, komm­un­ur, skúlar, pensjón og fiski­vinnuna. Hetta er neyð­ugt fyri at tryggja, at før­oy­ingar fáa sum mest væl­ferð fyri tøka tilfeingið. Hartil neyðugt við eini skatta­um­legg­ing, ið vendir sosialt rætt. Komandi árið fer and­støð­ an tí at leggja eina røð av upp­skotum fyri á Løgtingi fyri at menna og nýskipa føroyska samfelagið. Alternativa fíggjarlógin verður løgd fram í sam­bandi við, at álitið frá fíggj­ar- nevndini verður lagt fyri á Løgtingi í næstu viku. Á Løgtingi, 20. januar 2012 Kristina Háfoss, Aksel V. Johannesen og Eyðgunn Samuelsen Andstøðan í fíggjarnevndini kemur við alternativari fíggjarlóg Í einum vinnulívstíðarriti sá eg nú ein dagin Peter Amst­ rup, formann fyri donsku vinnu­skúlarnar, verða endur­givin fyri at siga um sínar næmingar: “Nógvir kenna á sær, at tað ikki er neyð­ugt hjá teimum at strev­ ast og stríðast. Teir hava treytaleyst álit á, at hvat so hendir, hvat teir enn velja, so fer samfelagið (ríkis- og kommunukassin, red.) undir øllum umstøðum at syrgja fyri, at teir hava tað gott...” Ongin ivi er um, nú veru­ ligu vinnulívsfólk okkara verða “gingin omaná” av toretiskum frøðingum, sum ikki hava annað í sjáttuni enn eina teoretiska próvtøku – hon er sjálvandi ikki at seta niður á – men uttan at kenna til veruliga vinnuliga gerandisdagin, samstundis sum okkara fjølmiðlafólk skorða undir hesar, koma vit styttri. Sá í greinini “Makrel­ korrup­tión” hjá Hermanni Oskar­ssyni, har hann tók soleiðis til: “Gevist við hesum korrupta og korrum­ perandi spælinum, at geva einum lítlum, og framman­ undan ríkum úrvalsliði av føroyingum hesar milliard­ irnar” – Hann brúkar ofta “úrvalslið” og “korruptu”. Tá teoriin stýrir heldur enn veruleikin Veit ikki hví, men skrivingin hjá Hermanni minnir meg vanliga á bókina hjá Samuel Rachlin, har hann m.a. greiðir frá, tá foreldur hansara, sum jødar, vórðu tvangsflutt til Sibirien. Har greiðir hann frá, at “fólkið har fiskaði laks við gørnum niður ígjøgnum ís-holini, við eftirliti úr Moskva. Ein dagin koma boð frá Kreml, at fiskaríið var ov lítið, tí skuldu tey seta gørn­ ini tvær ferðir heldur enn eina­ferð um samdøgrið. Fisk­ ararnir royndu at greiða frá, at gjørdu teir eftir boðunum, fóru teir ikki at fáa so nógv, tí tað gjørdist meiri ófriðarligt við at seta tvær ferðir. – Onki batti, og tá teir gjørdu eftir boðunum at seta tvær ferðir, fekst helmingin minni”. Vinnuhúsið eigur at traðka í karakter Ferð eftir ferð at kalla okkara vinnulívsfólk, reiðarar og politiska systemið fyri kor­ rupt, uttan at Vinnuhúsið ger bart, undrar meg stórliga. Havi nevnt tað fyrr, her haldi eg, at Vinnuhúsið eigur at traðka í karakter. Ella er Vinnhúsið bara annar “al­mennur” stovnur, sum verður privat fíggjaður! – Minnist til, at Hermann Oskar­sson og aðrir við hon­ um eru ráðgevarar hjá Kring­ varpinum og mangan verður talað til lægsta felagsnevnara, ein sum við øvund etur seg upp ígjøgnum samfelagið. Vinnulívsfólkið ikki nakað “úrvalslið” Latið okkum til eina og hvørja tíð hava í huga, at før­oyska vinnulívsfólkið er ikki nakað “úrvalslið” á tann hátt Hermann hugsar – hálv- ella fullkorruptir – men persónar, sum í longri og styttri tíð, fleiri í fleiri ár tíggjur, hava gjørt millóna- og milliardaíløgur fyri at fáa okkara tilfeingið til høldar. Tað er sanniliga stórur mun­ur á fastløntum teo­ret­ iskum frøðingum á trygg­ um sessum sum fleiri sita og droyma um nakað sum ikki er, og so veruligar vinnu­ lívs­menn, sum dagliga virka og gera tað, at samfelagið Føroyar livir so væl á allan hátt sosialt, heilsuliga og ikki minst mentanarliga. Fastløntir frøðingar og verulig vinnulívsfólk Jógvan við Keldu Ferð eftir ferð at kalla okkara vinnulívsfólk, reiðarar og politiska systemið fyri korrupt, uttan at Vinnuhúsið ger bart, er at undrast á Tað var einaferð ein gomul kona sum búði í danska høvuðsstaðnum, K e y p m a n n a h a v n . Hvønn morgun fór hon, fá­tæksliga ílatin og við einum pjøka í hond­ini, frá húsum við leiðini móti høvuðs­jarn­breyt­ar­ støðini, har hon setti seg. Har sat hon frá morgni til myrk­urs. Pjøkan legði hon framm­an fyri seg, soleiðis at fólk, sum gingu framvið, tóku synd í sær, og ikki var sørt av smápeningi í pjøkanum, tá hon á kvøldi legði leið­ ina heimaftur. Sum árini gingu, gjørd­ist gamla konan ein partur av býarmyndini. Eisini donsku dag­bløð­ ini vístu henni áhuga og kallaði hana »posa­ dam­an«, og ikki var sørt, at synd varð tikið í henni. Ja, enntá rukku tíð­inda-umtalurnar heilt upp á politiskt ideologiskt støði, sum eitt dømi um stóra stættarmunin í danska vælferðarsamfelagnum. Men so var einaferð onkur, sum gjørdist ser­ liga áhugaður fyri hesi syndarligu støðu, sum hendnan neyðars gamla konan var komin í, og setti sær fyri at kanna málið nærri. Eftir neyvar kanningar vísti tað seg, at konan var peningaliga rættiliga væl fyri við trivaligari bankabók. ... Tað forðaði henni kortini ikki í at bidda frá fólki, sum enntá vóru munandi verri fyri, enn hon sjálv var. Tað var ikki av neyð, hon biddaði. Sum árini gingu, var hetta blivin ein lívsstílur... Tað sigst, at gamla kon­an nú er givin at bidda. Hon fekk samvitskubit. Helt tað ikki longur vera rímiligt at bidda frá fólki, sum vóru verri fyri enn ein sjálvur.... Men nú hevur gamla konan fingið ein av­loys­ ara. Ikki vása­klæddan, ikki við pjøka, og ikki á trappusteininum framm­an fyri høvuðs­ ja r n ­b rey ta ­s tø ð ­i n a , men væl­klæddur við stres­s­mappu undir lið og einum stórum smíli um alt andlitið, á trappusteininum framm­an fyri Christ­ ians­borg. Posakonan Tórfinn Smith Tað var ikki av neyð, hon biddaði. Sum árini gingu, var hetta blivin ein lívsstílur...