fríggjadagur 10. februar 2012síða 12

Fríggjadagur 10. februar 2012 · Nr. 18 12 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Skelkandi vóru boðini, tá vit frættu, at Emma var farin. Hug­tungt er, nú okkara elsk­ aða kona, móðir, systir og omma ikki longur er mill­um okkara. Seinastu árini var Emma nógv merkt av sjúku, men kortini komu hesi boð sera dátt við. Júst sum vit fylgdu vermóður okk­ara í Póllandi komu hesi sorgar­ boð, ið løgdu stein omaná byrðu. Eftir situr familj­an við sorgini og sakn­in­um. Men gott er at eiga sterk og góð minnir um Emmu, ið kunnu styrkja í hesu tíð. Emma var savnandi megin í familjuni, ein miðdepil ið helt familjuni saman við síni umsorgan og umhugsni – altíð góð hjá hennara nærm­astu at heita á; holl í ráðum og í lívsvísdómi. Tí verður saknurin tess størri fyri okkum, ið eftir sita. Vit minnast Emmu sum eina gløgga fyrimynd, ið hevði nógvar góðar eginleikar, ein sterkur leiðari, ið sum fáur dugdi væl við fólki. Umhugsni og egið lyndi vóru aðaltættir í hennara útstráling. Emma Viderø Johannesen varð fødd 4. juni 1934 í Klaks­ vík. Sum ársgomul flutti hon við foreldrum sínum til Havnar, har hon vaks upp. Pápin var prestur í Adventista­kirkjuni, meðan mamman ansaði børnum og hevði egnan handil í heim­ inum. Emma var elst av trim­ um syskjum, brøður hennara vóru Ásbjørn og Sverri Viderø. Fyrstu árini gekk hon í skúla hjá Betty Arge og seinni í realskúla. Hálvvaksin fór hon til Íslands, har hon starvaðist á katólskum sjúkra­húsi. Seinni starvaðist hon á adventista-sanatorium Skods­borg norðanfyri Keyp­ mannhavn. Eftir hetta fór hon í skrivstovulæru hjá Waag­stein sakførara í Tórs­ havn í sløk 4 ár. Í 1956 giftust Emma og maður hennara Sigma­r, og fingu tey sonin Birgir. Eftir lærutíðina fór hon í skrivstovustarv hjá Tórs­havnar Kommunu, har hon starv­aðist í sløk 40 ár, eitt nú sum skrivari hjá býar­arki­tektin­um Gunnari Hoy­dal. Trúgv hennara stóð henni alt lívið nær. Hetta kom til sjóndar í virksemi hennara í Adventistakirkjuni, ið hon var virkin partur av. Nevn­ ast kann, at hon stóð á odda fyri at útvega kirkjuni grundstykki saman við Peturi í Gong býráðslimi. Emma var annars serliga kend fyri síni kreativu evnir. Hon dugdi væl at binda, hekla og tekna. Hetta dámdi henni væl, og nógv frítíð fór við hesum. Hetta fekk familj­ an stóran ágóða av. Eisini var Emma sera tilvitað um sam­ felags­viður­skifti, og serliga vóru tað tey veiku í sam­ felagnum, sum stóðu hjarta hennara nær. Hetta hjarta­ mál hennara kom eisini til sjóndar í hennara virkna limaskapi í Meginfelag teirra brekaðu. Ein stór gleði í hennara lívi var at gerast omma, tá son­urin Birgir og konan Agniezska fingu børnini Emmu og David. Sam­bandið teirra millum var til tað síðsta sera sterkt og inniligt. Seinastu árini var Emma innløgd á deild sjey og á deild fimm vegna sjúku. Hetta var ein trupul tíð fyri hana og familjuna, men starvsfólkini á deildini veittu henni dyggan stuðul og hjálp. Hetta skulu tey eiga stóra tøkk fyri. Eftir situr familjan við stórum sakni, men nógvum livandi og góðum minnum um okkara kæru Emmu. Vit vilja við hesum lýsa frið og signing Harrans yvir minni hennara, Hvíl í friði elskaða kona, mamma og omma. Sigmar, Birgir, Agniezska, Emma, Dávid og Benjamin Eg eri so kedd av, at tú ikki ert   her. Tú hevur verið vekk í sjey ár, men tað følist, sum tað var i gjár, eg sá teg. Tey minni, eg havi um teg, eru nógv saknað og kunnu ikki sigast við orðum. Allan tann kærleikan og alla ta gleði, tú gav mær, eri eg takksom fyri. Tú hevur lært meg nógv um lívið. Takk fyri at eg fekk loyvi til at bera teg i níggju mán­ aðir og at taka ábyrgd av tær, mítt deiliga lítla barn, og at eg slapp at verða mamma tín eina tið. Eg elski teg. Tú vart ein gáva frá Gudi, sum hann vildi hava aftur. Eg hugsi um teg hvønn dag, og hvat tú tekst við. Mítt elskaða barn, mamma gleðir seg inntil vit síggj­ast aftur. men eg veit ikki, nær tað verður, men ein dag verð­ur tað. Takk mítt elskaðia barn, at eg fekk lov at vera mamma tín eina tíð her á føld. Eg elski teg mamma tín Nøvn 26. januar fingu Anna Elisabeth og René Thomsen, Tvøroyri, eina dóttir. Hon var 52 cm og vigaði 3050 gr. 1. februar fingu Maria við Neyst og Erik Ernesto Nielsen úr Klaksvík, ein son. Hann vigaði 3200 kg og 53 cm longur. 5. februar fingu Malan Lützen og Trúgvi Hansen, Tórshavn, eina dóttur. Hon var 55 cm long og vigaði 3960 gr. Tann 29. november 2011 bleiv lítla, fitta Iðunn, dóttir Súsannu Holm & Magna Mohr, fødd í Holcombe, Devon í Onglandi. Her er hon avmyndað saman við systkjunum Ró, Aski og Vón. Føðingar 3. januar fingu Randi og Sigurd Hentze, Skopun, eina dóttur. Hon vigaði 3230 gr og var 51 cm long, 1. febr. fingu Gunn­ hild Johns­dótt­ir Anthoniussen, Húsa­ vík, og Hallur Hall­ mars­son Winth­er, Skopun, eina dótt­ur. Hon var 51 cm long og vigaði 3610 gr. 8. februar fingu Sunneva Mellemgaard og Oddur Hentze, Tórshavn, tvíburar, gentu og drong. Gentan vigaði 2925 gr og var 50 cm long. Drongurin vigaði 2650 gr og var 50 cm langur. Minningarorð um Emmu Viderø Johannesen Minningarorð um Jens Harry S. Dimon 26.10/2004 – 10.2/2005