mikudagur 15. februar 2012síða 20

Mikudagur 15. februar 2012 · Nr. 20 20 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Ítróttur Pætur Albinus Ein miðvikudag ímillum tær fýra ferðirnar, hann setir seg umborð á Smyril ávegis til Suðuroynna, er VB- venjarin, Kári Horn, staddur í heim­ býnum, høvuðsstaðnum Tórs­havn. Hann ferðast nógv og má toyggja seg fyri at fáa familju-, arbeiðs- og venjaralívið at hanga saman, men hetta hevur hann sjálvur valt. Hond­bóltur er rótfestur í familjuni frá barns­beini av, og undan hesum kapp­ingarárinum tók hann av­gerð­ ina um at á fyrsta sinni kasta seg út í venjaralívið hjá vaksnum. Hann er nú snúningsdepil í siðvandu hond­ bóltsbygdini, Vági, har hann gongur á odda hjá fremsta kvinnuliði felagsins. Liggur til familjuna – Hondbóltur hevur altíð verið ein partur av okkara familju. Eg havi sjálvur spælt hondbólt síðani eg sum fýra ára gamal fór til mini- hondbólt í Eysturskúlanum hjá Svannu (Hanusardóttir, blðm.). Omma mín, Elsa Horn, var við í Neistanum frá byrjan, og mamma mín, Elsa Horn, er eisini í felagnum. Eg havi eisini ein lítlabeiggja, sum spælir, sigur Kári Horn, sum trúgvur mót­vegis siðvenjuni í familjuni tekur lut í hondbóltinum. Hann er nærmast sjálvsagt upp­ vaksin í Neistanum, men hevur síðani eisini spælt í danska felag­ num Nykøbing FH, har hann eisini av álvara fekk kveikt sín áhuga í at gerast venjari. – Eg var tað, sum teir har kallaðu gubbi at ungdómsliðum í felagnum. Tað merkti, at vit á besta liðnum inn ímillum skuldu venja tey yngru og eitt nú vísa teimum, hvussu vit eldru venja, sigur Kári, sum altíð – eisini sum spælari – hevur hugsað nógv hondbólt og tískil ikki verið langt frá einum venjarayrki. – Sum spælari var eg kanska ein strævin spælari hjá venjaranum at hava við at gera. Eg hevði altíð mínar meiningar. Venjarin hjá mær í Danmark bað meg bara fara at vera venjari, eftirsum eg altíð skuldi vera so klókur, og í grundini gav hann mær eitt spark í reyvina, tí tá ið eg so fekk eitt tilboð um at venja eitt ungdómslið í felagnum, tók eg av, greiðir Kári frá um byrjanina upp á venjaraleið hansara. Hugskot til føroyingar Tá ið Kári Horn spældi í Nykøbing FH, var hann sum nevnt gubbi at yngri liðum í felagnum, har hann skuldi venja tey nú og tá. Eitt sera gott hugskot sambært honum, sum føroyingar kundu tikið upp. – Talan var um eitt frálíkt sam­ starv ímillum tey eldru og tey yngru í felagnum. Vit vístu teimum eitt nú hvussu vit eldru venja, og aftur­fyri vóru tey í høllini til dystir og heppaðu á okkum. Í Føroyum sært tú ofta bara leikararnar ein tíma í dysti ein sunnudag, so eg haldi avgjørt, at hetta hugskotið er nakað, vit í Føroyum burdu tikið upp, sigur Kári. Fyri tey yngru í felagnum vóru leikararnir sannar fyrimyndir og høvdu málað seg við nøvnum teirra, tá ið tey stuðlaðu teimum undir dysti. Tilboð frá VB Heimafturkomin til Føroya hevur Kári sjálvur spælt hondbólt í barn­ dómsfelagnum Neistanum, men eisini eitt ár í StÍF. Hann hevur tó allatíð havt eitt venjarastarv í ung­ dómsdeildini við síðuna av, bæði hjá Neistanum og StÍF, umframt at hann hevur staðið á odda fyri U16- kvinnulandsliðnum. Tað var júst venjarastarvið hjá hesum lands­lið­ num, sum upprunaliga knýtti hann til VB, har hann nú er venjari. – Eg var og vandi U16-kvinnu­ landsliðið í Vági, og tá spurdi Egil (Steintórsson, formaður í VB, blðm.) um eg ikki hevði hug at venja kvinnurnar í felagnum. Tað var kanska mest skemt og eg trúði Kári Horn Ungur venjari Hondbóltur Hóast hann er livandi og mælskur sum fáur venjari, so vísir hann á, at hann bara hevur borðreitt við einum skeldi í 18 dystir. Við sínum bara 35 árum er hann uttan samanbering yngsti venjarin í deildini og spildurnýggjur venjari í vaksnamannahondbólti, men ikki trýtur við at hava góð úrslit at vísa á hjá VB-venjaranum, Kára Horn. Um vikuskiftið vann hann silvur í steypakappingini og enn bankar lið hansara á dyrnar um at koma í FM-finaluna Eg havi verið væl mót­ tikin og følt meg ógvuliga vælkomnan frá degi eitt. Eg mangli einki. Hevur nakað manglað, so havi eg fingið tað beinanvegin, alt frá keylur til nátturða – Vit vístu teimum eitt nú hvussu vit eldru venja, og afturfyri vóru tey í høllini til dystir og heppaðu á okkum. Í Føroyum sært tú ofta bara leikararnar ein tíma í dysti ein sunnudag, so eg haldi avgjørt, at hetta hugskotið er nakað, vit í Føroyum burdu tikið upp, sigur Kári Horn Mynd: Álvur Haraldsen