fríggjadagur 2. mars 2012síða 10

Fríggjadagur 2. mars 2012 · Nr. 27 10 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 ferðasamband Føroyar verða eitt feriustað Ferðaseðlar Eg vil gjarna verða heima í Føroyum oftari. Men eg unni mær snøgt sagt ikki at nýta 4000 krónur uppá at koma heim uttan so, at eg kann vera leingi heima. Um prísurin hevði verið helvtina minni, so hevði tað verið ræðuliga stórur munur á, hvussu ofta eg var heima í Føroyum, sigur Eirikur í Jákupsstovu, sum lesur jura í Keypmannahavn Barbara Holm Eins og fleiri aðrir føroyingar í danska høvuðsstaðnum, so búleikast Eirikur í Jákups­ stovu á Oyrasunds næm­inga­ heiminum á Amager. Hóast Eirikur lesur í Keyp­manna­ havn, hevur hann stóran áhuga fyri hvat hendir í tí før­oyska samfelagnum, og honum dámar væl at fylgja við umvegis netið. Men var tað bíligari at flúgva til Føroyar, hevði Eirikur leitað sær heim ofta – eitt nú um ein ráðstevna um eitt hvørt áhugavert var á skránni. – Hevði eg sloppið til Føroyar og aftur fyri 1500 krónur, so hevði eg væl tím­ að at farið til Føroyar, tá ið okkurt spennandi var á skránni. Eg kundi til dømis gott hugsað mær at verið við til ráðstevnur av ymsum slag, men fyri 4000 krónur fari eg ongan veg, sigur Eirikur í Jákups­stovu. Jordan í eina viku Fyri tey, sum liva av lestrar­ stuðuli, eru 4000 krónur rætt­iliga nógvir pengar. Tey flestu ferðast heim til Føroya eina ferð ella tvær ferðir um árið, men pengarnir kunnu brúk­ast til so nógv annað. – Eg var í Jordan í eina viku í januar. Har búðu vit á fimmstjørnaðum hotellið, og tað var við morgunmati og øðrum góðum. Tað kost­ aði okkum 4000 krónur, sigur Eirikur við einum skálka­ brosi. Hetta er kanska júst tað, sum tann einstaki lesandi hugsar um, tá ið ferðin til Før­oyar skal keypast. Skal eg fara til Føroyar á páskum, ella til New York fyri áleið somu upphædd? Eirikur í Jákupsstovu er sannførdur um, at kostn­ aðarstøðið á ferðaseðlunum til Føroyar førir við sær, at tey lesandi uttanlands á hvørjum ári missa meira og meira sam­band við heimlandið, og samstundis missa áhugan fyri at rinda risaupphæddir fyri at sleppa heim. – Man missur sambandið við tey har heima, tá ið man ongantíð er heima. Facebook og Skype minka um frá­ støð­una, men tú kanst ikki við­líkahalda sambandið við familju, vinir og kenningar uttan so, at tú viðhvørt upp­ livir okkurt saman við teim­ um, staðfestir Eirikur. Tað loysir seg at stuðla lesandi Í einari perfektari verð hevði kapping gjørt, at kostnaðurin at flúgva til Føroyar var tann sami, sum tað vanliga kostar at flúgva ein slíkan tein. Men spurningurin er hvussu leingi ein skal droyma um tann perfekta heimin, sum kanska ongantíð kemur. – Eg leggi ikki í hvussu man fær ferðaseðlaprísin niður. Men niður noyðist hann, um føroyska samfelagið ynskir okk­ara aldursbólk at vera part­ur av samfelagnum. Tað er júst ímillum 20 og 30 ára aldurin, at tey flestu fáa sær familjuni. Og tá ið úti­setar fáa sær familju, ja, so økist frástøðan til Føroyar enn meira. – Tá ið føroyingar í Dan­ mark fáa sær børn, og tey skulu rinda fyri ferðaseðlar til alla familjuna, verður tað enn meira ógjørligt at fara heim. Og tá ið so børnini blíva stór, so sigur tað seg sjálvt, at eingin hugur er at fara til Føroyar longur, sigur Eirikur í Jákupsstovu. Men tað er ikki einans hesin trupulleikin, sum les­ andi uttanlands sita við. Eis­ini møguleikin fyri at fáa arbeiði í Føroyum minkar, um tú ongantíð vísir títt andlit í Før­oyum. – Tað er altavgerandi at hava eitt netverk í Føroyum, um tú ætlar tær at fáa tey góðu størvini eftir loknan lesnað, sigur hann. Tey ymsu universitetini í Danmark gera nógv burturúr at hjálpa teirra lesandi við at Man missur sambandið við tey har heima, tá ið man ongantíð er heima Mynd: Rebekka Rafael