fríggjadagur 9. mars 2012síða 21

21 Fríggjadagur 9. mars 2012 · Nr. 30 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 kjak Mistreysti skapar ongan trivna A nnfinn Brekkstein tykist ótroyttiligur í síni roynd at sáa mis­treysti í borgarar í Tórs­ havnar kommunu. Nú eru viðmerkingarnar hansara tó bara politiskar, ikki faktu­ ellar. Endamálið tykist vera at trútta niður í fólk, at “økt skuld minkar um møgu­leik­ arnar fyri at lækka skatta­ prosentið”, sum hann tekur til. Hetta er sjálvandi rætt isolerað sæð, men hetta er ikki støðan í Tórshavnar kommunu. Lánini hjá Tórshavnar komm­ unu forða ikki fyri, at skatta­ prosentið lækkar aftur. Tað er bert ein spurningur um rað­ festingar. Sum áður nevnt, so er rakstrarstøðið ikki stórvegis broytt farnu árini, hóast fleiri nýggjar tænastur. Heldur eru tað íløgurnar, sum hava sveiggjað. Hækkaða skattaprosentið er, sum fleiri ferðir víst á, farið at gjalda íløgur í eldarøkið, fyrst og fremst Boðanesheimið. Hetta var tað, sum borgarar í kommununi fingu at vita, og hetta er tað, sum er gjørt. Eitthvørt lán fer inn í gjald­førið. Tað er tað góða gjald­førið og góðar avtalur um kassakredit, sum hava gjørt tað møguligt hjá komm­ un­uni at bíða við at taka lán til 2012 – eitt lán, sum er partur av fíggjarætlanini hjá kommununi fyri 2010. Íløgur heldur enn afturhald Ja, kommunan hevur havt yvirskot farnu árini. Hetta hevur sitandi samgonga valt at lata fara útaftur í samfelagið – serliga soleiðis sum tíðirnar hava verið við búskaparligum aldudølum. Kommunan hevur valt at gera íløgur í undirvísing, byggibúning og trivna og at halda virkseminum uppi, so borgararnir hava merkt sum minst til kreppu. Eg veit ikki, hvørjar íløgur, Annfinn Brekkstein vildi verið fyriuttan. Vit hava bygt skúlan við Løgmannabreyt, Skúlan á Argjahamri, umvælt og útbygt Eysturskúlan eitt nú við Nám X, útbygt Kollafjarðar skúla, gjørt smábarnaskúla hjá Sankta Frans, bygt fim­ leika­høll í Gundadali, bøtt um ítrottarhøllina á Hálsi og í Hoyvík, útbygt fótbóltsvøllin á Argjum, bygt Boðanesheimið og gjørt stórar íløgur í byggi­ búning, bæði til privat og vinnulív, útbygt havnalagið og gjørt stórar ábøtur og útbygg­ ingar á kloakkir og vegakervið í kommununi. Vit hava end­ur­ nýggjað barnagarðarnar, vit hava sett av til Musikkskúlan, Stadionøkið og nýggjan Svimji­ hyl. Alt hetta kemur arbeiðs­ meg­ini og borgarunum til góð­ar. Yvirskotið hjá komm­ un­uni hevur síðstu farnu fýra árini ikki svarað til 200 mió. kr. So tað hevði ikki borið til at sloppið undan at tikið lán fyri at kunna gera hesar íløgur, ella hevði verið neyðugt at bíða í mong ár. Lántøka er tí ikki bara av tí ringa, men er ofta neyðug, til tess at reka okkara virksemi. Og í mun til restina av land­ in­um hevur Tórshavnar komm­una ikki høgt skatta­ trýst. Skattaprosentið í Tórs­ havnar kommunu er 20,75%. Meðalskattaprosentið fyri landið er 21,34%. Um hugt verður at meðalskattaprosentinum fyri tær stóru kommunurnar, so er tað nærri teimum 22%. Bíligur rakstur = status quo Fólkaminkingin er ein av­ bjóðing, sum er eri samdur við Annfinn Brekkstein um. Men har er nógv annað enn skattaprosentið, sum spælir inn. Tí ger kommunan alt hon orkar, fyri at gera íløgur og skapa tær umstøður, sum gera, at fólk trívist. Annfinn Brekkstein kundi bara sum eitt uppskot heldur nýtt sína politisku orku til at ávirka sínar politisku parta­ menn í landsins leiðslu at stuðla undir framtíðarvisjónir fyri høvuðsstað okkara,  sum t.d. ein   depil fyri gransking og hægri útbúgvingar í høv­ uðsstaðnum, og at virðvirka til at gera tað bíligari hjá fólki at fíggja sín egna bústað. Tað sigur mest av øll­um nakað um politisku ambi­ tión­irnar hjá Annfinn Brekk­ stein, tá hann staðfestir, at “strategiska avbjóðingin” hjá Tórshavnar kommuna er at “reka kommununa bíliga og effektivt”. Tað kann ongantíð vera einasta endamál í sjálv­ um sær. Strategiska av­bjóð­ ingin er hinvegin at moti­vera og aktivera, at skapa virk­semi, at gera íløgur og byggja út og menna okkara tæn­astu­ veitingar fyri at fáa vinnu og borgarar at trívast í býnum, og samstundis tryggja, at kommunan verður rikin skyn­samt, og tað er júst tað, sum hevur verið og er enda­ málið hjá sitandi sam­gongu í Tórshavnar býráði. Nevndu íløgur og avleidda virksemið hava skapt arbeiði til hundraðtals arbeiðsmenn, handverkarar, verkfrøðingar og arkitektar, sum annars høvdu gingið arbeiðsleys ella flutt av landinum. Tí seta vit eisini av til framtíðina fyri áhald­andi at tryggja hesum virk­semi. Nevnda virksemið skapar ikki bert arbeiði til hundraðtals hendur, men er samstundis við at skapa tann trivna, vit ynskja fyri okkara smæstu, okkara ungu og okkara gomlu, okkara ítróttarfólk, listafólk og ikki minst okkara vinnu. Ongin orsøk er til at sáa mis­treysti og skapa eina ræðu­ mynd, sum ikki er til. HEÐIN MORTENSEN Borgarstjóri Góðskan av okkara matvørum og rávøru má hava hægstu raðfesting Johan Dahl landsstýrismaður við vinnumálum F yri okkum, hvørs vøru­útflutningur í stóran mun eru fisk­ ur og fiskavørur, er tað av serliga stórum týdningi, at spurnartekin ikki kann setast við dygdina á okkara fiskavørum. Vit hava i dag framleiðslu av landbúnaðarvørum og øðr­ um matvørum, sum eru undir strongum eftirliti, har krøvini til góðsku og hagreiðing eru a støði við okkara grannalond og vit framleiða sera góðar og umbidnar vørur Innan aling hava vit heim­sins bestu rávøru og eru vorðin heimskend fyri góðsku og dugnaskap innan økið Vit hava gott sjófólk og eru kendir kring knøttin sum góð sjovinnutjóð, men mangla tó at tryggja í nóg stóran mun, at okkara fiskatilfeingið verður hagreitt soleiðis, at vit eisini kunna siga, at vit framleiða heimsins bestu matvøru úr fiski og fiskaúrdráttum Tað fer at hava við sær, at tann lidna vøran verður høgt í metum, umbiðin og harvið løtt at selja og gevur gott um­ dømi millum keyparar, men líka týdningarmikið er tað, at góð góðska hevur við sær hægri prís og minni svinn og harvið nógv betur fíggjarligt úrslit. Sambært metingum, so kunnu vinnast einar 90 mió kr um árið í beinleiðis eyka­ inntøkum, verður føroyski línu­fiskurin handfarin væl um­borð á skipunum og í fram­ leiðsluni. Eisini kann vinnast nógv hjá hinum partinum av flotanum, verður allur fiskur handfarin væl, heilt frá veiðu til lidna vøru. Her er eitt stórt potentiali hjá fiskivinnuni. Fyri at at hetta hann røkk­ ast í verki, er umráð­andi, at bæði vinnan og mynd­ ug­leikarnir hava hin rætta hug­burðin og samvirka. Har­umframt má tryggjast, at tær lógir og reglur, sum skipa økið, altíð eru á hægsta stigi og altíð er í samsvari við tey krøv, sum brúkarin og myndugleikar – føroyskir eins væl og útlendskir – seta til mat­vøruframleiðsluna. Eftir øllum at døma hev­ur gingið afturá, síðan vrak­ara­ stovnurin varð avtikin í sínari tíð. Matvøru­framleiðsla og framleiðslan umborð á okkara fiskiførum eru øki, sum liggja undir Vinnumálaráðnum at hava eftirlit við og hondhevja og fari eg tí í næstum at taka stig til - í samstarvi við vinnuna - at fáa skipað reglu­verkið og eftirlitið, soleiðis at føroysk rávøra og før­oyskar fiskavørur fara at verða kendar fyri at vera hag­reiddar fyrimyndarliga og har góðskan er á høgum støði. Vit hava øll sum vara av hesum øki ábyrgd av í verki at føra hetta út í livið og standa saman um at gera tað, sum skal til og vænti eg eisini, at vinnan og teir myndugleikar, sum skulu samstarva, taka saman hendur og fremja hetta neyðuga átak. At “reka kommununa bíliga og effektivt” kann ongantíð vera einasta endamál í sjálvum sær. Okkara stóra avbjóðing er tvørturímóti at motivera og aktivera, at skapa virksemi, at gera íløgur og byggja út og menna okkara tænastuveitingar fyri at fáa vinnu og borgarar at trívast í býnum.