fríggjadagur 16. mars 2012síða 19
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
19
Fríggjadagur 16. mars 2012 · Nr. 33
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
tíðargrein
Jógvan Sundstein
Fyrrverandi løgmaður, løgtings- og lands
stýrismaður fyri Fólkaflokkin
Føroyskur politikkur
sæddur í ávísari frástøðu
L
øgtingsval var seinast í
oktober 2011.Hetta valið
kom eitt sindur áðrenn
valskeiðið var endaliga runnið.
Orsøkin var helst, at politiska
støðan var vorðin eitt sindur
fløkjaslig. Valúrslitið gav tveimum
flokkum, Sambandsflokkinum
og Fólkaflokkinum, 8 tingmenn
hvør. Tað vil siga, at hesum
báðum flokkum tørvaðu bert ein
tingmann afturat fyri at hava
meiriluta. Tá báðir flokkarnir
skuldu eitast fyri at vera
borgarligir, var tí heldur ikki løgið,
at teir gjørdist høvuðsbulurin
í eini nýggjari samgongu. Nýtt
landsstýri varð sostatt skipað
í november 2011 við hesum
flokkum saman við Sjálvstýris- og
Miðflokkinum.
Sum vera man var nágreiniligt
samgonguskjal skrivað. Nógv
av tí, ið stendur í einum slíkum
stjórnargrundarlagi er ógvuliga
alment og kann góðtakast av
øllum politiskum flokkum. Men
nakað vil altíð vera serstakt
og vísa “fingramerkini” hjá
sjálvari samgonguni ella hjá
einstøkum flokkum. Teir báðir
stóru flokkarnir høvdu eitt gott
val, og tí var tað meir at kalla ein
sjálvfygja, at onkur høvuðsmál í
valuppleggunum hjá teimu komu
við í samgonguskjalið.
Sambandsflokkurin hevði
sum sítt avgjørda (og næstan
einasta) høvuðsmál, at fáa
donsku stjórnina at dagføra
ríkisveitingina til dagsvirði. Hetta
skuldi hava við sær, at veitingin
kom at hækka við onkustaðni
millum 130 og 200 milliónir
krónur árliga. Fólkaflokkurin
legði í valstríðnum stóran dent
á, at seta í verk eina rættiliga
kollveltandi nýggja skattaskipan,
tað sokallaðu flatskattaskipanina.
Hendan skuldi gera tað meiri
lønandi hjá fólki at arbeiða,
tí høgi marginalskatturin fór
at hvørva. Samstundis skuldi
pensiónsgjøld bera skatt longu við
inngjald og pensiónirnar sostatt
vera skattafríar, tá tær vórðu
útgoldnar.
Skattanýskipanin
Sum nakað av tí fyrsta fór nýggja
landsstýrið undir at avgreiða hesi
bæði málini. Fólkaflokksuppskotið
um skattanýskipanina varð stórt
sæð gjøgnumført í samsvar við
tað, sum lagt varð upp til undir
valstríðnum. Landsskatturin
verður nú roknaður sum 0 % av
inntøkum upp til 65.000 og sum
20 % av inntøkum frá 65.000
til 500.00. Av inntøkum millum
500.000 og 800.000 verður goldið
25 % og inntøkur yvir 800.000
rinda 30 %. Kommunuskatturin
er flatur allan vegin frá 30.000
og uppeftir við teim ásettu
kommuskattaprocentunum.
Tað vil siga, at meginparturin av
borgarunum rinda ein skatt uppá
stívliga 40 % av inntøkum yvir
65.000.
Samstundis varð pensiónsskatt
ingin umløgd. Áður var galdandi,
at inngjald av pensiónsgjøldum
kundi dragast frá, meðan skattur
varð roknaður við 35 % av
pensiónini, tá hon varð útgoldin.
Nú verður skattur roknaður við 40
% av pensiónsinngjøldum, meðan
eingin skattur verður roknaður av
pensiónini, tá hon verður útgoldin.
Nógv orðaskifti hevur staðist
av hesi nýskipan. Ført hevur
verið fram, at bert “tey ríku”
ella tær høgu inntøkurnar fáa
fyrimun av av flatskattinum,
og serliga hava atfinningarnar
verið móti umleggingini av
pensiónsskattinum.
Eftir míni uppfatan er
øll hendan umleggingin eitt
stórt framstig. Skattatrýstið á
lønarinntøku er minkað. Sjálvandi
minkar tað mest í krónum, har tað
var harðast frammanundan. Hetta
ger, at við hækkandi inntøkum er
meira eftir til borgaran. Tað vil
eisini uppá sikt gera, at tað loysir
seg betur hjá vælútbúnum fólki
at flyta heim aftur til Føroya.
Viðvíkjandi pensiónsskattingini er
at siga, at hon, eftir míni meting,
er fyrimunur fyri borgaran.
Borgarin merkir einki serligt
til nakran peningaligan mun
um skattingin er nú ella við við
útgjald. Men tað er ein stórur
fyrimunur at vita, at tá pensiónin
verður útgoldin til sína tíð, tá
er hon skattafrí. Landskassin
hevur eisini tann fyrimunin, at
hann fær nakrar skattainntøkur,
sum annars vildu ligið goymdar
hjá tryggingarfeløgunum til
pensiónsúgjaldingin eina ferð
gjørdist aktuell.
Tað skal tó viðmerkjast,
at helst eru nakrir tekniskir
trupulleikar enn at loysa
við víkjandi umleggingini av
pensiónsskattinum. Men tað letur
seg gera sum frálíður.
Ríkisveitingarnar
Landsstýrið fór eisini
undir at avgreiða málið hjá
Sambandsflokkinum um
dagføring av ríkisveitingini.
Samráðingar fóru fram við
donsku stjórnina um hetta málið.
Men tær endaðu mest sum í
ongum. Úrslitið gjørdist ein
prístalshækking fyri 2012, sum
í peningi var ásett til 8,6 mió. kr.
Um nakað annað kemur burturúr
seinri í ár, má tíðin vísa.
Samanberingar millum
hesi bæði málini
Landsstýrið og politiska skipanin
hevur sjálvandi nógv onnur mál
at arbeiða við, men hesi bæði,
sum her eru umrødd, vóru mest
frammi í valstríðnum, og vóru
nakað av tí fyrsta, sum farið varð
undir at avgreiða.
Skattaumleggingin er
farin at virka. Eitt sindur av
“kompromistaktikki” skuldi
til fyri at fáa tað gjøgnumført,
men stórt sæð kom tað óskalað
ígjøgnum. Einki er at ivast í, at tað
kemur at hava positiva ávirkan á
menningina av samfelagnum og
fremjan av búskaparligum vøkstri.
Tað vil siga, at tað samsvarar við
inngangin í samgonguskjalinum,
sum sigur: Málið er sjálvberandi
búskapur. Størri arbeiðshugur er
grundarlagið undir hesum.
Tá ið hinvegin verður hugt
eftir málinum um ríkisveitingina,
so er ávirkanin øvugt. Tað at
sleppa hugsjónini um at framleiða
sjálvur, og at seta álitið á, at onnur
skulu hjálpa til at gjalda, minkar
Tórbjørn
Jacobsen
Jóannes
Eidesgaard
Hans Pauli
Strøm
Hergeir
Nielsen
Jógvan
Sundstein
Fyrrverandi politikarar skriva upp
á skift Tíðargreinar til vikuskiftisblaðið.
Tá Sosialurin hevur heitt á meg um at luttaka eini greinarøð saman við øðrum fyrrverandi politikkarum, geri
eg tað gjarna. Sum byrjan vil eg tó gera vart við, at øll sjónarmið í greinini standa fyri mína egnu rokning og
ikki neyðturviliga samsvara við Fólkaflokksins sjónarmið. Eisini hevur tað sína ávirkan, at mítt innlit í politisku
støðuna er myndað av tíðindum og upplýsingum frá føroysku luftbornu og skrivaðu bløðum og portalum.
...framhald á síðu 20
Tað at sleppa hugsjónini um at framleiða
sjálvur, og at seta álitið á, at onnur skulu
hjálpa til at gjalda, minkar um arbeiðshugin
og um framleiðslu av skapandi virðum.