fríggjadagur 13. apríl 2012síða 16

Fríggjadagur 13. apríl 2012 · Nr. 43 16 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Týdningarmesta arbeiði hjá and­støðuni er at skilgreina, hvussu heimastýrið – tað almenna – fram­haldandi hevur ta uppdrift, ið skal til, fyri at kunna gerast hesin flexibli aktørurin í búskaparliga universinum. Øll onnur mál mega roknast fyri mýruvongir ímillum risar. Allar almennar skipanir skulu ájavnt hyggjast eftir í kongunum, men útreiðslusíðan er í grundini ikki tann stóri trupulleikin. Tað er inntøkusíðan harafturímóti, og har eru vit av berari og blektaðari vanstýring totalt afturútsigld, í mun til londini, ið eru komin alra frægast burturúr hesi lemjandi kreppuni, sum hevur skolað alt omanav í vesturheiminum hesi seinru árini. Lykilin til hesa grindina finst bara í einum fiskivinnu­ politikki, sum stendur á biologiskari burðardyggari grund og mestu virðisøking í landinum. Í summar verður Olympiadan í London og um nakrar dagar byrjar Makreliadan í Føroyum. Sami flokkur, sum hevur stjórnað fiskivinnuskipanini út á sjógv, fer nú undir at reka Gávubúðina, haðani vinir, veljarar og kenningar skulu leskast í tvívirknaðinum ímillum veljarar og vald. Var nakað skil í gallskapinum, fekk nótaflotin tann partin, sum honum tilkemur, sambært fiskivinnuskipanini, ið vit framvegis halda okkum liva undir, og tað ið eftir var skuldi eftirsíðan verið selt umvegis eina almenna Tilfeingisbúð. Hartil er tað umráðandi, at eftirspurningurin, móttøkuorkan, er størri enn útboðið, hetta fyri at tey flestu, ella øll, fáa sum mesta ágóðan burturúr hesum tilfeinginum. Treytirnar kunnu sjálvandi justerast eftir royndunum frá vertíðini í fjør. Guð náði tann komandi fiskimálaráðharra, sum eftir eina nýggja strandalandaavtalu, táið semja fæst um hana, skal til at býta virðini, eftir at Fólkaflokkurin í ár er sloppin at gjara um seg við eginkvotum til Guð og hvønn mann - við tilvildini sum kriterii og fyritreyt. Hitt takið er at fáa skil á botnfiskaveiðuni undir Føroyum. Í 2011 veiddu vit 70 túsund tons færri enn vit gjørdu í 2002 av høvuðsstovnunum toski, hýsu og upsa. Kanska eitt avreiðingarvirði sum nærkast milliardini. Hendan myndin frá Hagstovuni (sí síðu 15) sýnir betur enn nakað annað hvussu galið tað stendur til, eftir at anarki´ið hevur havt valdið at kalla óbrotið síðani 1996. Vit eru dragnað eini 15-20% í mun til tey skandinavisku londini hesi seinastu árini. Skal vælferðarskipanin haldast á útreiðslusíðuni, so má ein vøkstur skapast fyri at halda balansanum, og hann liggur beint til høgra beinið, men til tess krevst ein heilt annar vinnupolitikkur enn hesin, sum hendan samgongan er før fyri at gera nakað við. Til tað eru alt ov nógvir fløskuhálsar í systeminum. Tað ræður um at halda fokus, og fokusið hjá andstøðuni má og skal haldast á júst hesum mótinum. Jørgen hevur í 4 mánaðir megnað meira í praksis enn Óli Breckmann kláraði við sínum ekstrema høgraretorikki í 35 ár og alra fyrsta raðfestingin, av einum tunli til Viðareiðis, man vera tøkkin til El Jefe Commandante í spunasmíði og góðum ráðum, hesar seinastu mánaðirnar, nú seyrvingurin so dyggiliga vann seg upp á turt aftur. - Bæði sum floksformaður og sum einaræðisharri í Føroyum. Í samgonguni er hann suverenur, ongin skalar honum, og løgmaður rennur runt sum fluga í fløsku - mest átøkur hestinum hjá Caligula. Ein føroyskur mr. Chance. Jørundur endaði sínar dagar í Tasmania, hvussu tað fer at vignast tí føroyska Jørgeni fer at frættast um, men tann spurningurin stendur og fellur við, um andstøðan megnar leiklutin, sum neyðuga andvektin í stríðnum fyri at varðveita føroyska vælferðarstatin. Nevni statin ístaðin fyri heimastýrið, tí fæst takholtur á vinnustrukturinum, so ber hann sum onki einum føroyskum nationalstati – eini føroyskari Republikk. kjak Framhald av síðu 15 Må en lagmand lyve og bedrage? (7) D en 2. april gik Annika Olsen ud og fortalte, at hun ikke kunne ac­ ceptere samgongans politik (hvad laver en intelligent og medmenneskelig pige dog også dér?). Den 3. april sagde Kaj Leo, at der burde kigges nærmere på nogle af de urime­lige goder, som visse politikere har. Den 4. april sagde Jenis, at han var uenig i mange af samgongans idéer. Det virk­ede som en forsinket aprilsnar, for det er det første fornuftige, der er kommet fra landsstyret siden valget! Så man fik en fornemmelse af, at der måske alligevel er håb forude. Inden optimismen tager overhånd skal vi dog lige huske på, at samgongan fak­ tisk allerede har gennemført to vanvittige projekter! “Pensionsreformen” er blevet rakket ned af alle eksperter: Den er simpelthen dum og uansvarlig. Den bliver brugt som skrækeksempel på, hvad man ikke skal gøre. Der er ikke blevet fremført ét eneste bare rimeligt argu­ ment for at lave den. Ingen andre vil tage ansvar for den. Den er et ægte barn of Kaj Leo og Jørgen. Eksperterne siger også, at hvis man imod al sund fornuft alligevel gennemfører pensionsreformen, er det dum­meste, man kan gøre, at bruge pengene på skatte­ lettelser! Så det gjorde Kaj Leo selvfølgelig. Siden har han opført sig som de tre aber: Ikke se, ikke høre, ikke tale! Med en skipper uden for pædagogisk rækkevidde er den færøske skude selv­ følgelig sejlet på grund! Endnu er det muligt at få skuden flot igen, men det kræver, at Kaj Leo fjerner »pensionsreformen« og skatte­lettelserne. Så de brændende spørgs­ mål er: Har Kaj Leo fået stor­ hedsvanvid, så han tror, at han ved bedre end alle eks­ perterne? Er Kaj Leo så dum, at han ikke forstår, hvad eksperterne siger? Er Kaj Leo så sam­vittig­heds­løs, at han er ligeglad med passagererne, så længe han selv er i sikkerhed på broen? Indtil videre må svaret desværre blive »Ja« til alle tre spørgsmål. Hvis han ikke snarest ændrer kursen radikalt, vil den færøske skude blive sejlet så fast, at den aldrig kommer fri igen. Så Kaj Leo: Er det virke­ lig dit ønske at gå over i historien som den person, der afskaffede det færøske velfærdssamfund? I så fald er du godt på vej!! John Rødgaard Sum tjóvur á nátt H enda extremt høgra snaraði samgonga, vi samband, miðflokki og gamla sjálvstýri sum stuðl­um, hevur mett at teir enn einaferð sum tjóvur á nátt, uttan himpr kunna gera enn eitt rán. Nú kunna teir ikki ræna meira úr pen­ siónsgrunnunum, tí er tað ikki meira enn natúrligt, at pensionistarnir gjalda tær 90 milliónirnar sum nú koma at resta í til at fáa fíggjarlógina at javnviga komandi árini. At teir kunna sær, aftaná at hava tikið 250 milliónir úr okkara framtíðar bú­ skapi, sum skuldu verða við til at tryggja komandi pen­ sion­istum, so ikki so mikið sum skammast teir, nú teir hava ætlan um, at tey sum eru upp ímóti pensiónsaldri skulu knúskast. At somu politikkarar samstundis fyri­litar­leyst oysa hesar 250 milli­ónir av pensións peningi út í skatta­lætta komandi nógvu árini, til tey á ovastu rókum, tað er so vitleyst og fyri­litarleyst, at eg persónliga síggi bara eina orsøk til tess. At Kaj Leo fekk bjarga sær løgmannssessin enn einaferð, samstundis sum Jørgin við sínum bluffnummarið bjarg­aði sínum politiska lívið. Men álvaratos harra løg­maður, vigar undirskotið á fíggjarlógini veruliga tyngri enn tann fjøld av fólki, sum nú eru komin upp í móti pensiónsaldri.   Sum 15-16 ára gamal miðskeiðis í hálvtrýssunum við ongum lívsroyndum, dugdi eg tó at skyna á,  hvussu ússalig í ellisrentan var tá og hvussu nirðandi tað var, at pen­sion­ istarnir aftaná eitt langt og strævið lív, ikki fingu tað fíggjarliga hjálp íð tey øll somul høvdu uppiborið. Áðrenn Javnaðarflokkurin við Petur Mohr Dam á odda síðst í hálvtrýssunum í sam­ ráð­ingum við Danmark fekk framt fólkapensiónina, var fíggjar­ligi styrkurin í fekst hjá pensionistum so lítil, at tað var ein beinleiðis háan í mun til,  at tað vóru hesir pensionistar, íð løgdu lunnar undir okkara væl­ferðar­sam­ felag. Er tað veruliga komið har­ til, at maktin í sær sjálvum kor­rumperar fólk, ella hvat er tað íð fær fólk við vanligum vit­ið og skilið blint og fyri­ litar­leyst lata seg taka av fótum, og har afturat at selja sína politisku sál. Okkara løg­ting ætlar at áleggja teim­um, sum eru upp í móti pensiónsaldri, og sum   hava lagt lunnar undir tað vælferð vit hava í dag, til at gerast ein finna í eini fíggjarligari telving. Eini telving sum somu politikkarar hava skuld­a­r­ bundið landskassan fyri meira enn eina hálva milliard. Bara hugsanin um, at tey sum nú koma upp í móti pen­ sións­aldri skulu dragast inn í tann politiska karusellin, átti at fingið onkran av teimum nítjan í samgonguni, ella teimum 8 í landsstýrinum at slig­ið nevan í borðið. At eingin av tykkum alment og heilhjarta hava tikið partí við teimun eldru, íð tit nú ætla at taka sum gíðslar, tað vísur bara at skomm er ikki skapt í tykkum. Frank Davidsen