fríggjadagur 20. apríl 2012síða 10

Fríggjadagur 20. apríl 2012 · Nr. 46 10 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Leo Poulsen Tað byrjaði í tí smáa við at fíggjarleiðarin í Útvarpinum tók pening út av konto hjá arbeiðsplássinum og setti inn á egna konti. Hetta lat seg væl gera, tí hann var einsamallur á bók­ haldinum hjá Útvarp­inum, og tí var tað eingin søk at fáa bókhaldið at stemma. Eftir útbúgving sum skriv­stovufólk endaði fíggj­ ar­leiðarin í Útvarpinum fyrsta januar 1977, og starv­ að­ist fyrstu árini sum skriv- stovumaður har. Í 1984 segði bókhaldarin seg úr starvi fyri at royna okk­urt annað, og tá kom ákærdi fíggjarleiðarin at taka sær av bókhaldinum hjá stovn­inum. Júst nær undandrátturin byrj­aði er ilt at siga, tí ákæru­ valdið fór bert aftur til 1987 í ákærum sínum, og sjálvur dugdi ákærdi fíggjarleiðarin ikki at siga nakað um, nær kavablakið fór á rull. Ákærurnar snúðu seg um fíggjarligan undandrátt við at taka reiðan pening út av konto hjá Útvarpinum og seta hann inn á egna konto, at gjalda egnar rokningar við peningi hjá Útvarpinum, skriva út girokekkar til sín sjálvs og flyta pening av konto hjá Útvarpinum inn á egn­ar konti. Øll tey nógvu fyrstu árini bar hetta lættliga til, tí fíggj­ ar­leiðarin sat sum nevnt einsa­mallur á kassanum, og tá arbeiðsbyrðan vaks, og fólk løgdust aftrat, sat ákærdi framvegis á ovastu rók og kundi bóka sum hon­ um lysti. Størri kreativitet At fáa kassarapport og bók­ hald at stemma var sum nevnt lætt, og lat seg væl gera, ikki minst tí at eftirlitið hjá grannskoðarunum var so lem­feldugt. Ákærdi greiddi í rættinum frá, at granskoðaraeftirlit bert varð framt einaferð um árið, og tí hevði bókhaldarin ríkiliga tíð at fáa alt í rættlag, so at roknskapurin einki ill­ grunasamt vísti. Hetta gekk sum eftir ánni í mong ár, men so í 1999 fekk Útvarpið eina nýggja bókhaldsskipan, Navision, sum var munandi meira fram­komin enn tann skipan, ið framman undan varð brúkt. Nú bar ikki longur til at taka reiðan pening út úr pen­ingastovnum og post­ húsi, fyri síðani at seta inn á egna konti. Heldur ikki bar til uttan víðari at flyta frá stovnsins konti á egnar konti, ella at gjalda egnar rokningar beinleiðis av konti hjá Útvarpinum. Tað kravdi tí størri krea­ tivi­tet at halda fram við svik­ inum. Hesin størri kreativi­tet­ urin vísti seg skjótt á tann hátt, at fíggjarleiðarin fann upp á, at avrita rokningar tvær ferðir, og síðani at gjalda somu upphædd tríggj­ ar ferðir. Hetta gjørdi seg galdandi við rokningum frá Føroya Tele. Rokningarnar vórðu avritaðar tvær ferðir, og so vórðu allar tríggjar rokningar goldnar, einaferð til Føroya Tele, og síðani einaferð til fíggjarleiðarans egnu konti í Eik Banka og í BankNordik. Á henda hátt vórðu í með­ al umleið 15.000 krónur gold­ nar inn á konti hjá fíggj­ar­ leiðaranum, 7.500 í Eik Banka og 7.500 í BankNordik, um mánaðin. Fann onga grund Eitt, sum undraði ákæru­ vald­ið, var, at tað at síggja til eingin orsøk var hjá fíggjar­ leiðaranum at fremja hendan umfatandi undandráttin. Í rættinum váttaði ákærdi, at honum ikki nýttist pening til at spæla fyri, hann hevði ikki alkohol trupulleikar og hann roykti ikki. Heldur ikki skuldi hann brúka pening til dýrar ferðir, tí tað var sjáld­ an, at hann ferðaðist uttan­ lands, og í heila tikið hevði hann ongar lastir, ið vóru peningakrevjandi. – Eg veit ikki, hvar pen­ing­ urin er farin, men hann er so ikki til í dag, segði ákærdi í Føroya Rætti í gjár. Tað var tí einki, ið á logiskan hátt kundi stuðla undir, at fíggjarligi undan­ drátt­urin byrjaði, og heldur einki, sum talaði fyri, at neyð­ ugt var, at sami undandráttur skuldi halda fram. Ákærin kundi tí bert stað­ festa, at allar hesar 2,8 milli­ ónirnar, sum undan­drátturin hevði verið sambært ákæru­ ritinum, gjøgnum árini bara var gingin inn í dagliga for­ brúkið hjá ákærda. Ákærin spurdi fleiri ferðir, um tað var spenningur, sum fekk fíggjarleiðaran at fremja undandrátturin, men tað helt hesin ikki vera allan sannleikan. Tí hann helt, at tað í líka stóran mun var opni møguleikin saman við ein­um vantandi eftirliti, sum var orsøkin. Tað var næstan, sum ein­ asta orsøkin hjá ákærda var: Eg gjørdi tað, tí eg kundi. Varð uppdagaður Tað var heldur ikki, sum ákærdi ikki skilti, at tað, hann gjørdi, var bæði skeivt og ólógligt. Og í tvey tíðarskeið hesi mongu árini, gjørdi hann eina roynd at gevast við undandráttinum. Frá seint á vári 1993 og umleið eitt ár fram kundi ákæruvaldið ongan ólógligar transaktiónir finna hjá ákærda. – Eg hugsaði, at hetta mátti fáa ein enda, hetta bar Tað var so lætt – har var einki eftirlit SVik Fyrrverandi fíggjarleiðarin í Útvarpi Føroya – seinni Kringvarpinum – dugdi ikki at siga, hví hann byrjaði fíggjarligan undandrátt í starvi sínum, men hann gjørdist púra ovfarin tá tað stóð greitt, hvussu nógvar pengar tað snúði seg um tiðindi Mikudagin heldur rithøvundin Carl Johan Jensen flaggdagsrøðuna í Havn. Skrúðgongan fer úr Kommunuskúlanum kl. 15.00 og fer oman á Vaglið. Havnar Hornorkestur hevur skipað fyri flaggdagshaldi síðani 1947. Snýtti Tað var so lætt, og eftirlitið var langt frá nøktandi, og tí framdi fíggjarleiðarin í Útvarpinum fíggjarligan undandrátt