mánadagur 23. apríl 2012síða 27

27 Mánadagur 23. apríl 2012 · Nr. 47 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 18 Kjak Hvussu eru kommunur fyri og hvat viðferð fáa kommunurnar ? Sum fyrr sagt so stóðu allar kommunurnar í Suðuroynni saman um eftirskúlabyggingina í Hvalba. Hetta bleiv kveistra av borðinum av landsmynduleikunum. Tað var vælvildin Suð­ ur­oygg­in fekk, tá Suður­ oyggin setti eitt 100 % felags ynski fram yvir fyri lands­myndugleik­ an­um. Er nøkur trygd fyri, at lurta verður betur eftir Suðuroynni, um oyggin er ein kommuna ? Eitt annað skúla­ dømi er: Hvalbiar Komm­unu hevur í fleiri umførum vent sær til lands­myndug­leikan um at fáa endurgjald fyri stóra skaðan havnalagið fekk fyri nøkrum árun síðan, men hetta hevur eisini verðið kveistra av borðinum. Sjálvt um end­ur­gjald er latið øðr­ um fyri somu ódn. Hvat ávirkan hev­ur ein kommunu­saman­ legging á borgaran? Ein góður spurningur, ið kann svarast av øllum – alt av­gerandi er hvar tú er staddur. Hvat er kommunu­ skatta­prosenti í dag? Hvussu verður komm­ unu­skatta­prosenti eftir eina samanlegging ? Dømi 1: Húski A rindar í dag kr. 100.000 í kommunu skatti um árið og eftir eina kommunu­saman­ legging við kommunu­ skatta­broytingum skal sama húski rinda kr. 115.000 um árið ! Húski B rindar í dag kr. 100.000 í komm­unu skatti um árið og eftir eina komm­unu­saman­ legg­ing við kommunu­ skatta­broytingum skal sama húski rinda kr. 95.000 um árið ! Dømini eru um tvær familjur, ið í dag gjalda somu upphædd í kommunuskatti, men tí verri búgva tey hvør sína megin ánna. Hvussu langt heldur sam­halds­ festi ? Hvør vil gjalda meira fyri at onkur skal gjalda minni ? Hvør vil gjalda minni fyri at onnur skulu gjalda meira ? Óivað hava hesi bæði húski hvørt sítt svar til kommunusamanlegg­ ing! Hesi húski hava nokk spurningar, ið ikki eru settir og ikki eru svar­ aðir enn ! Húski A kemur at gjalda meira og húski B kemur at gjalda minni enn í dag. Hinvegin koma bæði húskini at gjalda tað sama í komm­ unuskatti um inntøkan er tann sama hjá báðum húskjum. Niels Olaf Eyvindsson Eitt sindur um kommunu­ saman­legging Ball í Havn fyri eina miljón Heðin Mortensen borgarstjóri Sambært Norðlýsinum og Vágaportalinum hevur ve­ rið eitt rimmar ball í Havn í vikuskiftinum, ein galla­ veitsla av teirri aðru verð, sum kostaði heila miljón. Ballið sigst at hava verið so gott, at enntá ein fyrr­verandi løgtingsmaður sunnan av Sandi er fornermaður, tí hann ikki slap við. Vit, ið starvast í Tórs­ havn­ar kommunu, vóru ef­t­ ir hesum at døma í eini heilt aðrari veitslu. Vit høvdu eitt hugnaligt starvs­fólka­ kvøld. Hetta var triðju ferð, vit øll, sum hvønn dag gera okkara ítarsta at fáa høv­ uðs­staðarøkið at mala runt, at virka og vera ein tryggan, virknan og góðan karm um okkara ger­andis­dag, hittust til eitt hugnaligt felags og væl­eydnað trivnað­ar­átak. Eftir ymiskum leiðum hevur lagnan viljað tað so, at tað varð litið okkum, sum hittust fríggjakvøldið, upp í hendi at stjórna, umsita og reka hesa kommunu, sum vit øll eru so góð við. Tað gev­ur okkum eina felags orsøk til eisini at vilja hittast onkun­ tíð, tá arbeiðið ikki bíðar eftir okkum, teldurnar bleiktra og telefonirnar kima. Tórsdagurin er okkara dag­ur. Vit hildu hann á triðja sinni, hann er størsta starvs­ fólkatiltak hjá Tórshavnar kommunu, har vit øll hava høvi at hittast til bæði álvara, skemt, kapping og undirhald. Og áður hevur ongin fingið ilt av hesum átaki, men nú valár er, tykist sum øvund­ ar­hógvarnir stinga undan fleiri staðni. Fyrrverandi borgarstjórin í Tórshavnar kommunu vil vera við – hesaferð norða­ neftir - at núverandi borgar­ stjóri hevur brúkt eina miljón uppá tiltakið. Hetta er langt frá sannleikanum. Rætta tal­ ið er ein lítil brotpartur av hesum. Tað eru ymsu deild­ irnar í kommununi, sum fíggja tað mesta av átakinum av tí, tær seta av til starvs­ fólkarøkt. Hetta snýr seg um einar tveir-tríggjar hundrað­ krónuseðlar fyri hvørt starvs­fólkið. Sunnaneftir verður funn­ ist at, at vit hava ráð til slíkt luksus – onnur avinda og vilja sleppa í ball. Eg veit ikki, hvussu tit gera heima á Sandi, men í Havn rokna vit tað ikki sum luksus at brúka tveir- tríggjar hundraðkrónuseðlar um árið uppá trúføst og dugna­lig starvsfólk. Tað er alneyðugt at fáa skapt tey neyðugu sam­ størvini í kommununi, ikki bara millum politikarar og leiðarar, men eisini millum starvsbólkar á øllum stigum. Tí vit starvast á ymsum økj­ um, men vit hava øll sama arbeiðspláss. Og vit eru mong. Saman hava vit snøgt sagt allar hugsandi førleikar, hava dirvi at royna ymiskt nýtt og taka øðrvísi stig, at ganga á odda – og tað er júst tað, sum Tórhavnar kommuna ger og skal gera. Men hetta er bara møguligt, um vit øll hava hugburðin til tað. Og tað hava vit, tað er ongin ivi um tað, hyggur tú eftir við­ merkingunum til hesi løgnu álopini. Við eitt tílíkt høvi knýta vit vinabond tvørtur um faklig og starvslig mørk og fegnast saman um at vera partur av hesum stóra maskinaríi, sum høvuðsstaðurin er. Vit eru stolt av okkara arbeiði og halda okkum hava uppiborið eitt andarhol. Hetta er ikki nøkur gáva frá borgarstjóranum, hetta er eitt felags átak, og sjálvt endamálið við tiltakinum er ikki annað enn at fremja trivnað millum starvsfólk og at skapa eina felags kenslu. Og tað frøðir at síggja, at tann felags kenslan er so stór, at øvundin onga ávirkan hevur. Tvørturímóti. Tí skal enn einaferð ljóða ein tøkk til tykkum øll, ið fyri­reikaðu kvøldið, og tykk­um øll, ið gjørdu okk­ um kvøld­ið so hugna­ligt. Hetta var eitt frálíkt kvøld og eitt einstandandi starvs­ fólkaátak. Og stóra takk fyri allar tær positivu aftur­ meldingarnar. Vit eiga avgjørt at hava ein fjórða Tórsdag næsta ár. Ein slíkan dag hvørt ár, tað hava starvsfólkini uppiborið, og kommunan hevur tað fyri neyðini. Tí mæli eg teimum, ið onki gott kunnu síggja í Tórsdegnum, til at fyrireika síni illsinnisglefs í góðari tíð. Vónandi verða tey nærri veruleikanum og betur orðað næsta ár. Kanska fara vit eisini at fáa onkrar viðkomandi atfinningar næstu ferð.  Tær høvdu ver­ ið kærkomnar, tí vit vilja gera alt betur, og so sanniliga eisini Tórsdagin!       Kommunan skal skína Mortan Rasmussen Nú um dagarnar fingu vit eitt skriv í postinum, sum heitir á okkum havnaborgarar um at fjálga um býin og planta trø og runnar. Eisini verður uppslýst um at um­ hvørvisvika verður kom­andi viku við ymiskum tiltøkum í hesum sambandi. Alt gott um tað – og tað er gleðiligt, at býráðið hevur eyguni opin fyri, at vit skulu hava ein reinan og vakran bý fyri at trívast. Eg haldi ann­ ars, at Havnin er ein reinur og vakur býuir – tó við einum líti: Gongubreytirnar eru fullar í hundalorti! Tú mást hyggja teg væl fyri, tá tú ert til gongu. Tú mást hyggja niður fyri at kunna zigzagga ímillum hetta ótespiliga skarnið, sum altíð sløðist á teimum annars deiligu nýasfalteraðu sløttu gongubreytunum. Eg má hava ein spaka til reiðar, tá eg skal í bilin, og nú ein dagin visti eg ikki av, fyrr enn eg hevði traðk­ að á ein fúlan stóran við bátabrúgvarnar – eg fór tí ikki í bátin sum ætlað men til hús aftur at sleppa mær av við skógvarnar. Hvat kunnu vit gera fyri at sleppa undan hesum lisiteria­befongdu lortunum? Aðrastaðir eru ymiskar royndir gjørdar, og nógvar hava hjálpt. Kunnu hesar myndirnar geva eitt sindur av inspira­ tión?