fríggjadagur 27. apríl 2012síða 16

Fríggjadagur 27. apríl 2012 · Nr. 48 16 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 nøvn Tónleikabólkurin Deiggj heldur sín 30 ára dag við hugnakvøldi á Seglloftinum á Tvøroyri leygarkvøldið kl. 21.00. Leygardagin eru 90 ár liðin, síðani skotski rithøvundin Alistair MacLean, sum doyði í 1987, varð føddur. Omma hevði verið 70 ár flagg­ dagin og vit minnast hvussu hátíðarligt tað altíð var, tá omma hevði føðingardag. At missa verðsins bestu ommu, var og er framvegis ein dyggur smeitur fyri okk­um og at seta orð á tað, sum omma var fyri okkum, er svárt. Omma var ein av teim­um fyrstu, ið vistu at vit vóru ávegis, omma var ein av teim­um fyrstu, ið sá okkum og tók okkum í sín favn. Hjá okk­um var onki uttan omma var har. Omma var hon, sum vit altíð vóru hjá um for­eldruni skuldu okkurt. Ikki tí, abbi var har eisini, men tað var omma, sum var tann, ið vartaði okkum upp, sum gjørdi ymiskt saman við okkum og altíð setti hon okk­um fremst. Omma dámdi sera væl at hava okkum sov­ andi hjá sær og ikki var tað so sjáldan, at abbi var koyrd­ ur úr songini, tí vit skuldu sova uppií hjá henni og tá kundu vit oftani verða fýra ommusynir í songini. Omma var eisini tann, ið vísti okkum á Guds leiðir, fortaldi okkum um Guds orð og var tað mest saman við henni, at vit hoyrdu um evangeliið. Tá vit vóru lítlir, róptu vit hana fyri ommudrong ístaðin fyri bert at siga omma. Hetta komst av, at hvørja ferð hon sá okkum, sum var nærum dagliga, segði hon: “Åh nú er ommusa drongur her”, og vit hildu at hon so mátti eita ommudrong. Frá tí at vit eru komnir til verðina, hevur hon nærum sæð okkum dag­ liga og fór onkur dagur uppí­ millum, ja so ringdi hon fyri at vita hvussu vit høvdu tað og hvat vit gjørdu. Av tí at omma var komin nakað uppí árini, áðrenn hon gjørdist omma, so vildi hon náa so nógv sum møgu­ligt saman við okkum ommu­ børnum. Í øllum hennara fram­tíðarætlanum vórðu vit írokn­aði. Vit minnast fyri nøkrum árum síðani, tá hon bjóð­aði ommusynunum til Suður­ oyar ein túr at ferðast. Vit høvdu ongantíð verið í Suð­ ur­oy. Hon og abbi leig­aðu summarhús og vit minnast hvussu stórt vit hildu hetta verða, at sleppa heilt til Suð­ ur­oyar at ferðast við ommu og abba. Umframt hendan túrin vóru vit saman við okk­ ara foreldrum í 2007 eisini sam­an við ommu og abba í summarhúsi í Danmark. Omma arbeiddi á Sjúkra­ húsinum í Klaksvík í meir enn 40 ár og oftani hava vit hoyrt fólk siga hvussu fitt omma var, tá hon legði fólk at sova áðrenn skurðviðgerð. Øll kendu seg tryggan í hennara hondum. Ommu dámdi væl at arbeiða á Sjúkrahúsinum og tey, ið arbeiddu saman við ommu hildu nógv av henni. Men hóast omma var sera glað fyri sítt arbeiðspláss, so gleddi hon seg eisini til at fáa meir tíð heima, tá hon gavst at arbeiða, sum 67 ára gomul. Men stutta tíð eftir at omma var givin at arbeiða, gjørdist hon álvarsliga sjúk. Omma royndi alla tíðina at verja okkum ommubørn og segði við okkum, at hon fór heilt víst at gerast frísk aftur. Vit vistu um onkran, sum var deyður av somu sjúku, men tá vit spurdu ommu um hon fór at doyggja, so segði hon “ nei omma verður frísk aftur”. Hóast omma var sera sjúk, so vildi hon ikki at vit ommubørn skuldu merkja nakað. Hon gjørdi foreldrum okkara púra greitt, at hóast hon var sjúk og viðhvørt sera illa fyri av viðgerðini, so skuldu vit ommubørn framvegis koma til hana og sova hjá henni líka sum vit altíð høvdu gjørt. Eitt dømi uppá hvussu týdningarmikil vit ommu­ børn vóru fyri hana var, tá hon á sumri 2010 skuldi til viðgerð á Ríkissjúkrahúsinum. Omma plagdi at vera niðri til við­gerðir umleið annan hvønn mánað og hvørja ferð longdist hon sera illa eftir ommu­børnunum. Hesa ferð setti hon sum krav, at hon skuldi hava tveir teir elstu ommusynirnir við, sum tá vóru 11 og 12 ára gamlir. Vit búðu á Hotel Tórshavn og hóast omma var merkt av sjúk­uni og nakað troytt, so skuldu vit uppliva alt tað, sum var møguligt og vit fingu ein ógloymandi túr. Hetta sigur nakað um okkara elsk­aðu ommu. Omma var nakað heilt ser­ligt afturat tí, at hon var verðsins besta omma. Hon var eisini nakað serligt fyri onnur. Hon hevði so stóran um­sorgan fyri øðrum. Hon var altíð klár at hjálpa, lurta og altíð við tí góða orðinum og hetta viðførdi, at nógv vóru tey, ið leitaðu sær eftir ráðum og tí tryggleika, ið omma hevði so góð evnir at veita. Til jarðarferðina hjá ommu hoyrdu vit úr Orðtøkunum kapittul 31 frá vers 14 -31 og hetta eru orð, ið hóska sera væl til ommu, tí soleiðis var omma. Vit hava nógv góð minnir eftir ommu okkara og fara vit at lata ommu verða fyri­ mynd­in í lívið okkara Ærað veri minnið um ommu okkara Jónbjørg Karl, Súni og Jóhan Minningarorð um ommu okkara Jónbjørg Josephsen f. 25.04.1942 – d. 24.09.2011 12. apríl fingu Rebekka A. E. Óladóttir Johansen, Tvøroyri, og Kennet Haahr, Ølgod, ein son. Hann vigaði 4340 gr og var 53 cm langur. 19. apríl fingu Maiken Sigmundsdóttir og Jan á Líðarenda, Norðragøtu, ein son. Hann var 54 cm langur og vigaði 4000 gr. 19. apríl fingu Hanna Fonsdal og Pauli Zachariasen, Vest­ manna, ein son. Hann vigaði 4060 g og 52 cm langur. 20. apríl fingu Gudrun og Steinbjørn Zachariassen, Klaksvík, ein son. Hann var 53 cm langur og vigaði 4090 gr. 25. apríl fingu Elin Hansen & Jan Erik T. Pedersen, Hoyvík, ein son. Hann vigaði 4360 gr og var 56 cm langur. 21. apríl fekk Julia eina systur. Hon vigaði 4170 gr og var 54 cm long. Foreldrini eru Petra A. Eliasen og Hilmar Uni Anthonius­sen, Søldarfjørður. Føðingar 22. apríl fingu Vivian og Jens Kjartan Feilberg, Fuglafirði, eina dóttur. Hon var 55 cm long og vigaði 4000 gr. Marita og Sesilia eru sera stoltar, at hava fingið eina lítlasystur. Prógv Laura Súsanna Hovsgarð, Tvøroyri, er tann 20.04.2012. útlærd innan skrivstovu og fyristing á Landingarmiðstøðini á Tvøroyri P/f. Lærumeistari var Niels Olaf Eyvindsson.