mánadagur 30. apríl 2012síða 24

Mánadagur 30. apríl 2012 · Nr. 49 24 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Kjak Loksins hevur Aðal­ fundurin í Ognarfelag Tryggingartakranna samtykt, at atkvøðu­ selar­nir til komandi Um­boðráðsval verða sendir øllum tryggingar­ takarum. Tilgongdin til hesa avgerð hevur verið nakað drúgv, nógv hevur verið tosað, nakað hevur verið skrivað, men nú kom so handlingini og endaliga avgerðin. Á aðalfundinum í fjør var stórur meiri­ luti fyri at senda at­ kvøðu­seðlarnar út, men upp­skotið kom ikki ígjøgnum, av tí at hetta er ein lógarbroyting, og tá krevst ein meiriluta á ¾ av atkvøðunum, fyri at uppskotið skal vinna frama. Tískil kundi ein lítil minniluti blokera málið í 2011. Tann 28. desember 2011 legði eg enn eina­ferð fram uppskot til aðal­ fundin um, at atkvøðu­ seðlarnir skulu sendast út til limir­nar og boðaði frá, at uppskotið verður lagt fram á hvørjum komandi aðalfundum, um neyðugt. Tann 30. januar 2012 leggur Jóhan Petersen eisini fram uppskot um tað sama. Tann 30. mars 2012 leggur Jan Muller so eisini fram uppskot um tað sama. Upp til sjálvan aðal­ fundin valdu vit báðir, Jóhan Petersen, at taka okkara uppskot aft­ur, fyri at savna okk­um um eitt uppskot, held­ ur enn at hava fleiri atkvøðugreiðslur um sama evni á aðal­fund­ inum. Hetta uppskot vann so loksins frama við 33 ja og 2 nei atkvøðum. Batnandi opinleiki Seinasta árið hevur verið tilgongd við batnandi opinleika. Heimasíðan hjá Trygg­ ingini hevur nú fleiri upplýsingar, m.a. um samsýningar til nevnd og umboðsráðslimir (hygg undir "Skipan og sam­sýn­ingar") Aðalfundir og Um­ boðsráðsval vera betur lýst í fjølmiðlunum nú enn áður, og møguleiki er nú eisini fyri at tekna seg beinleiðis til aðal­ fundin, umvegis heima­ síðuna. Framløðan frá eyka aðalfundinum í februar er eisini at finna á net­ inum. Haldi tað er skilagott, at gongdin er móti størri opinleika og vóni, hon heldur fram. Ynskiligt er, at henda gongdin heldur fram á tveimum økjum. • Opinleiki fyri ogn­ arunum (trygg­ing­ ar­takarunum), har felagi kunnar og samskiftir við ánar­ arnar. • Opinleiki fyri um­ boðsráðnum, har nevndin kunnar ráðið, so tað kann virka við enn størri bak­grundsvitan. So far – so good Sjálv­fylgiligt! Andrass Skaalum Limur í Umboðsráðnum fyri Ognarfelag Tryggingartakaranna Fólkaatkvøðan er dumpað Arne Winthereig Vegna Ungmannafelagið Samband 3. Mai 2012 skal fólka­at­ kvøða verða um kommunu­ samanlegging. Tað er í øllum førum ætlanin, sum lands­ stýrismaðurin hevur hesum viðvíkjandi. Borgarar kring alt landið eru sera ørkimlaðir, tí satt at siga veit eingin, ella í besta føri sera fá, hvat hetta snýr seg um. Hendan fólkaatkvøðan má sigast at vera einki minni enn vánaligt handverk av í fyrsta lagi sitandi lands­ stýrismanni, og í øðrum føri landstýrinum sum heild. Eingin ætlan, eingin visión, bert orð. Vit kunnu ikki bjóða komandi ættarliðum so vánaliga stýring, har vit miss-nýta sterk stýriamboð uttan at vita, hvat ein vil nýta tað til. Ein fólkaatkvøða skal ikki blíva eitt barometur, sum skal nýtast onkuntíð fyri at kanna temperaturin. Fólkaatkvøða er eitt sterkt amboð, ið hevur til endamáls, at fólkið gevur til kennar hvat tey vilja við ávísum málum. 3. Mai 2012, skulu allir føroyingar á val, at atkvøða ja ella nei til kommunusamanlegging. Tað er einki minni enn respektleyst, at senda slíkt ófyrireika arbeiði út til fólkið at taka støðu til. Eingin pondus er í teimum kunnandi fundunum, og tískil veit eingin hvat hendir um ein atkvøður ja, ella nei. Tí er tað, at vit í Ungmannafelagnum Samband tala at, tá lands­ stýri velur at nýta eina fólkaatkvøðu, ið ikki hevur nakað endamál yvirhøvur. Rationelt samfelag Vegurin móti einum ratio­ nellum samfelag er heilt avgjørt at vit fáa færri størri eindir. Tí var tað ræðandi at hoyra Jørgen Niclasen svara í Kelduni í Skálabotni, at ongar útrokningar enn fyrilógu um sparingar við at leggja kommunurnar saman. Tað vil við øðrum orðum siga, at fíggjarmalaráðið ong­ ar útrokningar hevur gjørt um vit spara nakað yvir­ høvur. Tað vísir makta­loysi, sum liggur í landsins leiðslu, at vit um minni enn eina viku skulu á fólka­atkvøðu um at leggja kommun­ur­ nar saman og enn hevur polit­iska skipanin ikki gjørt útrokningar hví vit skulu leggja kommunurnar saman. Út frá hesum mugu vit staðfesta, at arbeiði handan kommunusamanleggingina er so grunt, óbegrunda og vánaligt handfari, at vit vilja mæla øllum, ið fara á val, um at atkvøða NEI! Tey kúgaðu eiga at standa saman Dagfinnur Danbjørg ±Eftir 18 ár í Danmark, har eg hevði lisið og udirvíst, kom eg heim aftur til Føroyar í 1982. Stutt eftir heimkomuna tók Aids-umrøðan seg upp. Hítin vísti seg skjótt at vera besta verjan móti hesi drepandi sótt, sum á fyrsta sinni vísti sítt ræðulig andlit. Men tey høgrareligiøsu fóru í herna móti hítunum - sjálvandi sum vanligt í etisk­ um hamum sum legitimeraði ágangin -. Einans sexfráhald inntil hjúnarbandið var ført fram, hóast øll vita ella átti og eiga at vita, at sex ongantíð generelt einans hevur verið hildið innan fyri hjúnarlagið, og at sjálvur kong Dávid - ættarfaðir Jesusar -, ið hevði uml. 100 konur, stjól sær Batsebu, gjørdi hana upp á vegin, og syrgdi fyri at fáa sín trúfasta vin Urias - mannin hjá Batseba - dripnan. Hartil kann leggjast aft­ urat, at sakkunnleikin í Dan­mark greiðir frá, at uml. 5. hvørt barn í donskum hjúna­lagi hevur annan pápa, enn tann, ið er giftur við mammuni. Hetta sigur okk­um so mikið, at sjálvt hjúna­lagið ikki altíð er fullur garantur móti Aids. So eisini av nevndu orsøk vísti og vísir tað seg, at hítin er besta verjan. Stríðið um at níta hít vann av góðum grundum, og mong kunnu sostatt takka Guði fyri lív og heilsu, tí tey vardu seg við hítuni. Og samstundis kunnu vit øll takka fyri at fornuftur og vitan enn einaferð sigraðu. Og nú eru tað - Guð hjálpi mær - aftur tey ørvísi sexsueltorienteraðu, ið standa fyri skotum. At t.d. samkynd hava funnist til allar tíðir eru søgulig prógv fyri. At tey  verða tilsíðissett og gjørd órein eisini hjá okk­ um kunnu vit fyrst og fremst takka jødunum fyri, tí teir avmarkaðu seg gjøgnum fleiri túsund ár frá øllum grannum, ið høvdu aðrar gudar og ceremoniir o.a. á ein tílíkan hátt, at teir at enda høvdu 600 - 700 boð og forboð, ið eingin kundi finna út av til síðst. Jesu verður spurdur og gevur teimum hægsta boð: Elska Guð og elska næstan. Homosexsualitetur var liður í heidnari ceremoni, og tí var hann fordømdur. Men sum vit kunnu lesa, so sigur Jesus ikki, at vit skulu elska næstan minus tann og/ella tann bólkin og hartil kemur at allur sexsualitetur er- ein guðsgivin gáva - ið, sum allar góðar gávur ,skulu umsitast á rættan og fullgóðan hátt, soleiðis at hon ikki skaðar, men gangnar næstanum  sum medmenniskja. Meðan homo­fobi er ein sjúka, ið kann grøðast eins og allar aðrar fobiir, og meðan tann nógva talan um etik er skin­heilag camuflaga til legitimer­ing av kúgan og sjálvshevdan og/ella blásan í lúður fyri einhvørjum eginvinningi   -persónligum ella politiskum Hitler   gav teimum sam­ kyndu eins og jødunum merk­ ir at seta á klæðini og útrudd­ aði so mong, sum hansara fólk kundi fáa hendur á. Hjá okkum verða tey - Guð ske lov -ikki útruddað, men kúgan og chikana heldur áfram, soleiðis at mong hava valt at flýggja av landinum. Seinastu árini hava tó nøkur valt at blíva hjá okkum og at stríðast fyri, at ein, ið frá Skaparans hond er ørvísi enn fjøldin, eisini skal hava krav upp á  og rætt til javnrættindir. Hetta er alla æru vert, og vit onnur mugu hjálpa og stuðla teimum, so gott sum vit kunnu. Mong verða kúgað: Pen­ sionistar, børn við breki, arbeiðsleys,   fátøk bert fyri at nevna nakrar fáar bólkar. Men kúganin av teimum einstøku letur seg bert gera, tá vit standa spjødd.   Lat okkum tí standa saman og verja hvønnannan, so­leið­is at vit øll - eg sigi øll - í fram­ tíðini kunnu   liva í einum landi við javnstøðu og javn­ rættindum. Saman standa vit sterk.