fríggjadagur 15. juni 2012síða 48

nr. 68 · 15. juni 2012 8 VIKUSKIFTI Ættleiðing Rannvá G. Fossaberg rannva@sosialurin.fo At gerast foreldur er nakað av tí størsta, tú sum menniskja kanst uppliva, men at fáa heitið mamma ella babba er ikki eins ómakaleyst hjá øllum. Í nógv ár ynsktu tey bæði Laila og Óla Jákup at ger­ast foreldur, men tað skuldi ganga long tíð, áðrenn tey fingu eitt barn. Eftir at hava verið til 10 viðgerðir í Danmark fyri barnloysi, tóku tey avgerð um at ætt­leiða eitt barn úr Kina. At gerast for­ eldur á henda hátt er øðrvísi á mangar mátar. – Tað er ein kollvelting fyri øll for­ eldur at fáa eitt barn. Sum foreldur at einum ættleiddum barni eru eis­ini avbjóðingar, júst eins og hjá øðr­um barnafamiljum, men okkara avbjóð­ ingar eru ofta nakrar aðrar, siga Laila og Óla Jákup, sum eru foreldur at 7 ára gomlu Theresu Fei Rólantsson. Máttu taka skjóta avgerð Tá Laila og Óla Jákup høvdu tikið av­ gerð um at ættleiða eitt barn uttan úr heimi, høvdu tey tikið fyrsta stigið á eini ferð, ið skuldi gerast rættiliga long og møtumikil. – Tá vit skuldu undirskriva pappír­- ini, skuldu vit skriva, nær vit vóru gift. Tað vóru vit ikki, so tískil máttu vit giftast skjótast gjørligt, greiðir Óla Jákup frá. Hetta var í 2004, og tey blivu gift 1. mai sama ár. Sum ættleiðingarforeldur skuldu tey velja, úr hvørjum landi tey ynsktu at ættleiða. – Vit valdu Bulgaria, av tí at tad var lætt og skjótt at koma hagar, sigur Laila. Tey stóðu leingi á bíðilistanum at fáa eitt barn úr Bulgaria. Líka til á vári í 2006, tá tey ruku av tí listanum, av tí at Bulgaria søkti um at koma upp í ES. Landið vildi vísa, at tey vóru før fyri at taka sær av sínum egnu, og tískil bar brádliga ikki til at ættleiða úr Bulgaria. Tá Laila og Óla Jákup søktu um at sleppa at ættleiða, søgdu tey eisini ja til at ættleiða eitt barn, sum bar okkurt brek. Tí fingu tey í 2006 boð um, at tey kundu fáa ein drong úr Póllandi, sum var hoyribrekaður. Men eis­ini hesaferð brast dreymurin um at ger­ast foreldur. – Trupulleikin var tann, at hóast vit vóru góðkend til at ættleiða, so ynsktu myndugleikarnir, at drongurin varð ættleiddur av foreldrum, ið sjálvi høvdu hoyribrek. Tískil fingu vit ikki drong­in úr Póllandi. Sjálvandi var tað enn eitt vónbrot, sigur Óla Jákup og leggur afturat: – So máttu vit hugsa, hvaðan vit nú vildu ættleiða. Har hugsaðu vit bara, hvaðan vit kundu fáa eitt barn sum At ættleiða eitt barn uttan úr heimi og skapa eina tilveru í Føroyum er ikki altíð líka lætt. Fyri fimm árum síðani fingu Laila og Óla Jákup Rólantsson eina gentu úr Kina. – Í okkara føri hevur tað ikki bara verið ljósareyðtt at gerast foreldur, men fyri okkum er Theresa tað besta, sum kundi henda, siga Laila og Óla Jákup Theresa er eitt bønarsvar mynd: privat