mánadagur 25. juni 2012síða 25

25 Mánadagur 25. juni 2012 · Nr. 72 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Tann, ið ikki kennir søg­ una, ger ofta óneyðug og til tíðir álvarsom mistøk og hevur ofta trupult við at vísa nýggjar slóð­ brótandi og gevandi leiðir. Hetta rann mær í huga, nú eg ein dagin, ein lokal­politikari við sorg vísti á støðuna á stað­num og minti á farna tíð, tá flakavirki vóru á nærum hvørjum tanga. Fara vit longur aftur í tíðina, so vóru uml. 10.000 fiskimenn móti uml. 1500 í dag. Skulu vit sostatt endurskapa for­tíðina ella skulu vit bróta upp úr nýggjum? Svarið er einfalt, og valdu politikararnir eiga at ganga á odda. Tað er tað, teir eru valdir til at gera. Og var so alt nógv betur fyrr í tíðini? Fyri tað fyrsta, so er ein gomul og væl­prógv­ að sannroynd, at teir 'góðu, gomlu dag­ar­nir' eru ein illusión, sum minni okkara mani­pu­ ler­ar til veruleika við eini kraftigari burt­ elimi­nering av tí illa, so­ leiðis at bert teir góðu partarnir standa eftir. Fyri tað næsta, so er for­tíðin farin og kemur aldrin aftur. Ein politikari eigur allarminst av øllum at gráta yvir at tíðin við tíð­ini gerst fortíð. Tað er fullkomuliga mein­ings­ leyst. Onkur ak­tivur og visionerur eigur í slíkum føri at avloysa hann, ongantíð ov skjótt. Men tað, sum vit í mongum førum eru vitni til, er, at full­komu­ liga visi­óns­leysir breyð­ politikarar, ið ofta ikki klára at loysa egnu trupulleikar, nýta polit­ iska rúmið til at fremja egin áhugamál, meðan fólkið skal gjalda idiotiið og misnýtsluna og siga takk afturfyri. Einasta visiónin er vorðin egni peningapungurin. Men so leingi ein meiri­luti í fólkinum góð­ tekur, at so er, so mugu vit øll finna okkum í tí. Eftir øllum at døma, so finna fleiri og fleiri individuellar loysnir og búsetast í øðrum lond­ um - einamest í Dan­ mark. Hetta er væl skilj­ andi, sjálvt um tað er sera harmuligt og - upp á sigt - sera skaðiligt fyri land og fólk. Kanska áttu vit at hugt frameftir - men lært aftureftir, so høvdu vit møguliga kunnað funn­ið haldgóðar loysn­ ir. Men vilja vit tað? Liva fram­ eftir – lær aftureftir Dagfinnur Danbjørg Framferðahátturin hjá Sjónvarpinum kærdur Heðin Mortensen borgarstjóri Eg vildi helst sloppið undan at gjørt fleiri viðmerkingar til hetta málið. Byggiloyvið í Ravns­oyar­ gøtu varð fyri tað fyrsta givið, áðrenn eg bleiv borgar­ stjóri. Eg havi tí ikki orsøk til at káva útyvir ella goyma nakað. Men tað sum eg krevji er, at starvsfólk í kommununi fáa eina virðiliga og sakliga viðgerð. Og so er ikki í hesum føri. Fyri tað næsta hevur mál­ ið verið meldað - og komm­ unan bleiv fríkend. Fyri tað triðja er hetta end­að sum eitt stríð, sum Kring­varpið førir móti Tórs­ havnar Kommunu og mær persónliga. Hetta er eitt stríð, har Kringvarpið eftir mínum tykki brýtur øll fjølmiðlaetisk mørk. Vit hava sæð løgnar konspiratiónsteoriir um for­ fylging og "karaktermorð" av ávísum borgara verið bornar fram sum objektiv tíðindi. Vit hava sæð sjón­varps­ prát, har spurningarnir hava verið so leiðandi, at eingin kann vera í iva um, at hetta ikki snýr seg um objektivan tíð­indaflutning. Hetta er Kring­varpið móti Tórshavnar Kommunu! Og so sóu vit fríggja­ kvøld­ið upptøkur, sum vóru gjørdar eftir at eg helt upp­tøkutólið verða sløkt. Hetta er greitt brot á góðan fjølmiðlasið - og tað varð enntá gjørt so snildisliga, at upptøkumaðurin fór burtur frá upptøkutólinum fyri líka­ sum at signalera, at tólið varð sløkt. Men yvirskiftin í Degi & Viku var, at eg skuldi hava hótt journalistin. Seinni um kvøldið fór so tíðindaleiðarin uppí kam­ panjuna, og tók tað heilt óvanliga stig, at hon skrivaði eitt lesarabræv, sum var eitt langt álop á meg. Nær er tað hent fyrr? Eg segði við journalistin, at hann skuldi hoyra frá einum advokati. Tað haldi eg ikki vera at hótta - hevur hann sítt uppá pláss, er jú einki at óttast. Men eg skal viðganga, at uttan mun til óærliga at­ burðin hjá journalistinum skuldi eg ikki havt lopið framav. Men eg vóni at fólk skilja, at tað hevði sína orsøk. Tað var jú so sólarklárt, at tað er jú ikki sannleikan, Kringvarpið vil hava fram. Eg skuldi, við teirri vitan eg havi ikki havt játtað at gera hatta prátið við journalistin. Eg skuldi stillisliga havt sagt við hann, at eg sjálvsagt ikki kann taka lut sum statistur í hesi kampanjuni, sum Kring­ varpið førir. Tað kann væl vera, at Komm­unan kanska hevur gjørt onkrar feilir í sambandi við almennu umrøðuna av hes­um máli. Men hetta er eitt ógvuliga eymt mál. Tað viðkemur nógv­um fólkum, og tað eru nógv menniskjalig atlit at taka. Tí er sera umráðandi, at ein almenn viðgerð av mál­inum er saklig. Og tá ein fjølmiðil týðuliga fer eftir tí øvuta - nevniliga at skapa eina sensatión og geva onkrum ávísum skuldina fyri eina syndarliga vanlukku - tá skal kommunan sum al­ mennur myndugleiki ikki spæla við. Nú fari eg so ikki at spæla við meir. Framferðarhátturin hjá kringvarpinum verður lagd­ ur fyri viðkomandi mynd­ug­ leikar at meta um - og so taka vit málið harfrá. Skattakrónurnar til sølu fyri hægstbjóðandi Annfinn Brekkstein býráðslimur fyri Sambandsflokkin Skattakrónur hjá Tórshavnar Kommunu verða nú lýstar til sølu. Á Facebook – á einum staði, ið nevnist Rótikassin – ber til at geva eitt boð upp á skattakrónurnar hjá borg­arunum í Tórshavnar kommunu. Í besta Brixtofte-stíli er kappingin hjá sitandi bý­ ráðs­meiriluta til komandi bý­ráðsval byrjað. Tað verður yvirbjóðað hvønn dag fyri at tekkjast veljaranum. Tað sein­ asta var so, at tínar skatta­ krónur nú verða seldar – í Rótikassanum hjá Facebook – 20.000 skattakrónur fyri 16.000 krónur!!! Fyrst blivu umleið 300.000 krónur brúktar til eina kam­ panju um at koyra buss – gratis, sum sagt verður. Men sannleikin er, sum øllum kunnugt, at buss­koyr­ ingin ikki er ókeypis. Tað kostar skattgjaldaranum 23 millliónir krónur at hava buss­leiðina koyrandi. Ikki hvønn dag, tí koyrt verður ikki sunnudag og seinna­part leygardag. So um tú arbeiðir ella annars ætlar tær frá húsum í viku­ skiftinum, ert tú kortini noyddur at hava bil. Ein partur av buss­kam­ panj­uni var, at fólk kundu svara nøkrum spurningum og vera við í einum lutakasti at vinna eitt gávukort á 20.000 krónur frá einum ávís­um súkkluhandli. Her gekk tað so full­komi­ liga galið í hesum jubii-jubii ørvitiskampanju. Tí nú kunnu fólk keypa sínar egnu skattakrónur – gávukortið – á Facebook! Eg meini tað! Tað koyrir bara! PS. Eg ynski tí, sum vann, hjartaliga til lukku við vinn­ inginum. Tann, ið ikki kennir søg­ una, ger ofta óneyðug og til tíðir álvarsom mistøk og hevur ofta trupult við at vísa nýggjar slóð­ brótandi og gevandi leiðir