týsdagur 16. mars 2004síða 13
‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 52 - 16. mars 2004
25
24
Nr. 52 - 16. mars 2004
Neistin spældi ongan
góðan dyst, og teir
høvdu kanska heldur
ikki sigurin uppi-
bornan. Men teir
høvdu neyðuga
hepnið, og hetta sam-
an við einum niður-
túri hjá strandingun-
um var nóg mikið til
at tryggja sigurin
HONDBÓLTUR
Jákup Mørk
jakup@sosialurin.fo
Ein
av
týdningarmestu
eginleikunum hjá einum
liði, sum vil vera partur av
toppinum, er eisini at vinna
dystirnar, har spælið ikki er
av tí besta. Og hartil verður
eisini ofta tikið til, hvussu
týdningarmikið tað er við
rætta hepninum, um tú
skalt gerast meistari.
Og skal metast eftir hes-
um, so er einki at ivast í, at
Neistin nú má vera størsti
favoritturin at vinna tætta
FM-stríðið.
Neistin hevði nevnliga
ein av sínum heilt vánaligu
døgum sunnudagin, og tá
StÍF í seinna hálvleiki var
komið nakað fyri seg, tókt-
ust teir vera ávegis einum
stórsigri, men onkursvegna
megnaðu teir at geva Neist-
anum eina somikið stóra
hjálpandi hond, at bæði
sigurin og stigini vórðu
verandi í høvuðsstaðnum.
Knæið helt ikki
Tað var annars Neistin, sum
hevði betru byrjanina upp á
dystin. Hóast spælið so
avgjørt ikki var nakað at
reypa av, so megnaðu fyrst
og fremst Heini Hanusar-
son og Dragisa Stojovic at
skjóta eina rúgvu av bóltum
ígjøgnum
illa
skipaðu
strandaverjuna, har Rasmus
Magnusson ikki hevði ein
serliga hepnan dag.
Strandingarnir
høvdu
annars vónað, at Marian
Cirloganescu loksins kundi
taka lut í dysti aftur, men
veika knæið helt ikki so-
mikið sum til upphitingina,
og við sjónligari pínu mátti
hann tí enn einaferð takka
til takkar við einum sessi á
beinkinum.
Í hinum endanum var
Neistin so avgjørt heldur
ikki serliga sannførandi,
men í Jota hava teir ein
málverja, sum heilt avgjørt
telist millum teir allar
stinnastu
í
landinum.
Kanska var tað ikki so
øgiliga ofta, at hann hevði
tørv á at vísa hetta fyri
steðgin, men hann hevði
nakrar sera týdningarmikl-
ar bjargingar, sum forðaðu
gestunum í at gagnnýta
fleiri kontra-møguleikar, og
ivaleyst var hetta viðvirk-
andi til at taka nakað av
gessinum hjá StÍF.
Ørvur skapti luftina
Við einmansavrikunum frá
Heina og Dragisa eydnaðist
eisini Neistanum at halda
fast um leiðsluna fram til
steðgin, men eftir hetta var
tað skjótt, at StÍF staðfesti,
at teir ikki bara vildu lata
standa til.
Verjan fekst nú í nógv
størri mun at rigga, og Finn
á Svøð, sum fyri steðgin
varð skiftur inn fyri Rasm-
us, varð av álvara skotin
heitur av neistamonnunum.
Eftir einum korteri hevði
StÍF lagt seg upp á 25-20,
og tá so Neistin eisini misti
Birgir Kass, tá hesin varð
dømdur fyri at halda í arm-
inum á Sveini Justinussen,
fór av álvara at síggja svart
út.
Eisini tí spælið hjá Neist-
anum als ikki koyrdi. Talan
var framvegis bara um ein-
mansavrik, og tað tóktist
merkisvert, at venjarin ikki
valdi at taka onkran av
stóru skjúttunum út eina
løtu. Bæði fyri at luft og so
sanniliga eisini fyri at siga
teimum, at í hondbólti eru
tað altso sjey mans á einum
liði.
Tað varð tó ikki gjørt,
men tað var helst ein onnur
útskifting, sum av álvara
fekk vent dystinum. Jota
hevði í øðrum hálvleiki ikki
á sama hátt megnað at
hildið gestunum frá fat-
inum, og tí fekk hann eina
løtu á beinkinum, meðan
Ørvur Heimbø slapp inn at
royna seg fyri fyrstu ferð í
ár.
Og so kom av álvara
vend í. Ørvur hevði sjálvur
nakrar fínar bjargingar, og
hann megnaði hartil at rópa
liðfelagarnar nakað upp,
soleiðis at teir nú av álvara
fóru at stríðast. Og tá so
Jota seinni kom aftur á
vøllin, hevði hann fingið
neyðugu hvíldina og var til
reiðar at taka liðfelagarnar
seinasta pettið.
Gávumildir gestir
At hetta so eydnaðist, má
Neistin so eisini takka
strandingum fyri. Eitt er, at
StÍF bert skeyt eittans mál
seinastu tíggju minuttirnar,
men hartil mistu teir meira
ella minni høvdið hesa
somu løtuna. André fekk
tveir minuttir fyri at brúka
seg, og tá Neistin so upp á
fýra minuttir stríddi seg
upp á 27-27, var høllin á
gosi.
Tað eydnaðist Borgar
Danielsen at leggja StÍF
framum eina seinastu ferð,
men so fekk Neistin takið.
Buha og Dragisa hvør sítt
mál, og tá StÍF so eisini
misti Ben Djurhuus sein-
astu løtuna, tóktist alt lið-
ugt. Men í tí, sum helst var
ætlað sum seinasta álopið í
dystinum, misti Dragisa
púrasta óneyðugt bóltin.
Ivaleyst átti talan eisini at
verið um tveir fingrar, tá
hann royndi at halda mót-
støðuleikara, tá StÍF kontr-
aði,
men
onkursvegna
mettu dómararnir, at tað nú
var rætt at nýta seinasta
gula kortið.
Strandingar
varveittu
álopið, men tá Artur heldur
óneyðuga tók kjansin at
skjóta, var liðugt. Neistin
kloddaði ikki seinasta pett-
ið burtur, og við 16 stigum
eru teir framvegis av óvan-
liga spennandi endaspurt-
inum.
Hondbóltur – eitt
liðspæl
Men hóast sigurin á StÍF,
sum nú má metast sum
endaligt úti úr stríðnum, og
hóast lovandi inngangin til
hesa greinina, so skerst ikki
burtur, at Neistin má fáa
nógvar lutir upp á pláss
undan dystinum móti VÍF
komandi vikuskifti.
Fyrst og fremst mugu
leikararnir ásanna, at hond-
bóltur er eitt liðspæl. At tað
bert verður koyrt upp á
einmansavrikini hjá einum
trimum-fýra leikarum er
sjáldan nóg mikið til at
vinna í longdini. Og í verju-
partinum kann liðið ikki
einvíst líta á Jota í málin-
um. Tað hevur eisini víst
seg, at tá hann ikki hevur
havt ein sínum mongu góðu
døgum, hevur liðið tað sera
trupult. Kanska kann hetta
batna
nakað,
tá
Karl
Oddmar Rasmussen nú aft-
ur verður tøkur, men hin-
vegin telir tað skeiva vegin,
at Birgir Kass nú ikki er
tøkur.
Strandingarnir
mugu
hinvegin roknast sum lidnir
í FM-stríðnum. Ein javn-
leikur sunnudagin kundi
annars havt við sær, at liðið
framvegis hevði verið væl
við. StÍF er nevnliga tað av
teimum fýra ovastu, sum á
pappírinum hevur lættastu
skránna eftir. Teir hava ein
dyst í Vestmanna, og so
tveir á heimavølli móti
ávíkavist KÍF og H71, og
tað kann ikki metast, at
hesir seinastu skulu geva
nakrar trupulleikar.
Teoretiskt,
so
kunnu
strandingar kanska fram-
vegis fara avstað við tí
heila, men til tað krevst nú
meira enn vanligt hepni, og
sjálvir munnu teir hvítu
eisini hava ásannað, at í ár
verður so bara talan um tað
eina steypið, men tað er
hinvegin heldur ikki so
galið.
Dysturin í tølum
Neistin-StÍF 29-28 (16-14)
Málskjúttar
Neistin: Heini Hanusarson
8, Blagoje Buha 6, Dragisa
Stojovic 6, Áki Mørk 5,
Helgi Justinussen 2, Ragn-
ar Stakksund 1, Helgi
Michelsen 1
StÍF: Alexandur Johansen
5(1), Sveinur Justinussen 5,
Borgar Danielsen 4, Andre
F. Danielsen 4, Artur Jo-
hansen 3, Jón Rasmussen 1,
Pauli Hansen 1
Brotskøst: Neistin 2, StÍF
3
Útvísingar: Neistin 2, StÍF
5
Diskvalifikatiónir: Neistin
1 (Beinleiðis reytt), StÍF 1
(3X2 minuttir)
Dómarar
úr
Stjørnuni:
Kristian
Joensen & Karstin Joensen.
Høvdu fyri tað allar mesta
eitt sera gott tak á dystin-
um, sum ikki var tann lætt-
asti at døma. Men seinasti
minutturin dróg tó nakað
frá í samlaðu metingini.
Neistin-StÍF 29-28 (16-14):
Hepnir havnarmenn
Hildu
høvdinum kalt
Helgi Justinussen
fegnaðist eftir dystin
um sigurin, sum
framvegis heldur
Neistanum heilt inni
í FM-stríðnum
HONDBÓLTUR
Jákup Mørk
jakup@sosialurin.fo
Tað er einki at ivast í, at
talan var um nógvar fegn-
ar Neista-leikarar eftir
sigurin á StÍF sunnu-
dagin.
Ein teirra var Helgi
Justinussen, og hann var
ikki í iva um, at tað nú
bara er gullið, sum telur
hjá liðnum. Ikki minst
eftir at tað skuldi eydnast
liðnum at vinna ein dyst
sum hendan, har teir fyri
ein stóran part lógu væl
og virðliga undir mótstøð-
uni.
- Eg vóni í øllum før-
um, at hetta var júst tann
sigurin, sum kann geva
okkum seinasta skumpið
frameftir.
Vit
spæla
kanska ikki so væl, men
hetta eigur at vera nakað,
sum vit kunnu brúka pos-
itivt í komandi dystunum.
Um orsøkina til sigurin
helt Helgi, at hetta fyrst
og fremst komst av, at
Neistin í størri mun enn
mótstøðan megnaði at
halda høvdinum kalt.
- Fyrr í ár hava vit ofta
havt trupulleikar av, at vit
tveita nógvar bóltar burt-
ur seinastu løtuna. Vit
hava tosað nógv um, at vit
mugu halda høvdinum
kalt hesa løtuna, og tað
eydnaðist eisini hesaferð,
við einum undantaki. Tað
vísir seg ofta, at dystirnir
verða avgjørdir seinastu
tíggju minuttirnar, og
sjálvt um vit ikki hava
nakað serstakt taktist upp-
legg til hesa løtuna, so er
tað ein lutur, sum vit hava
arbeitt sera nógv við sein-
astu tíðina.
- Og so stríddust vit eis-
ini sera væl, og vit vístu,
at vildu vinna. Tað sá ann-
ars heilt vónleyst út eina
løtu, men tá vit so fingu
nøkur mál, samstundis
sum teir fáa onkra býtta
útvísing, so koppar tað til
okkara
veg,
staðfesti
Helgi Justinussen, sum nú
saman við liðfeløgunum
kann fyrireika seg til tveir
dystir, sum kunnu tryggja
liðnum gullið. VÍF í Vest-
manna og Kyndil í Havn,
áðrenn kappingin verður
rundað av við útidysti
móti H71.
Tað var fyri tað nógva StÍF, sum stýrdi dystinum
móti Neistanum, men sigurin og stigini vorðu
verandi eftir í høvuðsstaðnum
C
M
Y
K
24