fríggjadagur 10. august 2012síða 21

21 Fríggjadagur 10. august 2012 · Nr. 92 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 kjak Nógv skal til áðrenn politiska umhvørvið ressast og sigur sína meining, men brotið á ólav­søku í løg­mans­ røðu­ni um nýggju kósina og totalu kúvend­ing­ina hjá sam­ bands­fo­r­mann­inum um trý ríki í einum ríki, hava gjørt hol í sjógvin, og eru sjálvandi í beinleiðis and­søgn við grundleggjandi sam­bands­ politikk. Hetta hevur serliga fingi­ð sambandsveljarar at siga sína hugsan um fram­ tíðar­visjónir løgmans, og hava tey kært sína neyð um, hvað­ar leiðin gongur!? Og úrs­lit­ið var, at tingmanning flok­sins fór, eftir ógvusligt trýst frá baklandinum, kropp av kroppi og segði seg at vera ósamd­an við formannin í hansara dreymavisjónum! Sam­bands­flokkurin blívur ongan­tíð loysingarflokkur, punkt­um! Løgmaður einsa­ mall­ur, misálit frá sín­um egnu! Hetta heilt løgna fyri­ brigdi, at sjálvur sam­bands­ for­mað­urin tosar í ramasta álvara um at stovnseta ríki Føroyar, er teimum so fremmant, at tey skilja púrt onki – flokkurin sum í sínum skjaldramerki ber sam­bandsnavnið, er nú farin at tosa um loysing frá danska ríkinum, sum hev­ u­r verið við til at tryggja før­oyingum sømilig kor á lívsleiðini, serliga á al­manna-, sjúkrahús- og undir­vís­ingar­ økinum. Og so úttalilsi frá løg­ manni um, at vit skulu hava trý ríki í einum ríki, hvat merk­ir tað í veruleikanum? Ber tað í heila tikið til, ella eru hetta bert tóm fjákut orð uttan minsta vet av sann­leika? Og aftur her ein total yvirgeving politiskt til Fólkaflokkin og Jørgen Nicla­sen, sum hava havt bukt­ina og báðar endarnar síðani henda samgongan sá dag­sins ljós! Nú kom so Kaj Leo eisini úr skápinum sum ram­ur loysingarmaður – hvør skuldi trú tí??!! Trý ríki í einum? Skulu vit hava suvernitet, also taka loysingina og kvetta við Danmark, so krevur tað, at vit verunliga stovnseta okkara egna ríki við teimum skyld­um og rættindum, sum lø­gm­að­ur eftirlýsir, sum sjálv­støð­ugir (suverenir) statir nú eina­ferð hava í altjóða sam­felag­num. Tað er ein erlig søk at droyma um loysing, men at hetta sjónarmið er komið frá sjálvum sam­bands­for­ manninum er at fara óer­ liga fram, og selja eina tað mest grundleggjandi vøru sam­bandsins undir følskum vøru­merki - og hvørjum? Sær løgmaður fyri sær, at Danmark, Føroyar og Grøn­ land hava hvør sítt um­ boð t.d. í ST, sum tríggir suveren­ir statir í einum ríki, har risalond við nógvum minnilutafólkabólkum og mál­um, sum telja fleirfaldað fólka­tal­inum í Føroyum, Dan­mark og Grønlandi til­ sam­ans, sum t.d. USA, Russ­ land og Kina hava bert ta einu atkvøðuna? Nei, harra løg­m­aður, her hongur ikki sam­an! Hetta er tann reini babylonski forvirringur – og eg skilji so væl meiniga sam­bands­veljaran, sum altíð hevur fingið at vita upp undir hvørt einastra val, at sambandsflokkurin er einasti sanni verji av ríkis­ felags­skapinum, men vel­jar­ in fekk ein judaskoss á ólav­ søku. Ábreiðslurnar móti sam­ bands­formanninum hava verið ógvusligar. Og ser­ liga frá leiðandi fólkum í flokkinum, fyrrverandi for­monnu­num, núverandi lands­stýris­fólkum, fólka­ tings­manni og flestu nú­ver­ andi tingfólkum, enntá við kravi um, at Kaj Leo leggur frá sær, og alt baklandið tekur undir við kritikkinum, sum er vælskiljandi. Ússaligu við­merkingar løgmans, um at hann er bara ein indianari í flokkinum, sum einhvør annar, eru bein­ leiðis barnsligar fyri ein floksformann, sam­gongu­ leiðara og løgmann!! Nær fer løgmaður at trað­ka í karak­t­er? Bert ein nýggjur, óroynd­ur sam­bands­ting­ mað­ur úr Sørvági hevur ikki skilt álvarsligu støðuna í flokkinum. Og so er tað lokali indianarahøvdingurin í Norðuroyggjum, sum ikki dug­ir at skilja millum orðini tjóð (í passinum hjá John William stendur, at hann er danskur statsborgari!!) og fullveldisríki – tað er spurn­ ingurin, sum vit skulu fyr­ ihalda okkum til. Og, tíbetur, hava tey flestu skilt álvars­ liga boðskapin. Dreymurin hjá Kaj Leo Johan Samuelsen Endamál lærdómsins er at út­skifta afturlatin sinn við opin sinn. Nakað soleiðis segði fyrr­ verandi amerikanski politik­ ar­in og útgevarin av For­b­es Magazine, Malcolm Forb­es. Hesi orð runnu mær í hug, tá eg hoyrdi menta­mála­ ráð­harran Bjørn Kalsø í út­ varp­inum, har hann útlegði æt­lan­ir sínar at partvís um­ leggja lestrar­stuðu­lin til før­oyingar, ið æt­landi fara at lesa uttanfyri Norð­ur­ lond, til lán. Eg vil við­mæla, at Bjørn Kalsø tekur orðini hjá Forbes til sín og fer inn í hetta kjak við opnum heldur enn afturlatnum sinni. Kona mín og eg hava síðan 2007 notið ótrúliga góðu skipanina ,vit hava sum føroyingar, ið lesa uttan­fyri Norðurlond. Onn­ ur, ið vit hava lisið saman við her í Newcastle hava øv­un­ da okkum skipanina, tí tey allarflestu eru skuldar­bund­ in eftir loknan lestnað. Ikki vit og tað er gott, tí tað gevur okkum nógv fríðari ræsur tá lesn­að­urin er yvirstaðin. Alt gott um at fáa før­oy­ ing­ar heim eftir lesnað. Tað eig­ur at verða endamálið hjá stjórn­ini í Føroyum at fáa øll heimaftur og tað liggur eisini fremst í huganum hjá teimum allarflestu les­ andi at koma heim aft­ur. Tó má eitt endamál verða við tí. Endamálið haldi eg eigur at verða ein vi­sjón um ein fjølbroyttan ar-beiðs­ marknað, har útbúnir før­oy­ ingar við gleði koma heim, tí møguleikin at nýta sína útbúgving liggur opin. Tað ger hann ikki í løtuni og tí koma nógvir føroyingar ikki heim. Við at gera ar­ beiðs­marknaðin meira fjøl­ broyttan koma alt fleiri før­ oyingar heim og á henda hátt verða tær 10 milliónirnar árliga, ið landið brúkar uppá lesandið, endurgoldnar. Hvussu skal tað gerast? Tað eru nógvir møgu­leik­ ar og tað snýr seg um at hava eitt opið sinn. Eg vil nerta við tveir. 1. Ger skipanir til lesandi, har tey hava møguleikan at koma inn á arbeiðspláss, privat og almenn, og harvið fáa arbeiðsroyndir og møgu­ liga bjóða starv, um við­kom­ andi ger eitt gott arbeiði. Hetta er ikki ein dýr skipan, tí oftast eru slík størv ikki væl lønt, men tað eru royndirnar, ið viðkomandi byggir upp, ið er veruligi vinningurin. 2. Ger tað lættari hjá ný­ út­bunum at fáa pening til íverk­setan, byrja fyritøkur o.s.fr, har tey beinleiðis kunnu evna spennandi verk­æt­lanir til, ið verða sett­ ar saman av tí vitan, ið tey hava vunnið sær. Hetta er sjálvandi meira kost­nað­ar­ mikið, men kann geva fleiri ferð­ir aftur, um skipanin verð­ur gjørd smidlig og rætta hjálp­in er tøk. Sum dømi kann eg nevna lærustovnin, ið eg havi verið á, Newcastle Uni­ver­sity. Har hava tey eitt, ið eitur Rise Up. Har kann eg fara inn og fáa atgongd til mark­nað­ar­greiningar, teldu, ein til ein leiðbeining frá lærd­um fólkið við royndum inn­an tað økið, ið eg havi áhuga í o.s.fr. Henda leiklut kundi mentamálaráðið tikið á seg og givið øllum henda møgu­leika, saman við góðum ílegg­ing­ar­møguleikum. Her er eisini meira náturligt at tosa um lán heldur enn stuð­ ul. Tað er púra sikkurt, at nógv góð fólk í Føroyum høv­du heldur enn fegin vilja verið við til eina verkætlan sum hesa. Sum sagt, hetta eru bara tveir møguleikar, men tað eru nógv fleiri. Tað snýr seg bara um at hava sinnið opið og verða opin fyri nýhugsan. Um stuðulin til skúla­gjald verður umlagdur til lán verð­ ur úrslitið, at nógv koma heim tí tey noyðast og ikki tí tey vilja. Tað kann ikki verða endam­álið. Eisini fer mann at sígga, at positiva gongdin seinastu árini, har alt fleiri fara longur út enn Danmark, hugsa seg tvær ferðir áðrenn tey fara og nógv setast aftur og fjøl­ broyt­ni broytist til tað verra. Annars haldi eg tað verða skemti­ligt, at 10 milliónir árliga er ein útreiðsla, ið má tál­mast, tí mann heldur, at tað fæst ikki nokk burturúr, men at ein politikkari fær upp til kr. 170.000 í ferða­ end­ur­gjaldið um árið, er ein íløga, ið er neyðug. Leggi ikki lestrar­ stuðulin um til lán Sólvit Nolsø