fríggjadagur 10. august 2012síða 22

Fríggjadagur 10. august 2012 · Nr. 92 22 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Útvarpið og L.G.B.T. kjak Thomas J. Askham Síðstu árini er ein nýggj »vekingarrørsla«, LGBT, við altjóða stuðli, og við al­menn­ um fíggjarligum stuðli, vorð­ in meiri og meiri sjónlig, eisini her á landi. Undan, undir og eftir ólav­søku, kundu vit hvørki blaða í Dimma ella Sosiali­ num, ella tendra fyri Útvarpi ella Sjónvarpi, uttan at vek­ ing­ar­tónarnir frá hesi rørslu sóust og hoyrdust. Jú, dugnalig og málrættað hava vekingarfólkini verið. Hvat eru hetta so fyri veking­ar­tónar? Jú, nú skulu fólk av sama kyni kunna ganga saman í parlag/hjúnalag, og tí skulu land­sins lógir broytast og smíð­ast so, at hetta verður gjørt lógligt. Hvør skal vekjast? Jú, helst alt Føroya fólk, men mest politikararnir, sum jú smíða landsins lógir. Hvørjum skal so Føroya fólk, íroknað Føroya Løgting, vekj­ast frá? Jú, tí fleiri túsund ára gamla almenna hugsannar- og livihátti, og tí meiri enn túsund ára gamla kristna siða­arvi her á landi, at eitt hjúna­lag bara er millum ein mann og eina kvinnu. Vekingarrøddirnar siga, at kær­leikin er “kynsneutralur” og tí kann “parlagið/hjúna­ lag­ið” eins væl vera millum tveir menn ella tvær kvinnur. Enn eru føroysku vek­ing­ a­r­fólkini meiri hóglig, enn t.d. tey donsku, tí tey krevja eisini at kunna vera vígd í kirkj­um. LGBT krevur kanska ikki enn, at ættleiðing verður ein sjálvsagd fylgja av hesi broyt­ing, tí tveir menn ella tvær kvinnur jú ikki á “nátúr­ lig­an” hátt fáa børn og harvið føra ættina víðari – føra sam­ felagið víðari. Verður tað ónatúrliga, við lóg, gjørt lógligt og “natúr­ligt” hvussu kemur so familjumynstrið og sam­ felag­ið at síggja út, og hvussu koma t.d. komandi lær­u­bøk­ u­r í fólkaskúlanum, at um­ røða hesi viðurskifti? At hetta er ein sera, sera álvar­som veking, sum er við at taka seg upp, er greitt. Fyrst var tað § 266b, sum mátti koma í gildið, fyri at verja móti happing. Nú er tað hjúnalagslógin sum skal broytast, óivað til eitt “kynsleyst” parlag/ hjúna­lag. Verður tað næsta lóg um ættleiðing, tí tað er óivað “keði­ligt” í longdini við ong­ um børnum? Hvat verður tað triðja, fjórða...? Er ikki eitt orðatak sum sigur: “Har sum ein skriðan er lopin, er onnur væntandi” Man kendi danski dóm­ prós­t­urin C. Skovgaard Peter­sen, fáa rætt, tá hann um síðstu tíðir sigur: “Tá skal lóg­loysið gerast til lóg”? Paradokssalt, so segði løg­maður í løgmansrøðuni, at peningur skal nýtast til fólka­vøkstur her á landið, so stuðlar hann, og aðrir politik­ arar, krøvunum hjá LGBT, sum ikki fremur fólka­vøkst­ ur – tvørturímóti. Vit kristnu skulu hvørki døma ella fordøma fólk, sum liva øðrvísi, enn bíblian sigur. Dómurin er Guds aleina. Til­ tikið er eisini orðatakið: “Kasta ikki við steinum, tá tú sjálvur býrt í glashúsi” Men eitt er kortini greitt. Tann, sum í álvara les­ur bíbliu­na, sum Guds orð og kanon,(rættisnórur/byggi­ snór­ur) fyri lívið og levnaði, sær at tílíkur liviháttur sum LGBT stríðist fyri, als ikki er sam­bær­ligur við Guds vilja og kann tí ikki vælsignast av hon­um. Tvørturímóti. Tað eru ikki bara Móselóg og Paulus (t.d. 3. Mós. 18 og Róm. 1) sum samkyndur livi­ hátt­ur hevur ímóti sær - sum tað mangan háðandi verður sagt. Tey fáa eisini Jesus, Guds son og heimsins frelsara ímó­ ti sær, sum segði: “Hava tit ikki lisið, at skap­ ar­in frá upphavi skapaði tey sum kall og konu, og segði: ”Tí skal maður fara frá faðir sínum og móðir síni og halda seg til konu sína, og tey tvey skulu vera eitt hold?” So eru tey ikki longur tvey, men eitt hold. Tað, sum Guð tí hevur samankomið, má maður ikki sundur skilja” Matt.19. Tí er tað eitt sera, sera, sera álvarsamt krav (og lívs- hátt­ur) sum LGBT stríðist fyri, tí kravið stríðir greitt móti Guds vilja við lívinum og við hjúnalagnum. Sam­ stundis stríðir kravið ímóti tí livihátti, sum annars er vanligur, har “kjarnu­ familjan” við einum manni og einari konu, við “faðir og móðir” og í flestu førum børn­um, er grundarlagið und­ir samfelagnum. Væl er mannalívið, vegna synda­fallið, vorið trupult, enntá sera trupult í nógvum før­um. Nógv kundi verið skriv­að um tað. Tað gevur tó hvørki mær ella øðrum loyvi til at taka støðu í lívsins stóru spurn­ ing­um, eina við útgangsstøði í, hvat mítt egna hjarta, kensl­ ur, tráðan siga, ella hvat er “inn” í tíðini. Tí sum Jeremia pro­fetur sigur: “Svikafult er hjartað fram um alt annað, tað er brekað, og hvør kennir tað? Jer. 17,9 Hjartað og kenslur kunnu siga eitt í dag og eitt annað um nakrar dagar. Tí tørvar menniskja eitt grundar­lag at standa á og taka støðu út frá, sum liggur uttan­fyri menniskja. Tað var ein av høvuðsgrundunum til, at Gud gav okkum bíbliuna. Teir “vekingartónarnir” eg hoyri frá LGBT kennast so ónatúr­ligir, so niðurgerandi, (tí menniskja er krúnan á skaparverkinum) og so nýtir rørsl­an “samkynd djór” í ólav­ søku­framsýningini, fyri at stimbra upp undir sín “sam­ leika”. Eg harmist sáran, og í ein ávís­an mun nøtri og spyrji: Er tað kanska mær, tað er galið við? Eg havi kallað LGBT fyri eina vekingarrørslu. Kanska eitt løgið heiti - og tó. Tað, sum fólk vanliga seta í samband við vek­ing­ ar­rørslur, er millum annað, at tey fólkini ynskja at taka Bíbliu­na í álvara og ynskja at liva eftir henni. Tey eru Guds­ótt­andi og æra harvið Gud. Jesus sigur í Jóhannes 14,15: “Elska tit meg, tá haldi boð míni!” Trúvirði í kristintrúnni av­speglast í lýdni móti Guds orði. Rørslan LGBT umboðar hon ikki tað beint mótsætta? Tey taka jú ikki bíbliuna í álvara og liva tí ikki eftir hen- ni á tí seksuella økinum. Tey vilja, við lógini í ryggin, liva beint móti Guds orði. Er tað ikki at vilja liva leys av Gudi – gudleys? Rørslan er eisini “mis-s­ ion­er­andi” tí fyri stutt­um tos­aðu tey enntá um at fara út í skúlarnar, har tey vildu møta børnunum, fram­tíð Før­oya, fyri at “undirvísa” um samkynt lív - sum nakað natúr­ligt. Man Amnesti fara at hjálpa teimum føroyingum, sum møguliga koma at vera dømdir/revsaðir, tí teir vegna sam­vitsku og sannføring sína (sum er bundin til bíbliuna) koma at tala ímóti sið­loysið og tí lívi, sum LGBT ynsk­ir, um nú Løgtingið vikn­ar í knøunum og broytir lógina? Góðu føroyingar og góðu kristnu vinir. Her stendur ómetaliga nógv uppá spæl. Tí er fyrst og fremst neyðugt, at øll, sum biðja, fara inn í eitt álvar­samt og áhaldandi bønar­átak fyri føroya fólki, fyri Løgtingi og Landsstýrið, at tey ikki smíða lógir, sum stríða móti bíbliuni. Latum okkum eisini biðja fyri fólkunum aftanfyri LGBT. Fáa vit eina gjøgnum­gríp­ an­di gudgivna veking, koma vit at síggja undur. Áhaldandi bønarátakið má eisini vera fyri bispi, prestunum, sam­komu­leiðar­ um, og øðrum kristiligum leiðar­um, sum jú standa við ser­lig­ari ábyrgd. Møguliga er eisini neyð­ ugt, at kirkjan og sam­kom­ ur­nar finna saman í onkrum felags átaki, sum stimbrar kristin­lívið og kristnu virðini her á landi og út um heimin. Til seinast vil eg av hjarta taka undir við tjóðsanginum, og gera eftir triðja ørindi: “Eg níði tí niður í bøn til tín, Gud: Hin heilagi friður mær falli í lut! Lat sál mína tváa sær í tíni dýrd! So torir hon vága, - av Gudi væl skírd - at bera tað merki, sum eyðkennir verkið, ið varðveitir Føroyar, mítt land! Nýggj vekingarrørsla Torleif Johannesen Tað er sera umráðandi, tá ein ynskir at fáa sín boð­ skap út, at ein hevur so gott sam­skifti við fjølmiðlarnar sum til ber. Í so máta má sig­ast, at okkara almenna út­varp hevur gjørt sítt all­ar besta fyri L.G.B.T. og lim­ir tarra. Tað man vera fáur av øðr­um minnelutum her á lan­di, sum hava havt hend­ an møguleikan at hava almenna út­varps­man­n­ig renn­andi í høli­num á sær við ein­um og tveim­un starvs­ fólk­um, sum søgdu frá, hvat hen­di í gjøg­num dagin og dag­an­ar á Ólav­søku. Dagin fyri Ólavsøku vóru høvuðsyvirskriftinar mill­ um annað Makrelur og tey samkyndu, vit fin­gu at vita, at Ólavsøkan bleiv skotin í gongd við Pride skrúðgongu, út­varps­mannigin hevði gjørt seg væl út til dagin, eitt frá­søgu­fólk var í høllini, har skrúðgongan byrjaði, eitt annað var og tók ímóti í býnum, umframt hesa dekk­an av hesi skrúðgongu komu hópin av innsløgum gjøg­num dagin, tað byrjaði við summarmorgun, og so komu innsløgini so at siga pø á pø hesar tíðir á deg­num kl 12.20 kl 16 aftur 16.30 kl 17 kl 18.10 og so tók SvF við kl 19. So kom næsti dagur, aftur sama evni í sendinginum kl 14 & 18 og so aftur 29. juli og so nú í skriv­andi løtu 30. juli so er hetta enn ein partur av tíð­inda­til­farinum, og so aftur 31 juli,hetta er so sætti ella sjeyndi dagur á rað, har evn­ið er tey samkyndu í tíð­ inda­flutniginum. Sum hetta er blivið blást upp, kann ein nær um fáa ta fatan, at tað var nakað nýtt her á lan­di at vera samkyndur, og hetta tíðindavirðið var so stórt, at vit máttu fáa hetta fleiri ferð um dag­in í samanhangandi dag eft­ir dag. Hetta kann bert skiljast sum, at hetta er eitt hjartamál fyri hen­ da almenna stovnin at taka hesi krøv fram hjá hes­um minniluta so ofta hvønn dagin, høvdu so aðr­ ir minnilutar havt somu møguleikar at fáa sín boð­ skap út gjøgnum út­varp­ið, men so er ikki. Sjálvur hevur ein gjørt sín­ ar royndir at borið eitt hvørt tiltak, ein hevur skip­að fyri gjøgnum tíð­un­ar, til Útvarpið og spurt, um tað kann koma við í send­ing­ina á middegi og kvøl­d­ið, tá hevur svarið verið sum oftast, at tað kem­ur bert ta einu ferðina við, onkuntíð kom tað slett ikki við. Kenni annan minni­luta her á landi, sum bjóðaði Útvarpinum til tí­ð­inda­fund, hesin minni­ luta­bólk­ur skuldi hava nøk­ur til­tøk, og hevði tí tørv á at fáa boðskapin út til tað all­men­ nu Føroyar, tey bjóð­aðu tí útvarpinum at vera við til ein tíðindafund, tey møttu snøgt sagt ikki upp, (at so eitt starv­ sfólk setti seg í samband sein­ ni hoyrur til søguna,) men tá var viðkomandi Út­varps­fólk kont­akt­að aftur. Eg loyvi mær at brúka hesa samanbering , tí man far nær um ta fatan, at korini eru so út av lagi vána­lig her í Føroyum hjá L.G.B.T. og limum teirra. Tit hava fram um allar aðr­ ar minnilutar her á landi óhind­raða atgongd til okk­ ara alment fíggjaða út­varp at fáa tykkara boðskap út, tað er ikki vánaligt reið­ skap at hava at arbeiða við, bert fyri at nevna eitt gott reisskap tit hava fyri at fáa tykkara boðskap út, tað prógvaðu hesir daganir væl og virðiliga. Ongin skal hal­da, at eg meini, at hes­ in minnilutabólkur ikki skal koma til orðana, tað vil­di verið ódemokratist, vit hava jú skrivi- og lesi fræl­si, hetta er at lýsa, hvus­su okkara allmenna Út­varp metur og sær upp á ymiskleikan og sær upp á tíð­inda­virðið og týdnigin hjá teimum ymisku minni­ luta­bólki­num her á landi. Tað man neyvan bert vera eg, sum upplivdi tíð­inda­ flut­n­ingin um Ólavsøkuna, og daganar eftir, bæði troytt­ andi og einstáttaðan hjá útvarpinum.