fríggjadagur 6. juli 2012síða 40

nr. 77 · 6. juli 2012 8 VIKUSKIFTI Brúdleyp Rannvá G. Fossaberg rannva@sosialurin.fo Leygardagurin 7. Juli 2012 verður ikki ein vanligur leygardagur. Í øllum førum ikki fyri tey bæði Finnur V. Carlsen og Katrinu Miðhamar, tí henda dagin skulu tey giftast. – Tað besta verður tann løtan, tá vit standa framman fyri altarinum og siga ja til hvønn annan, siga 24 ára gamli Finnur og 21 ára gamla Katrina, sum gleða seg til at kunna kalla seg maður og kona. – Nú kunnu vit veruliga leggja eina felags framtíð til rættis, tí sum gift vita vit, at tað skulu vera vit bæði restina av lívinum, sigur Katrina. Helt beiggjan vera sjeikin Tað byrjaði alt í februar í fjør. Katrina og Finnur plaga bæði at ganga á møti í Lívdini í Hoyvík, og tað var eisini her, tey hittust fyrstu ferð. – Eg hevði lagt merki til Katrinu, tí eg helt, hon sá fitt út. Eg hugsaði tó ikki so nógv meir, tí hon fylgdist við einum drongi, og eg ivaðist ikki í, at tað var sjeikurin hjá henni, tí tey sóu út til at kennast væl og høvdu tað stutt­ ligt saman, minnist Finnur. Tað, sum Finnur ikki visti, var, at drongurin, sum Katrina fylgdist við, var beiggi henn­ ara, og í roynd og veru hevði hon fleiri ferðir hugt eftir Finni. – Eg hevði hugt eftir Finni í eina tíð. Eg minnist væl, at hann leiddi eitt møti í Lívdini, og eg helt hann vera so sjarmerandi, duga væl, og so sá hann út til at vera ein ordiligur maður, sigur Katrina, sum eisini spurdi seg fyri hjá vin­fólkunum. – Hann var so mikið áhugaverdur, at eg var noydd at vita meira um henda drongin. Eg royndi so at spyrja meg fyri hjá ymiskum vinfólkum, soleiðis at eg kundi fáa eina fatan av, hvør og hvussu hann var, greiðir Katrina frá. Nakrar vikur seinni vóru tey av tilvild í sama húsi, tá tey saman við felags vinfólkum spældu eitt spæl. – Vit vóru fleiri, sum fylgdust hetta eina kvøldið, men tað endaði við at vit vóru fýra, sum fóru at spæla Sequence, har tú spælir saman við einum partnara og dystast ímóti øðrum. Av tilvild vóru vit í parti, sigur Katrina, sum seinni hetta kvøldið fekk Finnur at koyra seg heim til húsa. – Vit koyrdu ein biltúr, áðrenn eg koyrdi hana heim. Tá vit stóðu uttan fyri húsini, har Katrina býr, minnist eg væl, at hon bleiv við at práta. Vit søgdu góða nátt fleiri ferðir, men hon bleiv við at finna upp á okkurt nýtt at práta um, sigur Finnur, og tey bæði flenna eftir stuttligu hendingini. Teldan avdúkaði brúdleyp Tann fyrsti biltúrurin bleiv til fleiri, og eftir stutta tíð blivu Finnur og Katrina par. – Vit høvdu tað gott og stuttligt saman, og tí vildu vit royna okkum sum par, sigur Katrina. Tað gekk ikki leingi, áðrenn tey byrjaðu at hugsa um hjúna­band. – Vit vilja fegin vísa, at vit eru góð – Tá eg skuldi koyra hana heim, bleiv hon við at tosa og vildi næstan ikki úr bilinum. Tað tók eg sum eitt gott tekin. Tað sigur Finnur V. Carlsen sum leygardagin skal giftast gentuni, sum ikki vildi úr bilinum Biltúrur bleiv til brúdleyp Vit skulu giftast! mynd: Rebekka rafael