Sosialurinarkiv
Sosialurin 2012-07-18, síða 11
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 18. juli 2012síða 11

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

11 Mikudagur 18. juli 2012 · Nr. 82 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Kjak Leygardagin 21. juli fyllir Birgith Maria við Sandá seksti ár. Birgith er elsta dóttir hjá Solveig og Óla Christian Ja­ cobsen, sum búðu á Dala­ vegi 9 í Tórshavn. Í 1969 byrjaði hon at ar­ beiða hjá A. P. Bendtsen á Eystaru bryggju í Havn, eis­ini arbeiddi hon á Skipa­ felagnum Føroyar í nøkur ár. Tann 1. februar í 1988 byrj­aði hon á sjúklinga­ skriv­stov­uni á Lands­ sjúkra­hús­in­um, og er hon fram­vegis í hesum starvi. Mong munnu tey vera sum hava notið gott av hennara vakra og blíða lyndi. Í 1972 giftust hon við Tor­kil Ingvardsson við Sandá, og eiga tey børnini: Beinta, John, Óla Christian, Herborg og Benny. Birgith eigur 9 ommubørn. Í 2004 bleiv Birgith rakt av álvarsligari sjúku, men við Guds hjálp og kønari læknahond gjørdist hon aftur frísk. Á føðingardegnum er hon burturstødd. Vit ynskja Birgith hjartaliga tillukku. T Birgith við Sandá 60 ár Birgith og ommudótturin Savannah Til Búnaðarstovuna, Búnaðar­ grunnin og Fiskimálaráðið Magnus Brattaberg Absalonsen Tað er eftirhondini blivið ger­ andiskostur at hoyra og lesa um Fámará í fjølmiðlunum. Je eri fult greiður yvir, at tað á tann hátt leggur stórt trýst á tykum, sum skulu taka eina avgerð í málinum. Tí vil je bara koma við eini áheitan til tykum um at vera saklig í málsviðgerini um festið í Fámará. Vandin er til staðar, at Árni T. Brattaberg (sum hevur hægsta boðið) verður fyri órætti frá populistiskum politikarum o.ø., bert tí hann ikki vil vera við i einum mediu­sirkusi. Árni vísuir sum altíð sína størstu virðing. Hann vísir dag og dagliga fjølmiðlum frá sær, eftirsum gongd enn er í málinum, og ongin avgerð er fallin. Hetta hóast hann blív­ ur alment útstillaður og út­ spiltur, og aðrir partar brúka fjølmiðlarnir, sum teimum lystir, at føra seg fram í. Enn veit je ongan, sum hevur sett Johan í Kollafirði ein einasta kritiskan spur­ ning. Hevur nakar granskað hansara fortíð? Tað sær tíverri út til at m.a. ”Fríggja­ kvølds­sendingin” hjá al­ menna Kring­varp­inum er farin at kappast við Føroya Tele-portalin um at hava so lágt journal­ist­iskt støði sum gjør­ligt. Tað síðsta, je havi hoyrt frá Johan’sa Christiania ad­vo­kati, er, at tað eigur ein saml­að mynd at verða gjørd av um­søkjarnum, og út frá heildarmetingini latið festið til tann best skikkaða um­søkjaran. Júst tað vil je pástanda er Árna’sa besta argu­ment fyri at blíva festari í Fámara. Eftir at Árni segði festið frá sær i 2000, hevur hann ikki havt ábyrgdina av Fám­ ará. Tá hann fór, vóru bygn­ ingar og alt sum har til­hoyrir í góðum standi. Hann ynskti og vónaði, at yngri kreftir skuldu taka við, men poli­ tikkur kom uppí og støðgur kom í. Sum tykur kanska vita, so søkti beiggi mín (sum hevur fulla land­búnaðar­ út­búgv­ing, ella grønt bevís) um Fámará­festið fyri uml. 12 árum síðan, men hevur enn ikki fingið svar upp ta um­sóknina. Je veit at onnur í familj­uni hava spurt seg fyri, um man ikki bara kundi keypt húsini burturfrá, um ikki annað. Árni kann ikki lastast fyri, hvussu alt sær út nú 12 ár seinri. Hann er ein treiskur slóðbrótari og ideal­ ist eins og Brattin var. Árni og Karin stovnaðu, um ta tíðina tá hann segði Fámará­ festið frá sær, Ullar­virk­ið og fyritøkuna Sirri. Tey høvdu hugsjónir og ábyrgd­ar­kenslu yvir fyri før­oysku ullar­rá­vør­ uni, sum IRF frammanundan hevði trupulleikar við at taka ímóti og brenna. Árni hevur einsamallur, ár eftir ár, ver­ið runt landið og samlað ull­ina saman og fingið hana til­ virkaðað. Hann er aktivur í lokalsamfelagnum og saman við Karini hava tey uppdrigið okra fremsta operasangara og ein mentunarhúsleiðara. Hóast tey búgva uttanlanda fara tey at verða viðvirkandi til, at Fámará verður eitt stað við lívi og trivnaði. Øll familjan stuðlar Árna 100% og okur øll gleða ogon til nógvar arbeiðs­tímar har norðuri - enn eina­ferð. Úr Fámará vøgg­uni eru kom­in nógv virk­in fólk til dømis tríggir fult útbúnir bøndur, maskin­meistarar, skip­arar, hand­ils­fólk, lærar­ar, hotel leið­ar­ar, listar­fólk, sam­skip­ ar­ar og so framvegis. Hesi standa klár at hjálpa til í Fámará. Fámará var mítt heim, mín vøggustova og barnagarður. Soleiðis var eisini hjá teimum 6 børnunum sum vuksu upp í Fámará umframt okum systk­inabørn. Mamma er tann einasta sum er fødd í Fámará. Har brúkti je saman við megin­partin av øllum 18 systkina­børnunum hvørt summar, nógv vikuskifti og nógvar dagar aftaná skúlatíð á bønum og í fjósinum. Sum so ofta tá pabba var til sjós búðu je, beiggi mín og mamma í Fámará har hon pass­aði neyt, hønur, gæs o.s.fr. Je svav mínar eftir­mid­ dags­lúrar í fjósinum saman við neytunum og hevði tað idylliskt. Sjálvur havi je mangan droymt um at keypt Fámará. Sjálvsagt átti je at dugað betur at spátt um framtíðina. So hevði je fyri langari tíð síðan tikið kvøldskúlaskeiðið, so je kann blíva “skikkaður” festari. Runavíkar skúli hev­ ur upplýst at vegna lítla játt­ an verður onki skeið fyrrenn í fyrstalagi 2013. Tað sum nokk hevur verið beiskast at lisið og hoyrt sein­astu tíðina, er at nógv fólk (kend sum ókend) halda, at uttan Johan, so var onki Fámará í dag!? Mesta tilfarið til tað fyrsta húsið kom norður á hestabaki. Omman og abbin løgdu sítt lívsverk har og Árni brúkti síni bestu ár har. Tá abbin var runt alt Føroyaland og gjørdi vegir, var omman einsamøll við einum stórum barnaflokki og hevði ikki somikið sum el ella rennandi vatn tey fyrstu árini. Árni fekk sum smádrongur í Fámará størri ábyrgd enn mong vaksin nakrantíð fara at fáa á síni lívsleið. Tað er sera hugstoytt at síggja, at bert tí onkur vill­fremmandur við eini mikrofon búsetur seg har, so skal hann hava rætt til at yvirtaka staðið. Je skilji betur enn nakar annar, at Johan er blivin góður við Fámará. Hetta praktfulla stað­ið hevur eisini nógv at siga fyri nógv onnur millum annað fyri meg og alla mína familju. Je haldi hetta er ein spurningur um manna­rætt­ indi. Fyri mær og míni nærm­ astu er hetta meiri mítt heim enn bert eitt hús og eitt fjós. Johan kann fyri 500.000 kr saktans fáa eini fín hús í Víkarbyrgi ella í Múla, um hann so gjarna vil isolera seg. Og tey fólk sum hava fingið ta fatan, at alt er sett í stand aftur í Fámará, tey burdu farið norður og hugt. Aftaná tvey ár í húsinum, er ófatiliga lítið komið burturúr hjá honum. Juridiskt hevur Árni av­ gjørt eisini sín rætt, men vónar sjálvandi at tað ikki kemur hartil. Moralskt og søguliga sæð, er tað onki at tosa um hvør eigur fyrstarætt at sleppa at festa Fámará. Sleipner feltið, 16/07-12