mánadagur 23. juli 2012síða 20
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Mánadagur 23. juli 2012 · Nr. 84
20
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
G! festivalurin 2012 leygarkvøld
Rókur Jákupsson Jakobsen
Við
einum
aukustiskum
klaverið
í
miðdeplinum,
umgyrgt av ljómborðum,
trummum og slagverkum,
tóku
Frostfelt
ræði
á
teimum fáu, sum høvdu
hætta
sær
ein
túr
á
Spæliplássið
í
sirmi
num. Hesin bólkur, sum
kanska ikki enn hevur
fingið fastatøkur á føroys
ku
tónleikasálini,
hevði
eina
sterka
framførslu
fyri á einum hálvtómum
spæliplássið.
Manningin
í bólkinum er sterk, og
limirnir hava hjúklað um
smálutirnar, og útseting
arnar vóru neyvt lagdar
til rættis. Allur tónleikurin
hevði Líggjasa droymandi,
melankolska huglag sum
snúvningspunkt,
og
tað
er altíð ein frægd at hoyra
ein bólk, sum (tilvitað ella
ikki)
tvíheldur
um
eitt
konsept. Hetta ger teg sum
áhoyrara tryggan, og gjøg
num framførsluna fatar tú
meira og meira, og tú hev
ur møguleikan at verða
drigin djúpri og djúpri inn
í tónlistarliga universi hjá
bólkinum.
Nomadan
Vit kenna Líggjas Olsen
sum ein av oddafiskunum í
gamla føroyska tónlistarliga
mastodontinum Deja Vu.
Her sleyt hann sínar tónlist
arligu barnaskógvar, og tað
var í hesum samanhangi,
at
argjamaðurin
vann
sær virðing sum tónleik
ari í Føroyum. Deja Vu
fór í søguna í byrjanini av
2000unum, og síðan hevur
Líggjas verið ein tónlistarlig
nomada. Hann hevur gjørt
nøkur sprell, stóð seg mill
um annað væl í Singer/
Songwriter
kappingini
í
2011, og fór samstundis und
ir at framdyrka konsepti við
Frosfelt. At maðurin hevur
gávur sum fáur, ivast ong
in í. Tað hevur bara verið
sum um, at hann ikki fann
rætta samanhangin, har
hann av álvara slapp at
spíla seg út. Men nú tyk
ist vend vera komin í.
Frostfelt
framførslan
á
G! Spæliplássinum leyg
arkvøldið bar boð um, at
nomadan hevur funnið eitt
heim, her hann kann húsast
og grógva.
Løgini, ið Líggjas skrivar,
eru at kalla melodiskar
ramsur, ið koyra í ring.
Umaftur
og
umaftur.
Løgini og rødd hansara
hava eina nátúrliga melan
koli, og tú hómar alla tíð
ein ávísan longsul í hansara
tónleiki. Eg skal ikki gera
meg klókan uppá, hvat tað
er ið Líggjas longist eftir,
men
í
Frostfelt
verður
longsulin (sum tónleikurin
er bygdir á) forloystur og
effektiviseraður. Bólkurin
framførir við einari delik
atari javnvág millum tað
heilt einfalda og tær lítlu
eksplosjónirnar, sum fáa
ein at frøast um tann
fullkomna vakurleikan, sum
tónleikurin hjá Frostfelt
borðreiður við. Bólkurin
fær ótrúliga nógv burturúr
tilfeinginum, sum melod
isku ramsurnar jú eru.
Sum oddamaður í bólki
num er Líggjas á ein hátt
nørdutur, og tykist lítillátin.
Men maðurin stýrir huglag
num í tónleikinum fult og
heilt, og tað er ongin ivi um,
at hendan persónligheitin
tykiskt sum stoypt til bólk
in. Ein sera vøkur og sann
førandi framførsla av Frost
felt.
Rókur Jákupsson Jakobsen
Hóast ljóðgóðskan var ójøvn
í byrjanini, hevði Sakaris
yvirskotið til at fanga fólkið,
sum var komið saman at
fjeppast og peppast. Spæli
plássinum hevði væl klætt
fleiri fólk, men tey, sum
vóru til staðar, vóru vitni til
eina heilsan til gleði, kær
leika og ungdóm, innballað
í pumpandi strofur og fang
andi niðurløg. Sakaris & Co.
spæla elektropopp (haldi eg,
tað kann rópast), og hesin
tónleikur er so orkufullur,
at tú púra automatiskt fert
at sveiggja við tónleikinum.
Susið frá beatunum hvølla
í bringuna, og tónleikurin
kennist mestsum fysiskur,
tá ið tær tónlistarligu eksplo
siónirnar frá Sakaris verða
grýttar eftir tær.
Tað er eitt fríkst lot at
hoyra ein bólk, sum bara
skrivar
feitan,
nútímans
popptónleik, og sum eisini
trívist við at framføra hann.
Teir fýra, Heðin, Rógvi, Janus
og Sakaris lýsa av spæligleði,
og tú kanst ikki annað enn at
gleðast saman við teimum.
Konsertin
varð
sum
heild
væl
framførd,
og
hóast Sakaris hevði tak
á áhoyrarnum, so var tað
ikki fyrr enn hittið “In a
box” varð spælt miðskeiðis í
settinum, at veruligt lív kom
í spæliplássið. Fyri mítt við
komandi var hæddarpunktið
vakra lagið “Stay where you
are”, ein vøkur, rúnarbind
andi balada sum Sakaris
framførdi til UG.
Manningin í Sakaris telur
nakrar av teimum mest
gávuðu
tónleikarunum
í
landinum. Janus Rasmusen,
sum vit kenna úr bólkinum
Bloodgroup og Lama Sea.
Heðin Ziska Davidsen, sum í
eini 20 ár hevur ríkað okkum
við undurfullað gittarspæli
sínum, stóð fyri tað mesta
handan ljómborði. Og Rógvi
Lamhauge, sum vit eisini
kenna úr Boys in a Band, tók
sær av trummunum. Og so er
tað sjálvandi Sakaris Joen
sen, sum tekur sær av sangi
og keytarinum (sum er eitt
ljómborð sum verður hildið
sum ein gittar).
Ein oddamaður
og annar
Sakaris Joensen er mað
urin
handan
bólkin,
og
natúrligur
oddamaður
í
bólkinum. Honum klæðir
væl leiklutin sum oddamað
ur, og virkar sum eitt sterkt
og gott bindilið millum pall
og áhoyrarar. Men hann fær
eisini harða oddamanna
kapping við Janus Rasmus
sen, sum hevur ein odda
mann hoppandi og dansandi
í búkinum, og sum við sínari
lívligu
framførslu
hevur
tendens til at fáa áhoyrar
ar at venda sær til hansara.
Hetta er als ikki nakað nei
ligt. Tvørturímóti er tað ein
serstakur styrkur at hava
tílíkan peppaðan tónleikara
á pallinum. Fyri Janus man
pallurin verða tað, sum vatni
er fyri fiskin. Hansara natúr
liga umhvørvi.
Saman skaptu Sakaris og
Janus ein fantastiskan dyna
mikk fremst á pallinum. Nak
að til oyru og nakað til eygu,
soleiðis skal tað vera.
Konsertin
við
Sakaris
kendist ov stutt, og man hetta
eisini vitna um góðskuna av tí
sum bólkurin framførdi.
Spæliplássið hjá Sakaris
G! Spæliplássið var eina løtu umgjørt til eina veitsluhøll, har Sakaris var vertur. Sakaris og hansara fólk
sprutta og sprella av ungdómi og spæligleði. Tónleikurin er stúvstappaður við pikkalítlum dibbidubbum,
og tað er púra vist, at allar bibbur á Spæliplássinum vippaðu teir 45 minuttirnar tónleikurin vardi
Nomadan fann heim
G! Ein serliga vøkur og melankolsk løta saman við Líggjasi Olsen. Ein
masterclass í kunstinum at fáa maksimalt burturúr minimalismu
sakaris
Tað er eitt fríkst lot at hoyra ein bólk, sum bara skrivar feitan, nútímans popptónleik
Mynd: Álvur Haraldsen