mikudagur 29. august 2012síða 14

Mikudagur 29. august 2012 · Nr. 100 14 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Hósdagin 30. august fyllir omma okkara, Petra Arge, 90 ár. Vit eru so sera takksom fyri at hava átt hana so leingi. Húsini hjá ommu og abba á Tinghúsvegnum hava verið miðdepilin í familjuni alt okk­ara lív. Har hava vit gingið inn at fáa fri­ka­ dell­ur, drekkamunnar og smá­køk­ ur í túsundatali. Har hildu vit øll jól saman, tá vit vóru yngri. Og har ang­ aði av røstum kjøti um alla lonina, tá brúd­leyps­dagur var. Gerandisdagar sat omma og bant ella seymaði, um hon ikki var úti og hjálpti bispi við umsitingini. Var abbi ikki í útvarpinum, sat hann við sítt stóra skrivaraborð og rokaðist við næstu bókina. Ikki var altíð lætt hjá ommu at hava alt ruddiligt, tá kort yvir Atlantshavið, passarar og frá­sagn­ir um søkt skip lógu frammi hvørt um annað. Onkuntíð flutti hon okk­urt. Tá var abbi heilt ørkymlaður og leitaði leingi. Kona og maður hava manga togan síná­millum. Tá abbi skuldi klæn­ka, var omma stjóri. Kururin var strang­ ur, og putursukur var bannað. Men onkun­tíð snýtti hann. Hon hevði givið honum eina tunna ostaflís upp á fullkornsbreyð við ongum smøri. Hann lyfti ostaflísina omanav og smur­di putursukur innundir. ”Ikki siga tað fyri ommu,” segði hann við ein­um skálkasmíli. Nei, tað tordu vit ikki, tí so fekk hann skeld. Treytaleysur stuðul Omma var abba góð, og omma hevur verið okkum góð. Hon hevur ongantíð sett nakran eftir. Altíð hevur hon minst til øll, um so talan var um børn, ommu­børn ella langommubørn. Snúði tað seg um at fáa føroysk klæð­ ir upp á okkum, syrgdi hon fyri tí. Á jól­um og allar føðingardagar er hon trú­føst. Øll fáa sítt, og hon keypir ella ger gávur alt árið, so alt ikki kemur upp í røkur í desember. Skil er í. Fløvin av umsorganini hjá ommu hevur verið ómetaligur. Ommu­døtur­ nar vildi hon fegin læra at binda, tí hetta var virðismikið handverk, helt hon. Teppir, turriklæðir og sanniliga eisini litríkar toybóltar gjørdi hon okk­um, og takksom tóku vit ímóti. Varð onkur av hennara umrøddur í fjø­l­miðlunum, klipti hon greinirnar úr bløðunum og goymdi tær. Hesi eru míni, man hon væl nøgd hava hugsað. Hevur onkur av hennara havt mót­ gongd, var stuðulin altíð treytaleysur. Stórt sum smátt hevur fingið boð um ikki at missa mótið. At hava átt tílíkan stuðul og tílíka fyrimynd hevur verið ómiss­andi fongur fyri okkum øll. Omma er snøgt sagt ein kempa. Ein klett­ur, sum vit altíð hava kunnað hild­ið um, og sum leiðbeindi okkum, tá okkum tørvaði ráð. Hon bað okkum fara undir útbúgving og helt avgjørt, at vit skuldu giftast okkara makum. Ja, ja, svaraðu vit. Heimbygd hennara, Syðrugøta, hev­ur fylt nógv hjá okkum. Tey elstu ommu­børnini minnast væl lang­ ommu í Syðrugøtu, Suffíu, sum vit ofta vitjaðu. Eisini hon var blíð og gávu­mild. Tá langomma doyði í 1979, yvir­tók omma húsini í Syðrugøtu, og vit hildu fram at ferðast hagar. Spenn­ andi var at spæla á sandinum og har um leiðir. Ferðirnar í Gøtu víðkaðu okkara sjónarring. Havnin var okkum kær, men Syðrugøta var øðrvísi. Fjølbroyttar dygdir Omma hevur nógvar eginleikar, sum eru merkiliga andsagnarfullir. Hon er hjartalig, men ikki øgiliga senti­ men­tal. Hon ber við sær virðismikil grund­virðir úr eini aðrari tíð, men er altíð við upp á nótarnar. Tá hon fer út at ganga, er hon altíð væl klødd og tignarlig. ”Petra, tú sært út sum ein drotning,” segði ein framligur prest­ ur eina ferð við hana. ”Statt ikki og tvætla,” svaraði hon mestsum smæð­ in. Omma er jarðbundin, men sam­ stund­is ein verðinskona. Hon hevur ferð­ast nógv, m.a. við kvinnu­for­ kempar­um heilt yviri í Kina. Góði hug­urin hjá henni og abba at ferðast kom eisini okkum til góðar á yngri ár­ um. Tvær ferðir fóru vit til Hetlands við Norrønu at halda rundar føð­ing­ ar­dagar. Ikki vóru ferðirnar keðiligar. Út­ferðir, skellilátur og minigolf hvørt um annað. Tað var samvera, tá hon er best. Nú verður omma so 90, hendan kær­leiksfulla og realistiska konan, sum vit altíð hava havt hjá okkum. Um sjónin bilar, og hoyrnin ikki er tann sama, er vitið framvegis bjart, og frá­sagnargleðin er stór. Tosar hon ikki um 30'ini, eru 50'ini kanska á skránni, men alt tað smáa og stóra í dag verður eisini endavent. Tingvarpið verður gjølla eftirhugt og viðmerkt. Henni dám­ar best tey, sum vilja framá. Omma, vit kundu skrivað eina heila bók um teg, men á degnum vilja vit heiðra teg við hesum fáu orð­um. Takk fyri tín kærleika og tína umsorgan. Nú hendan dagin, tá tey lokkaðu teg at eta mat úr Burg­er King, helt onkur, at markið fyri tín­ um frísinni mundi vera nátt. Nei, tú stað­festi bara, at Burger King var fín­ asta slag, og har ætlaði tú tær aftur. So­leiðis er omma. Forvitin sum fáur eftir øllum tí nýggja. Hjartaliga til lukku við 90 ára degnum og takk fyri alt, tú hevur givið okkum! Ommubørnini Nøvn Omma fyllir 90 - føðingardagsheilsan til Petru Arge Takk Vit vilja gjarna takka øllum, ið gleddu okkum á okkara gullbrúdleypsdegi, t. 17. aug. Bæði teimum, ið stukku inn á gólvið, teimum sum hjálptu til á ymsan hátt og ein serlig tøkk til øll tey sum sungu fyri okkum um morgunin. Tit vóru øll við til at gera dagin hjá okkum ógloymandi. Hervør og Jóan Hendrik