mikudagur 29. august 2012síða 16

Mikudagur 29. august 2012 · Nr. 100 16 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Nøvn Kjak Men ístaðin fyri Vim­ mel­skaft­et og Råd­hus­ plad­sen, so er hvør ein­ stak­ur teigur í hes­u­m spæli býttur um við ski­p­ini í teimum ymsu skipa­bólkunum. Sum ein annar hav­sins harri, sit­ur hann og telv­ar við seg sjálvan úti í fiski­ mála­ráð­num og lutar út fólk­sins ogn, sum hann finn­ur tað fyri gott. Í staðin fyri at umsita tær lógir, sum løgtingið hev­ur sam­tykt, so setur hann teigar av í sínum margháttliga matador­ spæli, har brot á lógina ikki viðførir sekt hjá ein­støkum fiskiførum, með­an onnur fiskifør verða sekt­aði sambært gald­andi lógum. Sami fiski­mála­ráð­ harri reyp-aði óført í vár um, at hann var ga­ran­t­ur fyri, at nýtt hav­rann­sókn­ar­skip skul­di byggjast her og nú. Og tað skuldi mill­ um annað fíggj­ast við ein­um kilo­gjaldi av tí nøgd av makreli, ið mót­tøku­skip keyptu á fiski­f­elti­num. Sjálvt um hann var vitandi um, at gjald­ið sum hann sjálv­ ur setti upp á 2 kr. kilo hevði ta avleiðing, at eingin áhugi gjørdist at keypa makrel­in á fiski­ feltinum, so er støðan í dag kanska hon, at fiski­ mála­ráð­harrin bein­leið­ is hevur ábyrgd­ina av, at kvotan ikki verð­ur upp­ fiska í ár. Samstundis kveistr­ aði hann allar iv­a­spurn­ ing­ar til viks, tá menn vóru í iva um kvotan fekst til høldar, tá eingi mót­tøku­skip vóru á felt­ i­num. Tað var ov mik­ið av móttøkuorku á lan­ di at taka ímóti allari kvotu­ni, segði sami mað­ ur. Maka til træknív og betri­vit­andi fiski­mála­ ráð­harra skal ein leita leingi eftir, um hann yvu­r­høvur finnst nakra stað­ni. Og nú hav­rann­ sókn­ar­skipið er við at fara aftur í ommu sína, og Magnus Heinason ikki hev­ur fígging til at røkja sínar al­tjóða skyld­ur, ímillun ann­að yvir­lits­trol­ingar, ja nú er hann ikki so kjaftbr..... long­ur, men hevur hug at leggja ábyrgdina á aðrar herðar. Hvat nú um veður­ um­støð­ur­nar versna, og hann legst við eystur- ella hø­g­ætt­ar­vindi, sum sam­ bært teim­um, sum reka hesa vin­nu ikki er gott fyri fiski­skap­in, sjálvsagt nak­að, sum eing­in vónar. Og hvat siga Noreg og ES, um vit ikki klára at fáa makrelkvotuna til høld­ar, og hvør hevur tá ábyrgd av tí gølu, ið kann standast av hes­um? Tað hoyrdist, at løg­ mað­ur hevði skorið í gjøgnum og kravdi av Fólka­flokkinum, at eitt til­feingisgjald varð lagt á makrelfiskiskapin, ið skuldi geva lands­kassa­ num 128 milliónir krón­ ur, um eg minnist rætt. Men 80 millión gjørdist enda­liga krav løgmans. Men sum ikki einaferð so lumpar tann klóki tann minna klóka, og so naivur sum løg­mað­ur er, so hevur hann helst ikki enn funnið út av, at tað ongantíð var ætlan Fólka­flok­sins, at nøkur króna skuldi í lands­ kass­an av til­feingi­s­ semju­ni flokkanna mill­ um. Tað sigst eisini, at fólka­floksmenn flentu í kýkið, tá løgmaður fór nið­u­r og kom aftur av sum av torvheiðum við ong­um blokki. Ja, mangt er, so segði Kjart­an. Fiski­mála­ ráðharrin spælur Matador Frank Davidsen Kommunal starvsfólk verða áhaldandi førleikament Gunvá við Keldu forkvinna Kommunusamskipan Føroya Forkvinnan í Føroya Peda­ gog­felag leggur enn einaferð eftir samlaða kommunala geira­num og ákærir kom­ mu­nur­nar fyri at svíkja síni starvs­fólk og ikki at halda givin lyfti. Forkvinnan í Peda­gog­felagnum er firtin, tí at kommunurnar ikki vilja gjalda øllum kommunalt sett­um námsfrøðingum fyri eina ískoytisútbúgving, so­ lei­ð­is at hesir kunnu gerast bachelora­r. Forkvinnan í Pedagog­ felag­num vísir víðari á, at hetta skal samanberast við, at Mentamálaráðið vil gjalda fyri allar lærarar, sum er farnir undir eina ískoytis­út­búgving fyri at gerast bachelorar. Sambært for­kvinnu­ni í Føroya Peda­ gog­felag vísir hetta, hvussu stór­ur órættur verður framd­ur ímót teimum, sum starvast hjá kommununum, samanborið við tey sum starv­ast hjá landinum. Men hen­da samanberingin er ikki nýtilig, og av tí sama, so verður niðurstøðan hjá for­ kvinnu­ni eins skeivt sum saman­ber­ingargrundarlagi. At Mentamálaráðið hev­ ur valt at gjalda í­skoyt­is­ út­búgv­ingina hjá lærar­um, kemst neyvan av, at Menta­ málaráðið knappliga er farið at raðfesta eftirútbúgvingar hjá lærarum stórvegis. Tað er ikki so langt síðani, at MMR ikki vildi halda útreiðslurnar fyri kost og koyring, tá ið lærarar vóru á skeið. Tá ið Mentamálaráð fer út og proklamerar, at teir vilja halda útreiðslurnar av ískoytis­útbúgvingini hjá lærar­um, hevur hetta tvær grund­leggj­andi avleiðingar við sær: • Mentamálaráðið setur pening av til útbúgving av lærarum, men inntøkuførir somu pengar á aðrari konto, nevniliga tí hjá Fróðskaparsetrinum. MMR er jú bæði keypari og seljari av hesi útbúgvingini. • Trýst verður hinvegin lagt á aðrar myndugleikar, so sum kommunurnar, trivnaðartænastuna og heilsuverki, fyri at hesir skulu gjalda fyri líknandi útbúgvingar. Spurningurin er, um for­ kvinna í Peda­gog­felagnum ikki hevur gjøgnumskoða hetta ella bara heldur, at kom­munurnar glað­beint­ ar vilja gjalda fyri hesar út­ búgv­ing­ar, tí at Menta­mála­ ráðið hevur valt at keypa eina tænastu frá sær sjálv­ um. Vildi forkvinnan havt eina nýti­liga samanbering millum land og kommunur, so kundi hon hóskandi givið okkum talið av teimum náms- og sjúkra­røkt­ar­frøð­ ing­um, sum starvast hjá landinum, og sum hava fing­ ið sína útbúgving goldna. Hetta hevði verið eitt rímiligt sama­n­ber­ingar grundarlag. Kommunurnar nýta sum heild nógva orku og pening til áhald­andi at førleikamenna allan kommunala starvs­fólka­ hóp­in, ikki minst starvsfólk á dagstovnaøkinum. Men kom­mun­urnar hava eitt av­ mark­að tilfeingi, og hvør kommu­na vil til eina og hvørja tíð raðfesta soleiðis, at hon fær sum mest burturúr tí peningi, sum er settur av til førleikamenning av starvsfólki. Treyðugt so eru kommunurnar ikki allar eins væl fyri fíggj­ar­liga og sjálvandi hava fíggj­ar­ligu kon­junk­tur­arnir í sam­ felag­num eisini ávirkan á, hvussu hetta økið verður rað­fest. Men ongin ivi er um, at kommunurnar raðfest før­leika­menning av egnum starvs­fólki høgt, eins og flest allir arbeiðsgevarar gera. Heldur enn at leggja eftir kommununum og leggja tær undir at svíkja síni starvs­fólk, so átti Føroya Peda­gog­felag, í samráð við Mentamálaráðið, at viðgjørt, um tað yvirhøvur eig­ur at verða goldið fyri hesa útbúgving, og um hesin part­urin av útbúgvingini ikki bert er eitt framhald av tí grund­leggjandi útbúgvingini til námsfrøðing , sum annars er ókeypis. Ábyrgdin av náms­frøði­ ligu útbúgvingini liggur í síni heild hjá Mentamálaráðnum og ikki hjá kommununum. Bjørn Kalsø skal og má koyrast frá Jan Haldansen, skipari Eftir tað, ein hevur lisið um málið viðvíkjandi seta­ni av skúlastjóranum á Vinnu­há­ skúla­num, so er lands­stýris­ maðu­rin í Menta­málum farin út um alt mark. Ein samd nevnd innstillar ein persón, men alíkavæl vil Bjørn Kalsø ikki seta hann. Í setanarpolitikkinum hjá landi­num skal valsaktans tann best skikkaði setast, men tað vil Bjørn ikki, og vil tað við ørðum orðum siga, at hann røkir ikki skyldur sín­ ar sum landsstýrismaður í menta­málum. Løg­maður, Kaj Leo Holm Johanne­sen, hevur bert eitt at gera, og tað er at loysa Bjørn Kalsø úr starvinum. Hann má har eftir ógylda setan­ina av nýggja stjóra­num og seta tann, sum bleiv inn­stillaður sum nummar eitt. Um løgmaður virðir polit­ isku skipanina, so ger hann sum omanfyri nevnt. Um ikki, ja so virðir hann ikki skipan­ ina, og misálit má reis­ast. Onkrastaðnis verður nevnt, at lærararnir eru ó­nøgd­ir. Skal tað nú verða so­leið­is, at læraranir skulu seta stjóran ella við ørðum orð­um, skulu dekkarar seta ein skipara? Um so er, at einki hendir í hesum máli, og andstøðan ikki reisir misálit, so hava vit føroyingar tað mest korrup­ tu skipan í okkara nær­um­ hvørvi. Latið rættvísi sigra.