mikudagur 5. september 2012síða 15

15 Mikudagur 5. september 2012 · Nr. 103 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 juli um við hinum, men ofta vóru báðir á ferðini eftir høgguslokki, við runddorg ella í grind, og títt hendi tað eisini, at dreingirnir sluppu við. Ein góð mynd er til av Steingrími umborð á Høn­uni. Árið er 1983, farið verður í Árnafjørð eftir høggu­slokki. Við á ferðini er abbasonurin Ragnar, ið stúrdi meiri fyri at skula koyra heimaftur gjøgnum smala tunnilin, enn hann gjørdi fyri sjaskuta veðri­ num hendan dagin ... Í 1979 gavst Steingrím at sigla úti. Eitt tíðarskeið arbeiddi hann á Snøris­virk­ inum, men so fór hann til skips aftur, og var við Nón­ hamri til 1988. Steingrím var sera fegin um, at hann, tá ið hann var farin í land av Nónhamri, kundi halda fram sum vakts­maður á skipunum hjá Kjølbro. Her fekk hann sum eyka viðbót ein túr við Skálabergi til Grimsby í 1994, har hann fekk vitjað systur sína Hannulenu og hennara familju. Við hon­ um á hesari ferðini vóru Jón og abbasonurin Jógvan Stein­grím. Sum uppilagstur sjó­ mað­ur og vaktsmaður hevði Stein­grím enn stóran virkishug, og fór hann at velta bøin omanfyri hús­ini. Hetta var hugaligt at eyg­ leiða, og nógv høvdu tað á orði. Í 1999 varð Steingrim raktur av heilabløðing, og er hann nú partvíst lam­ in í høgru síðu – serliga hond­in er meint rakt, og hann hevur trupult at tosa; men annars er heilsan enn rættiliga góð. Á Ólavsøku 2001 hildu Steingrím og Nancy gull­ brúd­leyp á hotelli í Havn, har synirnir og teirra makar og børn øll vóru savnaði til eina sera hugnaliga løtu við góðum røðum, sangi og skemtiligum søgum frá einum ríkum lívi á sjógvi og landi. 7. juli 2007 skipaðu eftir­ komararnir hjá Jógv­ani og Magdalenu fyri ættar­ veitslu, og vóru Steingrím og Nancy sjálvsagdir heið­ urs­gestir hesa løtuna. Stein­ grím er tá hin seinasti eftir av teimum 10 systkjunum. Lívið er tó ikki altíð so lætt, og í januar 2010 drukn­ aði næstyngsti sonurin Páll. Steingrím og Nancy hildu diamantbrúdleyp 28. juli 2011. Dagurin var hildin í húsinum hjá Steintór og Jóngerð. Í ár 8. juli fylti Steingrim 90 ár. Dagurin varð hildin bæði í Bøgøtu og úti í Grót­ inum. Steingrim býr nú á heim­ inum í Bøgøtu. Beinini eru veik, og tó, at høgra hond er nakað lamin, og trupult er at tosa, er hann við í øllum og hevur áhuga í tí, sum fyriferst í Klaks­vík, í familjuni og sam­felag­num annars; men best dám­ar honum tó, tá ið drekk­að er skonkt í krússið, kara­ mellurnar eru komnar í skál­ina og talvið er tikið fram ... ... jú víst er hugnaligt at koma framvið í Bøgøtu og síggja, hvussu væl starvs­ fólkini har, hóast trongar um­støður, megna at fjálga um og gera tað gott hjá tykk­um gomlu. Góði abbi, eg vil bert við hesum enn einaferð takka fyri og ynskja tær hjartaliga tillukku. Bergur Deyður 29/8 2021 bert 42 ára gamal. Doyði á Ríkis­sjúkra­ húsinum vegna sjúku í styttri tíð. Tað var við stórari sorg at vit fingu boðini um deyða Hans Jørgen, ein dagur vit seint fara at gloyma. Nógv her í Føroyum kenna Hans Jørgen sum álítandi rúta­ vaskaran og gólv­vask­aran, sum við stórari ábyrgdar­ kenslu fór væl við sínum við­ skiftafólki. Mong av tykkum kenna hann eisini sum hann, ið vitjaði fólk við Bíbliuni í hond, tað sum hann í sínum lívi hevði størstan eldhuga fyri. Boðskapurin um nýggja heimin var tað, ið fremst av øllum fylti lívið hjá honum og Malene elskaða konu hans­ ara. Tey vóru bæði sannførd um at Gud um stutta tíð fer at broyta viður­skiftini og skapa tað para­dísið, sum vit øll biðja um í bønini faðir vár. (Matt. 6:9-10) Hans Jørgen var føddur og uppvaksin Danmark, men valdi fyri 13 árum síðani at flyta til Føroyar saman við konu síni. Tey valdu Før­ oyar, tí tey føldu, at her var mangt eitt lurtandi oyra, tá tey talaðu um Bíbliuna og vónina fyri menniskju. Hjá mær var Hans Jørgen ikki bert ein kenningur, men ein veruliga góður vinur, sum dugdi væl at lurta, sum eg kundi fáa eitt uppbyggjandi prát við, og sum eg kundi gráta út hjá, um tørvur var á tí. Líkamikið hvussu hann enn orðaði seg, havi eg ongantíð ivast í góðu motiv­ ini hjá Hans Jørgen, ið vóru drivin av kærleika og guds­ ótta. Hans Jørgen og Malene offraðu seg fyri sínum vinum, ikki bert í orði, men sanniliga eisini í gerðum. Tað var ikki til fánýtis at biðja tey um eina tænastu. Hans Jørgen og Malene nýttu fegin sínar førleikar øðrum til gagns, bæði andaliga og tímiliga. Hans Jørgen hevur víst mær, hvat tað merkir at vera ein súla í samkomuni, »sum læ fyri stormi« (Esaias 32:2). Hans Jørgen varð leiddur av gudsótta og hevði tí eina óvikaliga trúgv og eitt álit á Guds lyfti um eina uppreisn. Í Matteus evangelium stend­ ur, at tann, í heldur út líka til endan, skal vera frelstur. Hans Jørgen helt, út og vit hava álit á, at Jehova vil minnast hann á evsta degi. (Jóh. 11:24) Hans Jørgen var trúfastur til sín alt ov bráða deyða, men hann hevur sett síni spor í okkum, sum eru eftir. Vit skylda Hans Jørgen at halda út og vera føst í trúnni. Til tykkum mongu sum hava virðismett at fáa vitjan av Hans Jørgen og Malene, hevði tað uttan iva glett hann, um tit tóku væl ímóti øðrum boðarum av Gud ríki. Fríggjadagin 7. sep­temb­ er kl 13.00 verður eitt minn­ ingarhald hildið í Ríkis­ salinum hjá Jehova Vitnum Yviri við Strond í Tórshavn har øll eru vælkomin. Regin Faaborg Søldarfjørður Minningarorð Hans Jørgen B. Kristensen Toftir 25 ára starvsdagur hjá Poul Hansen, heilsølu 31. august hevði Elisabeth Müller arbeitt í 25 ár í av­greiðsluni hjá Poul Hansen, heilsølu. Á myndini Høgni Hansen, stjóri og Elisabeth Müller.