týsdagur 23. mars 2004síða 10

18 Nr. 57 - 23. mars 2004 Nr. 57 - 23. mars 2004 19 Millum alskyns klædnabúnar, leidn- ingar, spegl, stólar og smyrslborð var ferðin eins stór handan leik- tjøldini sum á palli, tá Sosialurin hóskvøldið var "backstage" undir seinastu sýning av sangleikinum "Jósef og ótrúliga litfagra dreymakotið". Tó merktist, at talan loksins var um seinastu sýning JÓSEF Heini í Skorini heini@sosialurin.fo Tá komið var inn í fyri- reikingarrúmini handan pallin hjá manningini í sangleikinum um Jósef skuldu vit ikki trúð, at enn ein stór og krevjandi fram- førsla fór av bakkastokki um fáar minuttir. Leikarar, sangarar, kór, tónleikarar, dansarar og fyrireikarar tyktust als ikki vera merkt av nervum, hóast 400 spentir áskoðarar, sum við bit og slit høvdu fingið hendur á seinastu atgongu- merkjunum, bíðaðu hinu- megin. Avslappandi og róligi stemningurin hevur kanska sína frágreiðing, tí hóskvøldið var nevniliga seytjanda ferðin, at ungu leikararnir framførdu stóra sangleikin. Eg fekk at vita, at stemningurin hevði verið nakað spentari, hevði eg vitjað fáar minuttir undan aðalroyndini… Ferðmikið Men so fór niðurteljingin veruliga í gongd, og millum alskyns klædnabúnar, leidningar, spegl, stólar, borð og smyrsl kom knappliga lív í kaotiska rúmið. Jósef trein loksins á pall fyri seinastu ferð, og brádliga runnu dansarar og leikarar aftur og fram við fullari ferð av og á pallin. Skundurin millum senurnar var øgiligur, tá smyrsl og búnar skuldu skiftast út, og ikki var gott at vera fyri, tá leikarar høvdu fá sekund at gera seg til reiðar til næsta brot í leikinum. Tað tyktist tó heldur vera "system i rodet" enn "rod i systemet" backstage hetta hóskvøldið, tí tað gekk sera skjótt hjá ferðmiklu og strongdu leikarunum at tilbúgva seg til næsta brot á glamourøsa pallinum. Tað merktist tó, at vit vóru til staðar undir sjálvari sein- astu sýningini, tí álvarsemi og traditionellur seriøsi- tetur vóru ikki í hásæti. Við jøvnum millumbilum rung- aði láturin handan leik- tjøldini, og fólk fnisaðu, tvætlaðu, flentu og prátaðu í smáu steðgunum um alt annað enn sjálvan leikin. Jú, týðiligt var, at hvør rørsla, hvør gerð og hvør regla eftirhondini var so vand, at eingin orsøk var til nervar, og uttan nakra hjálp frá leiðarunum dugdu leik- ararnir alla mannagongdina uttanat. Potifar fekk karm Sum vant er seinasta sýning eitt sindur øðrvísi, har leikarar ikki taka tað heila so tungt. Hóskvøldið var einki undantak, og til stuttleika fyri fleiri hevði onkur t.d. lagt eina vatn- ballón á stólin hjá sjálvum Potifar, sum gjørdist renn- vátur, tá hann frammanfyri 400 fólkum á palli setti seg í stól sín, tó uttan at áskoð- arar varnaðust. Annars hoyrdist handan pallin, at smyrsl og búnar vórðu roynd á ein øðrvísi og meiri skemtiligan hátt undir endabrestinum, og leikararnir skemtaðu sær við ymsu eksperimentun- um. Tó hevði onkur fyri- reikari í øllum rokinum á lofti, at nú skuldu øll líka minnast, at fólk eisini høvdu goldið fyri hesa seinastu eykasýningina, og at framførslan á ongan hátt mátti gerast óseriøs. Sum skilst tyktist seinasta fram- førslan tó vera eins full- fíggjað og tær, sum sein- astu tvær vikurnar hava fingið føroyingar í felag at undrast og og gleðast um stórsligna tiltakið. So var steðgur hjá áskoð- arum, men handan leik- tjøldini var alt annað enn steðgur. Í relativt tronga rúminum tysjaðu ymsu leikararnir aftur og fram ímillum hvønn annan og leitaðu eftir tí, tey skuldu nýta. Onkur minti á, at seinasti steðgurin var komin, og í fyrireikingunum til seinnu hálvu góvu fleiri til kennar, at nú gleddu tey seg bert til endan. Aftur gerandisdagur Seinna helvt gekk eins ferðmikil og fyrra, har fólk runnu upp og niður og aftur og fram í støðugari kapping við avmarkaðu tíðina. Und- ir longru steðgunum hjá summum av leikarunum góvu tey sær tó góðar stundir at práta og flenna uttan at hugsa um tað, sum fór fram á palli. Men so var brádliga boð eftir teimum, og leiðin gekk aftur á pall- in. Sorgblíða og forloysandi løtan var loksins komin, tá leikarar, kór, dansarar og tónleikarar loksins trinu av upplýsta pallinum fyri seinastu ferð, og fyri eini standandi, klappandi og týðiligt nøgdari fjøld var endin komin á eini stórtíð fyri manningina í sangleik- inum og fyri føroya fólk. Eftir leikin var lagið í topp, og fólk hálsfevndust og takkaðu hvørjum øðrum fyri minningarríkt sam- starv. Frá einum gerandis- degi á stórslignum palli í Norðurlandahúsinum fór yvirgongdin nú fram til "vanliga", gráa gerandis- dagin, og tískil var talan eisini um sorgblídni, nú sterka eindin handan leikin fór í upploysn og allir ein- staklingarnir aftur skuldu hvør til sítt. Hóast ferðin var stór, stuttleikaðu tey sær handan leiktjøldini undir seinastu sýningini hóskvøldið. Her styrkir Høgni Reistrup seg við einum kaffimunni, meðan dansararnir í bakgrundini bíða eftir næstu uppgávuni Mynd: Finnur Justinussen Stuttleiki, ferð og sorgblídni - Hetta hevur verið eitt ótrúliga mennandi tíð- arskeið fyri meg bæði sálarliga og sosialt, har mørk eru flutt í mínum lívið, segði ein bæði glaður og syrgin Jó- annes Lamhauge, sum hevur havt høvuðsleik- lutin sum Jósef. Hann ásannar tó, at nógva orkan hevur gingið út yvir skúlagongdina JÓSEF Heini í Skorini heini@sosialurin.fo Jóannes Lamhauge hevur seinastu tvær vikurnar bergtikið føroyingar við høvuðsleiklutinum sum Jósef, og tá vit fingu orðið á hann eftir seinastu sýning hóskvøldið, vóru kenslur hansara blandaðar. - Tað er gott, at alt er lið- ugt, og at man nú kann koma víðari, men sam- stundis ræður í hesi løtu ein sorgblíður stemningur, sigur Jóannes Lamhauge, beint sum hann er komin av pallinum fyri seinastu ferð og verður hálsfevndur frá høgru og vinstru. Sosial og sálarlig menning Jóannes Lamhauge sigur, at skúlin meiri ella minni hev- ur verið við sviðusoð hesa tíðina, Jósef og dreyma- kotið hava kravt hansara tíð, men harafturímóti hev- ur hann fingið so nógv ann- að týdningarmikið. - Eg havi ígjøgnum verk- ætlanina verið fyri eini sosialari og sálarligari menning, so tað gerst ikki við, at tað hevur gingið út yvir skúlan, tá eg eri vorðin eitt so nógv ríkari menn- iskja, sigur Jóannes Lam- hauge. Jósef, sum vit betri kenna hann, hevði als ikki vænt- að, at hann skuldi fáa leik- lutin, og hevur hann als ikki royndirnar til slík stór til- tøk. - Vit hava sungið á onkrari café og okkurt líkn- andi, men eg havi ongantíð áður roynt nakað so stórt, heldur høvuðsleikarin at enda. Nú skal hann so aftur liva ein gerandisdag sum Jóannes Lamhauge og ikki sum Jósef, hóast teir báðir nú møguliga hava okkurt til felags. - Tað ljóðar møguliga løgið eftir 17 sýningar og nógva venjing, men vit eru ikki troyttar av sangun- um, vit aftur og aftur hava sungið, søgdu tær báðar Erla Bech Jensen og Ann Chanett Danielsen eftir seinastu sýning hóskvøldið JÓSEF Heini í Skorini heini@sosialurin.fo - Eg stúri fyri, hvat eg nú skal gera, sigur ein glað og rørd Ann Chanett Daniel- sen fáar minuttir eftir, at hon fyri seinastu ferð er komin av palli á hesum sinni. Tær báðar Ann Cha- nett og Erla Bech Jensen hava seinastu tvær vikurnar sungið søgugongdina í sangleikinum fyri áskoðar- um og áhoyrarum, og sam- an við Jóannes Lamhauge (Jósef) hava tær verið sjónligastu einstaklingarnir í leikinum. Men eftir enda- brestin hóskvøldið høvdu tær als ikki mist hugin. - Satt at siga eru vit ikki troyttar av sangunum, vit í mánaðir nú hava vant, sigur Erla Bech Jensen, meðan Ann Chanett nikkar sam- tykkjandi. Tær upplýsa, at tær hava vant sera nógv í tveir mánaðir, men nú er alt brádliga liðugt fyri yndi- sligu sangfuglarnar. - Hetta hevur verið ein uppliving, eg ongantíð fari at gloyma, og eg fari eisini at sakna øll tey nýggju fólkini, eg eri komin at kenna, sigur Ann Chanett Danielsen. Stríðið vert Erla Bech Jensen vísir á, at øll tíðin undir venjingum og fyrireikingum hevur ver- ið alt stríðið vert. - Tað hevur verið stutt- ligt, strævið og avbjóðandi, og nú eftir seinastu sýning er tað bæði syrgiligt og gott, staðfestir Erla, áðrenn hon leggur afturat, at tað av sonnum hevur verið ótrú- liga litfagurt at luttikið í sangleikinum"Jósef og ótrúliga litfagra dreyma- kotið". Tær báðar leggja tó aftur- at, at uttan sersømdir frá skúla og arbeiðsplássi høvdu tær møguliga ikki fullført krevjandi uppgáv- una sum frásøgufólk og harvið sum høvuðspersón- arnir í stóra leikinum. - Tilsamans hava 6450 áskoðarar verið til sangleikin, og at- gongumerkjasølan til Jósef hevur ongantíð gingið so skjótt áður, sigur Herleif Hamm- er, framleiðslustjóri í sangleikinum JÓSEF Heini í Skorini heini@sosialurin.fo Herleif Hammer hevur seinastu mánaðirnar verið ein av høvuðsmonnunum handan stóru verkætlanina "Jósef og ótrúliga litfagra dreymakotið". Sum fram- leiðslustjóri hevur hann havt úr at gera, og Herleif ásannaði eisini, at tað hevur verið strævið, tá vit hittu hann backstage undir sein- astu framførsluni hós- kvøldið. - Vit hava nýtt tímar hvønn dag í Norðurlanda- húsinum í nakrar mánaðir, og á tann hátt er tað gott, at alt nú er liðugt, segði ein troyttur men nøgdur Herleif Hammer. Umframt allar venjingarnar hevur hann saman við hinum fyrireik- arunum staðið fyri til- samans 17 sýningum í Norðurlandahúsinum. Frá smørtenori til rokkara Herleif Hammer greiðir frá, at Norðurlandahúsið ong- antíð áður hevur selt so nógv atgongumerki so stutta tíð. - Tá vit lýstu við eyka- sýningum, var bíðirøð langt út í tún í Norðurlandahús- inum, og 764 atgongumerki vórðu seld innan fýra tímar, sigur framleiðslustjórin. Hóskvøldið varð so enda- bresturin hjá teimum yvir 100 fólkunum handan sangleikin, sum hava ar- beitt og vant síðani desember. - Tað er ikki frítt, at rødd- in hjá fleiri av sangarunum treingir til hvíld og er slitin nakað gjøgnum krevjandi framførslurnar. At byrja við ljóðaði t.d. Jósef (Jóannes Lamhauge) sum ein smør- tenorur, men nú er hann ein reinur rokkari, heldur Herleif skemtandi fyri. Eingin útgáva Framleiðslustjórin handan Jósef og hansara dreymakot sigur, at føroyingar ikki skulu vænta nakra tónleika- útgávu av sangleikinum eins og talan var um eftir Skeyk sangleikin á sinni. - Upphavsrætturin hjá Andrew Lloyd Webber ger tað alt ov kostnaðarmikið hjá okkum at geva tónleikin út, tí føroyski marknaðurin er einfalt ov lítil, sigur Herleif Hammer, sum nú loksins sleppur at hvíla seg, áðrenn farið verður undir okkurt annað… Jóannes Lamhauge: Skúlin hevur verið forsømdur – Hetta hevur verið ein sosial og sálarlig menning fyri meg, sigur høvuðsleikarin Jóannes Lamhauge, sum her verður hálsfevndur eftir seinastu sýning Mynd: Finnur Justinussen Herleif Hammer, framleiðslustjóri: Jósef sló øll met - Tá vit lýstu við eykasýningum, var bíðirøð langt út í tún í Norðurlandahúsinum, og 764 atgongumerki vórðu seld innan fýra tímar, sigur framleiðslustjórin Herleif Hammer, sum her er avmyndaður handan leiktjøldini undir endabrestinum hóskvøldið Mynd. Finnur Justinussen Erla og Ann Chanett, frásøgufólk: Sangirnir gerast ikki keðiligir – Tað hevur verið stuttligt, strævið og avbjóðandi, og nú eftir seinastu sýning er tað bæði syrgiligt og gott, stað- festir Erla Bech Jensen, sum her er avmyndað hóskvøldið á veg inn á pallin at syngja Mynd: Finnur Justinussen – Eg stúri fyri, hvat eg nú skal gera, segði ein glað og rørd Ann Chanett Danielsen hóskvøldið fáar minuttir eftir, at hon trein av palli fyri seinastu ferð Mynd: Finnur Justinussen C M Y K 19 18